Marlon di Kòrsou

To tell or not to tell

2011-07-03T12:41:00.000-07:00

This year after attending the queer gathering Queeristan about homosexuality, queerness, politics and racism in the Netherlands, I decided to summarize my thoughts about some of the discussions in a poem. The organization gave a chance to perform it too at the closing of the workshop session.

To tell or not to tell
‘I felt in love with my teacher’
Solange said in the ZAMI* women workshop
Me too:
In First grade: Juffrouw Hoogwoud
A very kind and beautiful woman
I didn’t tell.

Queeristan wants to know
What’s wrong
What’s right.
Should we support
the queers in Palestina?
Should we talk
About race or ethnicity?
Should we come out?
Should we tell?

At the age of fourteen
I mutually masturbated
With another guy
in a public toilet:
I didn’t tell.

Being gay, being mariku, being queer..
To tell or not to tell.
Twenty years ago I started telling…

Who I fuck
Who I suck
I really no one’s business
But…..

A twenty year old Surinamese guy
Jumping in front of a train
Because his parents
Hated him being gay
Was my business.

Another 23 years old Surinamese guy
Trying to take his life
Here in Amsterdam
Was my business.

That’s why I tell.
That’s why I tell.

What do I tell?
That I’m a man sexually attracted to other man.
That I have sex with them
And fall in love with them too.
But that I’m still a man.

A man respected
In my community, in my family, in the Bijlmer.

I tell, and tell, and keep on telling.

ZAMI: black and migrant women organisation in Amsterdam.

Pinkstage presents ROLEMODEL

2011-06-18T15:00:00.001-07:00

Pinkstage met Rolemodels
Een swingende avond met muziek en gesprekken over rolemodels

Wat is een rolemodel? Hebben zwarte homo’s en lesbo’s eigen rolemodels nodig of kunnen zij het ook doen met Paul de Leeuw en Lady Gaga? Wie zijn de mensen die multicultureel en seksueel divers Amsterdam inspireren? Deze thema’s komen aan bod op de derde Pinkstage, het ontmoetingsevent voor zwarte LGBT in Amsterdam Zuidoost.
Pinkstage is een samenwerking tussen Pinkstage/ St Alma en Respect2Love.

Jongerenplatform Respect2Love presenteert spoken columns als inleiding waarin hun jonge leden het verhaal van hun rolemodel met ons delen. Pinkstagepresentator Lerone Tilborg praat met hun en het publiek door over het thema en de Surinaamse soulzanger Bryan B zal de avond muzikaal afsluiten. Bryan B is bekend van de Soul& Discobrothers en is al jarenlang een muzikaal rolemodel in de Surinaams Amsterdamse gemeenschap.

Naast dit podiumprogramma wordt er ook lekker geswingd op de muziek van DJ Sigi, met een soulfull mix van urban, funk en caribische muziek.

Pinkstage

Zondag 19 juni
19.00 uur
Grand café Het Vervolg, achter Pathé Arena
Corridor 2, Amsterdam Zuidoost
Entree: 5,00

The Prime Ministers of the Netherlands Antilles (some)

2010-10-09T06:49:00.001-07:00

On the verge of the desmanteling of the Netherlands Antilles, we remember the prime minsters of the country, where the amount of female leaders is remarkable.

Emily de Jongh Elhage
2006- 2010

Mirna Louisa Godett
2003- 2004

Etienne Ys
2004-2006
2002-2003

Suzy Römer
1998- 1999

Miguel Pourier
1999-2002
1994-1998

Maria Liberia Peters
1988-1993
1984-1986

Don Martina
1986-1988
1979-1984

Boy Rozendal
1977-1979

Lucinda da Costa Gomez
Augustus 1977

Juancho Evertsz
1973-1977

Ciro Domenico Kroon
1968-1969

Ernesto Petronia
1969-1971

Efraïn Jonckheer
1954-1968

Moises Frumencio da Costa Gomez
1951-1954

The Whole list

2010-09-27T06:32:00.001-07:00

Antilliaans-Arubaanse Stop the Violence mars op zondagmiddag 3 oktober 2010

De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap in Nederland organiseert op zondag 3 oktober aanstaande een Stop the Violence mars. Het doel van de mars is een statement maken tegen het wapengeweld waar Antillianen en Arubanen als dader en slachtoffer nadrukkelijk bij betrokken waren de afgelopen zomer. De mars vertrekt vanaf het Rotterdamse Zuidplein om 14.00u en leidt door de Millinxbuurt/Tarwewijk. De mars eindigt wederom op het Zuidplein, waar van 15.30u-17.00u een manifestatie zal worden gehouden met sprekers en artiesten.

De mars moet een onderdeel zijn van een campagne met diverse initiatieven vanuit de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap om het geweld een halt toe te roepen. Zo zijn directe interventies van jongerenwerkers die ooit in dezelfde situatie zaten als de ‘Antilliaanse en Arubaanse kansarme jongens en meisjes van de straat’ echt noodzakelijk. Andere opties zijn laagdrempelige behandelingen voor probleemjongeren en (ex-)gedetineerden met psychiatrische problematiek, restorative justice (herstel van de relatie tussen dader en zijn familie en het slachtoffer/de nabestaanden), interventies in 'gebroken' gezinnen, het ondersteunen van jonge, kansarme Antilliaans-Arubaanse kinderen in probleemwijken door Antilliaans-Arubaanse studenten en het kansen creëren voor jongeren en hen helpen deze kansen te pakken.

Statements naar eilandgenoten, nieuwe Landen, ouders, Antillianengemeenten
De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap wil tijdens de mars een dringende oproep doen aan eilandgenoten die wapens in bezit hebben om deze in te leveren. Daarnaast verzoekt zij de nieuwe Landen in het Caribische deel van het Koninkrijk om gezamenlijk met Nederland op te trekken tegen het geweld. De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap vraagt aan de Antilliaans-Arubaanse ouders op de eilanden – wanneer hun kinderen naar Nederland gaan – echt te zorgen voor een stabiele opvang, school, of werk. Tenslotte vraagt zij aan Nederland en de Antillianengemeenten gezamenlijk de initiatieven vanuit de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap om het geweld te doen keren te ondersteunen.

Brede ondersteuning
De Stop the Violence mars wordt ondersteund en aangemoedigd door diverse (personen uit) organisaties, sleutelfiguren, geloofsgebaseerde initiatieven, media en ondernemers binnen de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap in Nederland, zoals OCaN, MAAPP, PAAB/beraden, VAN, PPAAA, A.W.O.R.-genodigden, NANTO, SWA, Temple of HipHop, Mikesa, Game of Life, Amarelis, the Mall/YfC, Simpla, Victory Outreach, Thugz Church, New Song, SWF, Nos TeVe, RTV-7, overheden en vele anderen.

Route
De route (o.v.) van de Stop the Violence mars (14.00u-15.30u, verzamelen om 13.30u) is als volgt: Zuidplein (parkeerplaats Woonunie, tegenover Centrum voor Jeugd en Gezin) – Wevershoek – Borselarstraat – Rijsoord – Millinxstraat – Moerkerkeplein – Moerkerkestraat – Cillershoekstraat – Hekelingenstraat – Groepstraat – Blankenburgerstraat – Van Onselenstraat – Bas Jongeriustraat – Voetjestraat – Boelstraat – Mijnsherenlaan – Goereesestraat – Zuidplein (parkeerplaats Woonunie, t.o. CJG, 15.30u-17.00u).

We roepen alle Antillianen en Arubanen – met name de vaders – en sympathisanten mee te doen met de Stop the violence mars op zondagmiddag 3 oktober aanstaande! Stop the Violence! Ta basta awó.

2010-09-24T00:33:00.000-07:00

Tula: een vrijheidstrijder voor alle generaties
Succesvolle NiNsee herdenking Slavenopstand op Curaçao 1795

“Onze voorouders waren geen slaven…. Ze waren ‘tot slaaf gemaakten’. Tula was geen slaaf maar een leider, een vrijheidsstrijder. En voor ons een leermeester. Ook zijn wij geen slachtoffer. Wij zijn sterk. Net als Tula, een man die voor alle generaties voor ons een bron van inspiratie is geweest. En dat is hij ook voor de jongeren van nu. Daarom moeten wij de geschiedenis herschrijven. Wij mogen de strijd van Tula niet laten eindigen met zijn dood.”

Deze woorden waren een deel van het antwoord van keynotespeaker Joceline Clemencia op de centrale vraag van de Tula Herdenking op 17 augustus 2010: Op welke wijze kunnen we de cybergeneratie 2010 inspiratie laten putten uit Tula en de slavenopstand van 1795? Het daverende applaus en de staande ovatie die ze van de bijna vierhonderd aanwezigen ontving, na afloop van haar bijzondere speech, bewees dat men het met haar eens was. Het verhaal van Tula kan ook een inspiratie zijn voor de jongste generatie.

Zingende presentatoren

Om het thema ‘Tula, pa tur generashon?’ (Tula, voor elke generatie?) verder vorm te geven kozen de organisatoren ervoor de jongere generaties nadrukkelijk te betrekken bij de Herdenking. Zo openden de twee jonge presentatoren Ruben Heerenveen en Rinchemar Martina de avond met een bijzondere zangperformance op basis van een eigen gecomponeerde tekst die eindigde met de woorden: Tula voor nu, Tula voor altijd!

Steelpan, spoken word en poëzie

De jonge Arubaanse steelpanspeler Charrisa Granger ontroerde de zaal met haar breekbare presentatie van een Caribische medley: haar eigen tribute aan de strijders. Ook dichters brachten een eerbetoon: drie poëten, wiens gedichten eind dit jaar gebundeld zullen worden in een publicatie van Stichting Simia Literario, kwamen aan het woord.
Charlton Marcos ging in op de pijnlijkheden van het slavernijverleden. De jonge artiest T. Martinus bracht een spoken word performance waarin hij Tula vroeg zijn ogen te openen en de Arubaanse Alida Kock vroeg het publiek niet blind te zijn voor de nog steeds bestaande mental slavery.

Dansend publiek
Nadat met bovenstaande optredens de tijd genomen was om te herdenken was het nu tijd om te vieren! De avond eindigde dan ook met een zeer opzwepend optreden van de band Kuenta i Tambú, onder leiding van Roël Calister, waarbij er uitbundig werd gezongen en gedanst.

Workshop voor jongeren
Eén onderdeel van de avond hebben we dan nog niet besproken: in het weekend voorafgaand aan de herdenking hebben zo’n twintig jongeren in Amsterdam Zuidoost zich op creatieve wijze bezig gehouden met de vraag: wat hebben wij met Tula?

De eerste dag vond er een inspirerende sessie plaats met Joceline Clemencia over ‘het je eigen maken’ van de geschiedenis. Tijdens de tweede dag werkte een selectie van deze jongeren, onder leiding van Rinchemar Martina, Ruben Heerenveen en Roël Calister, aan een eigen stuk. Het geheel resulteerde in een spetterend muzikaal optreden tijdens de Herdenking met een eigen rap, tekst en ritmische compositie.

Deze jongeren stalen de show en kregen een staande ovatie van het publiek. Het succes van dit optreden was dan ook het beste antwoord op de hoofdvraag van de Herdenking: Tula, pa tur generashon? Het verhaal van de slavenopstand onder leiding van Tula is relevant voor de jongere generaties: het inspireerde hen om in één werksessie al tot een muzikale productie te komen. Het is zaak deze inspiratie blijvend en structureel te maken om op deze wijze veel meer jongeren te bereiken!

Concept, uitvoering en productie: SIMPLA

HUID, nieuwe voorstelling van Raymi Sambo

2010-09-08T00:51:00.000-07:00

Regisseur, acteur en televisiepersoonlijkheid Raymi Sambo
met zijn nieuwste voorstelling HUID!

HUID! is de titel van de nieuwste voorstelling van Raymi Sambo. Een voorstelling over discriminatie door gekleurde mensen onderling. Want wat als je niet de goeie neus, het goeie haar en niet de lichtste huidskleur van de familie hebt geërfd? HUID! gaat tevens over de universele zoektocht naar wat er ónder je huid zit. Wie je bent los van je huidskleur, afkomst en sekse. Maar, hoe kom je daar voor uit?

“Wij zijn niet zwart, wij zijn bruin.”

Raymi Sambo speelde vorig jaar in de succesvolle voorstelling Amandla! Mandela over het leven van Nelson Mandela met Kenneth Herdigein in de hoofdrol.
‘Diepgaande musical met Nelson Mandela als strijder.’ ‘Toch staat er een overtuigende cast (...) waarin naast Herdigein, ook Felix Burleson, Raymi Sambo (...) floreren (...).’ (de Volkskrant, 2009)
Sambo werd onder andere als Paul in de televisieserie All Stars bij het grote publiek bekend.
In HUID! zal Everon Jackson Hooi, bekend van zijn rol als Bing Mauricius in Goede Tijden Slechte Tijden, de rol van Steve op zich nemen.

Op zijn eenentwintigste verjaardag komt Steve, de oogappel van een Antilliaanse familie, in opstand tegen de normen van het gezin. Voor zijn dominante moeder staat zwart zijn gelijk aan zwak, lui, arm, lelijk en agressief. Steve wil zijn kleur en achtergrond niet langer ontkennen. Hij nodigt, bij wijze van verrassing, een gast uit voor het traditionele familiediner op zijn verjaardag. Daarmee dwingt hij alle gezinsleden om kleur te bekennen. Zijn actie maakt echter veel meer los dan hij had kunnen vermoeden.

Idee & regie: Raymi Sambo
Spel: Raymi Sambo, Everon Jackson Hooi, John Serkei, Urmie Plein, Jaike Belfor, Naomi Mac-Donald
Tekst: Anita de Rover, Maaike Bergstra
Dramaturgie & regieassistentie: Frederieke Vermeulen
Coach: Gerardjan Rijnders
Vormgeving: Remco Swart
Sounddesign: Dave Maengkom

Speellijst 2010, aanvang 20.30u
do 23 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater try-out 020-3113930
vr 24 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater besloten schoolvoorstelling
vr 24 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater try-out 020-3113930
vr 1 okt Den Haag, Theater aan het Spui try-out 070-3465272
za 2 okt Den Haag, Theater aan het Spui première 070-3465272
di 5 okt Utrecht, Stadsschouwburg 030-2302023
wo 6 okt Utrecht, Stadsschouwburg 030-2302023
vr 8 okt Dordrecht, Schouwburg Kunstmin 078-6397979
za 9 okt Purmerend, De Purmaryn 0229-432205
wo 13 okt Leeuwarden, De Harmonie 058-2330233
di 19 okt Gouda, De Goudse Schouwburg 0182-513750
vr 29 okt Amstelveen, Schouwburg 020-5475175
za 30 okt Brielle, BREStheater 0181-413308
vr 05 nov Amsterdam, Podium Mozaïek 020-5800380
do 11 nov Vlaardingen, Stadsgehoorzaal 010-4340500
di 16 nov Amsterdam, Rozentheater besloten schoolvoorstelling
di 16 nov Amsterdam, Rozentheater 020-6207953
wo 17 nov Zaandam, Zaantheater 0900-3344553

2010-07-26T07:57:00.000-07:00

Black Talk
Internationaal poetry en muziekprogramma geeft kleur aan Amsterdam Pride
Vrijdag 6 augustus 20.00 uur, Comedy Theater aan de Nes

Een eigen diverse en multiculturele podiumprogramma in Amsterdam Pride. Dat is wat Black Talk van Stichting ALMA biedt met dichters, zangers en andere podiumkunstenaars. Zowel vanuit de hetero als de homokant van het spectrum geven ze met hun poëtische woorden seksuele diversiteit een nieuwe smoel. Als inspiratie voor de minder uitgesproken dichters in Nederland halen we de ster van Black Talk 2008 terug uit London, Dean Atta die toen ontroerde met zijn rake teksten over zijn vader, seks en liefde.

Nieuw dit jaar is een poëzie competitie die wordt georganiseerd in samenwerking met Respect2love.nl en een afterparty. De avond wordt gepresenteerd door theatermaker en acteur Raymi Sambo.

De Line Up
Onze speciale gast uit London Dean Atta is een jonge schrijver en spoken-word artiest geboren van Jamaicaans/ Griekse ouders. Hij is een voorbeeld van de nieuwe Brit, die Black and British is. Daarnaast is hij proud gay en om al deze redenen een inspiratie voor Amsterdam, jong en oud, zwart en wit! Amsterdam maakte kennis met de brutale spoken word artiest met zijn scherpe en sexy teksten.

Zulile komt terug, na de eerste editie van Black talk in 2008. Maar dit jaar laat ze een nieuwe kant van zichzelf zien: ze combineert haar poëtische woorden met beelden. De laatste tijd heeft ze haar ervaringen op de foto vastgelegd en laat ons een deel daarvan zien.

Finnegan The Poet is een Amerikaanse dichter en performer met meer dan 20 jaar ervaring. Op een scherpe en niet verhullende wijze snijdt hij zaken als raciaal seksueel fetisjisme, pornografie en liefde aan, in meerdere talen zoals Engels, Duits, Nederlands.

Raja Felgata is scherp en soms controversieel. Haar womanist approach van ‘sexual diversity’ zal menige verassen. Dit is een aankomend ster in het Nederlands woordkunstfirmament die aan Black Talk een andere kleur kan geven.

Het muzikaal intermezzo is dit jaar in handen van Esperanza. Na haar rol bij Onderweg naar morgen is ze met haar theater en zangcarrière doorgegaan en heeft nu een eigen repertoire: soulful en funky. In de pauze en na afloop zal DJ Sjeazy Pearl het publiek van haar muziek voorzien. Sjeazy Pearl is een geboren entertainer, begon als rapper en danser en is nu DJ.

Black Talk. Vrijdag 6 augustus 2010, 20.00 uur
Toegang € 5,00 – te koop aan de deur vanaf 19.00 uur
Locatie: Comedy Theater aan de Nes, Nes 110 (halte Spui met trams 9, 14, 24, 25)

Facebookpagina: http://www.facebook.com/#!/pages/Black-Talk-Amsterdam/109296902450472?ref=ts

Black Talk is een initiatief van Stichting AMA. Stichting Alma is een stichting opgericht om activiteiten op het gebied van culturele expressie van vooral zwarte gemeenschappen in Amsterdam te organiseren en ondersteunen. Black Talk is mogelijk gemaakt met financiële ondersteuning van het Amsterdams Fonds voor de Kunst, Respect2Love van COC Nederland en Stichting ProGay.

FOKO- chair Mario Kleinmoedig in TV talkshow Moru Bondia

2010-07-21T17:32:00.001-07:00

Mario Kleinmoedig den Mòru Bondia

Mario | MySpace Video

Black Talk back in Amsterdam

2010-07-08T15:44:00.000-07:00

Finding Me. Wat maakt een film een goede film?

2010-05-27T02:18:00.000-07:00

Soms klagen we dat we onszelf, als zwarte Nederlanders, als gay en lesbische mensen, en helemaal als zwarte gays niet herkennen in de media, in films etc. In de VS nemen steeds meer filmakers het heft in eige handen en maken hun eigen films. De techniek om films te maken word steeds goedkoper, en daardoor kunnen mensen steeds makkelijker zelf aan de slag, zonder te hoeven wachten op het geld van grote filmstudio's. Het goede hiervan is dat Roger Omeus zijn film Finding Me heeft kunnen maken. Voor het eerst naar mijn weten een speelfilm met een gay hoofdthema die draait om een Caribisch gezin, in dit geval als immigranten in Amerika. Omeus is zelf van Haitiaanse afkomst en maakt een film over zelf-acceptatie en vader/ zoon relaties. Dat is het grote pluspunt van deze film. Aan de andere kant betekent het op eigen houtje maken van films, dat de nodige begeleiding op het bijvoorbeeld het gebied van scriptschrijven wegvalt. En dat is iets waar deze film heel erg onder te lijden heeft. Basiszaken als spanningsboog en uitgewerkte personages zijn hiedoor zwakker, wat de te tragge film niet ten goede komt.

Blijft het een goede film, in een tijd dat we ook al dingen als Noah' s Arc hebben gezien? Al was Noah's Arc the movie naar mijn smaak net iets te zoetsappig, het zat voor de rest technisch perfect in elkaar.
Waanneer vinden we en film een goede film? Alleen als het gehaald is door de 'perfectie'-machine van Hollywood? In dat geval blijven we kijken naar veralen die misschien niks met onze levens te maken hebben. Of vragen we authenticiteit en originaliteit? En nemen we dan de minder goede kanten van de film voor lief aan?

Lees hier een recensie van Finding me van Jeff Walsh

Poetry: Bula bai, inspired by art work

2010-04-11T17:49:00.000-07:00

Bula, bula bai
Bula, bula bai

Ik droom nooit
Van vleugels waarmee
Je wegvliegt uit
Je huis, je stad, je leven
Vlieg, vlieg weg
Vlieg, vlieg weg!

Alanan grandi
Om mij, en la mijn dromen
Om mij, en al mijn boeken
Om mij, en ook mijn zorgen
Weg te dragen, zijn nodig:
Grote vleugels, grote vleugels

Pia monstruoso
De vele nare ervaringen
Verdienen het
Om vertrapt te worden
Vepletterd
De grond in geboord door
Monsterlijke voeten

Wowo limpi
Vanuit mijn vijfde etage
Kijk ik ver
Ver over de Bijlmer
Ver over mijn leven
Het leven dat nog komen moet
Wil ik vanuit grote hoogte
Aanschouwen.
Aanschouwen met
Frisse blik.

Boka, masha skèrpi
Eenmaal gevlogen
Demonen vertrapt
Een nieuw leven ziend
Bescherm ik mijn nieuw leven
Mijn nieuwe ik
Met een messcherpe navel.

Bula, bula bai
Meerdere malen ook echt gedaan
8000 kilometer over de oceaan
Het leven, bleef hetzelfde
Het zicht klaarde niet altijd op
Ik heb het gedaan,
Gevlogen, weggevlogen.

Alanan kolorido
Ik vlieg naar mijn eigen leven
Ik vlieg naar mezelf
en neem mee
Toch de zorgen opgelost
Toch de demonen vertrapt
Dit leven
Goed gezien
Een nieuw leven
Goed beschermd
Mijn leven
Gedragen op
Kleurrijke vleugels.

Bunita reportahe

2010-04-06T18:46:00.000-07:00

'Un hende di tur hende'
Loudrieth 'Mai' Leocaria (1938) ganadó di premio MAAPP 2010 pa su trabou inkansabel pa antiano na Almere, ta 'hende di tur hende'. 'Asina un persona ku konosé Mai di aserka ta deskribíé. Kaminda mester di orashon, dibèrtí mucha, kompartí ku hende muhé, yuda hende den problema, Mai tei. 'Nan por yama mi any time' asina Mai ta bisa.

Mai no por sinta ketu. E ta asina apnegá ku e ta mas prekupá ku bienestar di otronan ku esun di su mes. Pero pa Mai esei no ta niun problema. E ta bisa ku e ta purba kòrda riba su mes salú tambe pero ku esei no ta bai fásilmente.'

Dios mes ta kuidámi. T'e sa ki dia ta mi dia.' Mai tin 71 aña. E ta bsia ku tanten un hende no kaba di kumpli ku e mishon ku a pone p'e ora el a bini na mundu, e ta keda aktivo. 'Bo por kai i bolbe lanta pasó E mes ta lantábo.'

Skucha mas den e reportahe aki ku mi a traha pa Radio Nederland Wereldomroep akinan

Talks about black gay characters on (American) television

2010-04-06T18:35:00.000-07:00

In march in Los Angeles, the Writers Guild West hosted a panel discussion on homophobia in black Hollywood and the state of black gay imagery in entertainment. "Flipping The Script: Beyond Homophobia in Black Hollywood" .
The panel included Quincy LeNear and Deondray Gossett (The DL Chronicles), actor Wilson Cruz (the cute Junito in Noah's Arc) and my favourte black gay filmer Maurice Jamal (Dirty Laundry and The Ski Trip.

Double Dong: theatre about being gay in the hip hop scene

2010-03-23T05:52:00.000-07:00

DOUBLE DONG van theatermaker Tjon Rockon is een confronterende, visueel heftige voorstelling over een rapper die worstelt met zijn homoseksualiteit.
WIN 2 tickets voor de voorstelling als je de volgende vraag kan beantwoorden? Waar haalde theatermaker Tjon Rockon de inspiratie voor deze voorstelling? Stuur een mail naar nopanopa[at]hetnet.nl met het juiste antwoord.

DE voorstelling is te zien van 30 maart tm 3 april 2010 rond 21.45 te zien in het nieuwe theater van MC op het terrein van de Westergasfabriek.
MC is een productiehuis voor nieuwe verhalenvertellers. Makers en schrijvers die een binding hebben met de nieuwe stad: kosmopolitisch, dynamisch en grenzeloos – www.mconline.nl

En wat is dat ' No Homo' ding dat die rappers steeds schreeuwen?

Photographic impression of elections in Curacao

2010-03-22T06:00:00.000-07:00

Official inscriptions of parties

The labour party Frente Obrero visualising their slogan : Godett si sa, Godett si ta traha' ' Godett, he has a clue, he delivers'

The ruling liberal party PAR with their leader prime minister De Jongh Elhage.

Three opposition parties united in the " Lista di Kambio' - List of Change. They had a lot of people in the street.

The three leaders of the Lista di Kambio parties

The Campaign

The leader of the new party Partido un Pueblo Emansipa - People Emancipation party- Oswald Quirindongo with sympathisers before the TV debate.

Edgar Leito from Movementu Solushon Isla - an environmentalist party aiming to close the Isla refinery on the island at the debate.
I wrote an article in Dutch about these two new parties for Wereldjournalisten.nl

The radical leftist party Pueblo Soberano announced proudly that they didn't give away their campaigning materials, but their sympathisers bought the flags and t-shirts. They became the third biggest party with 10.000 votes, nearly 100% growth.

Lista di Kambio- supporter

PNP, Partido Nashonal di Pueblo, the Christian democrats on water

Frente Obrero alongside the streets

The leader of Frente Obrero, Anthony Godett (left) in a radio debate with Norbert George, the leader of Partido Democrat, a traditional liberal party. Right my uncle Frank Quirindongo leading the debate.

The youth Tambu group Karabela performing at the new years reception of the Lista di Kambio

Curacao uses voting machines from the controversial firm Smartmatic. Some opposition parties were against their use and there is a lot of discussion about their use. A promotion team was in town giving information about the machines.

The liberal party PAR had the biggest flags, they also had the biggest campaign budget. The PAR won the election and became the biggest party (26.000 votes). The united Lista di Kambio, their challengers were second with 23.000 votes.

Election day
For months my mother and her neighbour have been complaining about holes in the road. On election day the miracle happened.

Young guys in front of the voting sites, handing flyers. I wonder what they are given to do this job? Only a meal?

My radio colleague Nelly Rosa (Paradise FM) interviewing the leader of Frente Obrero Anthony Godett, who was the biggest loser of the elections. They lost their two seats in parliament.

Elections tradition in Curacao

2009-11-23T16:53:00.000-08:00

Next year January there will be parliament elections in the Netherlands Antilles. Today (November 23) the different parties participating in the elections presented their list with candidates to the electoral board on the different islands. This is a new tradition and I experienced it for the first time in Curacao and took some pictures of the three parties that came in after 2.00 PM.

This is the political stretch of the island. One fan of the nationalistic leftists party Pueblo Soberano disputing with a fan of the rightist liberal party PAR, the reigning party for the last 15 years.

Three progressive opposition parties (the social democrats MAN, the radical left party Niun Paso Atras and the social- liberal party Forsa Korsou) joined in a combination, going to the elections with the slogan Uni den Victoria, united in the victory and Ban p'e Kambio, going for change.

The liberal party PAR has ruled the country for the last 15 years and takes pride in having let the economy grow and realizing the coming constitutional changes. Will the 'money party' win the elections again, or will the union in the till now divided opposition stand a chance this time?

The workers party Frente Obrero took their leader Anthony Godett on a caterpillar, claiming 'Godett si ta traha!' Godett make things happen.

I'm in Curacao. deel 1

2009-11-19T09:50:00.000-08:00

I arrived in Curacao y\this week and will be adding pictures and stories in different languagues about my stay. I begin today in Dutch.

(foto 1)

Ik ben op Curacao en maakt in de eerste week het een en andere mee.
In een trip naar de stad met mijn moeder, ontmoetten we een oud-collega van mijn oma die als filmmaker werkte bij de RVD (Regeringsvoorlichtingsdient op Curacao). Hij heeft meer dan veertig jaar geleden op de filmacademie in Hilversum gezeten. Daar had hij een studievriend die hij op deze dag voor het eerst zou zien na 43 jaar. In 43 jaar is iemand natuurlijk veranderd en heeft een heel leven achter de rug. De vriend zei dat hij em zou ontmoeten aan de voet van de cruiseschip waarmee hij op deze dag in Willemstad zou zijn, het schip van een bepaalde rederij. wat blijkt? Op die ene datum zijn er twee verschillende schepen van dezelfde rederij in Willemstad. Op welke zou zijn vriend zijn en hoe zal hij hem nu kunnen ontmoeten tussen de meer dan 6000 toeristen die uit beide schepen komen? Ik weet niet hoe het is afgelopen. Het laatste bericht was dat de vriend zijn zus had gebeld en gezegd dat hij net zou weggaan van de schipbrug, dus is het een kwestie van te gaan kijken bij de trappen. met geluk heeft hij meteen de eerste te pakken, want wie de haven van Willemstad kent, weet de afstand tussen de cruiseterminal in de Sint Anna Baai (foto 1) en de zogenaamde Megapier (foto 2)

(foto 2

Op woensdag hield ik een toespraak (semi- workshop) voor een groep jonge (alleenstaande) moeders die meedoen aan een traject door Bureau Vrouwenzaken op het eiland. Het zijn vooral jonge moeders die wegens hun zwangerschap hun school niet af hebben kunnen maken en daardoor het moeilijk hebben op de arbeidsmakrt. Ik mocht vertellen over mijn carierre, en hoe ik mijn eigen bedrijf ben begonnen. Het ging heel goed. Ik vond het leuk mom te doen. Natuurlijk moest er steeds voor hun aandacht worden gevochten, men sprak, belde en tjoewde (tjoeries) de hele tijd, maar aan het eind ha dik wel het idee dat er geluisterd werd. na mijn praatje vroeg ik aan de jonge vrouwen of er tussen hun mensne waren met ideeen voor een eigen bedrijf. Er waren verrassende ideeen zoals lijkenwassen als particulier en iemand die een iegen verhaal heeft geschreven die denkt aan publiceren.

Ik viel in, omdat het bedrijfsbezoek dat voor die dag gepland stond niet doorging: ik was dus vervanging. Maar aan het eind vroegen ze me of ik de volgende dag terugkwam. Ik zal zeker een keer teruggaan voordat ik terugkom naar Amsterdam.

De Echte Dushi

2009-11-09T02:11:00.000-08:00

Maak kennis met een Echte Dushi, o.a. speciaal voor Wendy. Bo mes sa.

Tentoonstelling We Live Here

2009-10-11T08:41:00.000-07:00

We Live Here

Zwarte Homo's en Lesbo's in Nederland.
De expositie duurt tot eind oktober.
Openingstijden: 10:00-22:00 uur
IHLIA in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, Oosterdokskade 143, 6e etage

Black Lesbian and Gay Testimonies and Materials in Netherlands We live Here! is a unique exhibition, which includes stories and artefacts from artists, activists and club promoters, living within the Netherlands.
The display will include, books, photographs, newsletters, publications and flyers.
This exhibition highlights what it means to be both black and gay and some of the issues, challenges, and thoughts of this often-invisible community within Dutch society.
Marlon Reina adviser to the exhibition says 'It is about time to put the Black people that helped form the Dutch gay scene in the picture.'
We Live Here! is curated by Ajamu X, a London based internationally acclaimed photographer and community archivist specialising in Black Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender history, heritage and lived experiences.

3 october. Kana ku libertat

2009-10-04T18:48:00.000-07:00

Kana ku libertat
17 ougùstùs 1795 Tula, Karpata, Sablika i otronan a marcha.
Nan marcha di lucha pa libertat.
Un marcha ku no a kaba ahinda, te awe nos ta sigui pone paso.

Pero paso den ki rumbo? Paso pa kibra kadena?
Kadena di bèrguensa o kompleho?

Awe 3 di òktober, e dia ku Tula su pianan a wòrdu kitá,
Mi ke para ketu i pensa.
Posombra danki na Tula mi libertat ta mi responsabilidat.
Awe mi tin ku sinta un ratu anto pensa kon mi ta sigui kana ku libertat.

Stappen in vrijheid
Op 17 augustus 1795 zetten Tula, Karpata en Sablika de eerste stappen.
De eerste stappen in hun mars naar vrijheid.
De mars is niet afgelopen, tot de dag van vandaag zetten we stappen.

Maar stappen in welke richting? Stappen om de kettingen te breken?
Kettingen van schaamte? Kettingen van negatieve denkbeelden?

Vandaag is het 3 oktober de dag waarop Tula’s voeten zijn afgekapt.
Vandaag is mijn dag om stil te staan.
Want dankzij Tula’s strijd is mijn vrijheid mijn eigen verantwoordelijkheid.
Vandaag neem ik de pas op de plaats om te denken over mijn volgende stappen in vrijheid.

Reacties en meer informatie
www.kosecha.com

Een criminolge over de opvoeding van onze kinderen

2009-09-29T15:32:00.000-07:00

Marion van San heeft via een oratie deze week de positie aanvaardt als hoofd van een Leerstoel Jeugd en Educatie Antillianen. Mevrouw van San is de Belgische criminologe die de afgelopen jaren haar brood heeft verdiend met onderzoek naar criminaliteit onder Antillianen in Nederland. Dit leerstoel is een samenwerking is tussen de Universiteit Utrecht en de Universiteit van de Nederlandse Antillen op Curaçao. Een van de geldschieters van deze leerstoel is Gemeente Rotterdam, samen met de Gemeente Amsterdam. Dat zij als enig belang in de opvoeding van Antilliaanse kinderen het voorkomen van crimineel gedrag zien, is tot daar aan toe. Maar ik neem aan dat de UNA ook een zegje hierin heeft gehad. Dus onze Antilliaanse gemeenschap Op Curaçao is het ook eens dat een criminologe de beste is om kennis te vergaren over de opvoeding van onze kinderen?

Wat een armoede!. Er zijn pedagogen, onderwijskundigen, antropologen, ook van Antilliaanse afkomst die hieraan kunnen werken. Daarnaast zijn er in het Caribisch gebied veel academici die onderzoek hebben gedaan naar opvoeding in Caribische samenlevingen. Ik heb bijvoorbeeld genoten van de artikel Gender and family in the Caribbean van Janet Brown van de University of West Indies in Jamaica over genderrollen in de opvoeding.

Maar nee, een criminologe is de beste keuze, of was dat de eis van gemeente Rotterdam? Wie betaalt bepaalt. En de Antillen accepteerden. Dit is ons signaal naar onze kinderen. Het enige belang dat we hechten aan jullie opvoeding, is dat jullie later geen criminelen worden die mensen in Rotterdam in Nederland lastig gaan vallen.

Berguensa!

Marion van San in Pauw en Witteman.

Hier een gesprek van Van San bij de Wereldomroep.

Amsterdam

Award for the Best Short Film is voor Voodoo Women

2009-09-15T03:55:00.000-07:00

De publieksaward voor beste korte film gaat naar VOODOO WOMEN van Carolina Valencia. Ze was totaal verrast door de award: "Ik ben zo blij met dit fesitval, het voelt als een warme familie. Ik weet niet wat ik moet zeggen, ik ben heel erg blij met deze award."

De autobiografische film vertelt het verhaal van de ontmoeting van Carlos met een Santeria priester om ingewijd te worden in deze Afro- Cubaanse religie heeft grote gevolgen voor hem. Zijn leven staat plots op zijn kop. Hij moet terug naar zijn diepste innerlijke wensen, zijn jeugd en zijn verleden. Na heftige beslissingen vindt hij rust in zijn transseksuele transformatie. Als Carolina leidt zij nu haar leven. Kan zij nu als Voodo Woman dan eindelijk de Goden ontmoeten die haar verder zullen begeleiden? Een persoonlijke film over het zoeken naar je ziel, je lichaam en je dromen.

De winaars winnen naast een typisch Nederlands Royal Delft Blue bord een bijbehorende geldprijs.

Izaline Calister in het Bijlmerparktheater

2009-09-14T04:11:00.000-07:00

Izaline Calister in het Bijlmerparktheater

10 jaar de mooiste liedjes

vrijdag 18 september

Izaline Calister is een getalenteerde zangeres, componiste en tekstschrijfster met een geheel eigen muzikale stijl. Haar muziek is een fusie tussen de traditionele muziek van haar geboorte-eiland Curaçao en jazz met Afro-Caribische invloeden. Daarnaast heeft zij de afgelopen tien jaar haar veelzijdigheid als zangeres laten zien en horen door samen te werken met het Metropole Orkest, het Riccioti Ensemble, het Peter Beets Trio, Leoni Jansen, etc. Voor deze theatershow heeft Izaline Calister een persoonlijke selectie gemaakt uit haar tien jaar muzikale repertoire. Gerenommeerde tekstschrijvers hebben haar liedjes vertaald van het Papiamentu naar het Engels en Nederlands. In de show zijn ook liedjes opgenomen van o.a. Toon Hermans, Harry Belafonte, Miriam Makeba en Gloria Estefan.

Tijd: 20:30 uur

Prijs: € 15,00

BIJLMER PARKTHEATER

Anton de Komplein 240

1102DR AMSTERDAM

T. 020 3113930 (kassa)

Successfull Tula Rebelion celebration in Amsterdam

2009-09-01T03:07:00.000-07:00

Tula was the leader of the bissgest slave rebelion in Curacao. August 17 1795 this rebelion started and is still being remembered by the people of Curacao ton conmemorate our slavery legacy.
Each year the organisation Simpla, lead by Judith Heerenveen and Marlon Reina (me) organizes a conmemoration in Amsterdam to reflect on this event.

Enjoy a couple of interviews done by Nos Teve about the conmemoration.
Izaline Calister song beautifully and talked to the TV station. Look.
Here an interview with the artist that made the painting and his model.

Here an interview with Dr. Jandie Paula, the key note speaker from Curacao.

And then an interview with Dr. Artwell Cain, director of NiNsee, the organisation that facilitates this conmemoration.

Glenn Helberg of the OCAN give his vision.

Roze Zondag Kwakoe

2009-07-27T02:37:00.000-07:00

I gave an interview about Pink Kwakoe, a gay event during a big Caribbean festival in Amsterdam I helped organise. The reporter made the conclusion in saying I don't advertise my homosexuality broadly, even though I'm out to friends and family. I meant to say that a lot of people in my Antillean and the Surinamese community are ... Read Moreout to their friends and family, but don't advertise it broadly. I'm an gay activist, so I am very visible in the community as a gay man, for example with the organisation of Pink Kwakoe together with COC Amsterdam.
In the article I state that in the Antillean culture there is room for so called effeminate man to be gay, but the look like other man and be gay is hard. And that's what someone like me is also advocating: people don't have to give up there so called masculinity to be homosexual. This is the male story. In the show we had the 23 year old Miss Femme 2009, telling her story from a lesbian and bisexual point of view. She is from Surinamese descent.

The Article can be read here.

Rotterdam ZomerCarnaval 2009

2009-07-27T02:31:00.001-07:00

I danced and worked as a bartender for the group Alegre i Kontentu: The Jolly Cats!

My radioshow Global Perspective June 4th 2009

2009-06-07T02:10:00.000-07:00

I've been making this local radioshow Global Perspective on the gay and lesbian Amsterdam radio-organisation MVS more the 10 years. The show is broadcasted in Dutch.

Op donderdag 4 juni was er een leuke volle programma die ik jullie bij deze van wil laten genieten. Luister hier naar Global Perspective op 4 juni 2009.

Papia ku mi- My IDAHO poem

2009-05-17T06:22:00.000-07:00

May 17 is International Day Against Homophobia and transphobia. In a poetry workshop I'm doing here in Amsterdam in which I write Dutch, we had an assingment to write a poem about homophobia. I was very satisfied with the one I made and I'm presenting it to you today.

Music: Issoco
Picture: Ajamu

Papia ku mi
Zeg een woord
Papia ku mi
Vraag het maar

Er zijn beelden in je hoofd
Die hoofd met ogen,
Die ogen die volgen,
Observeren.

Papia ku mi
Spreek het uit
Voordat die beelden
Voos, vies en verkeerd worden

De beelden in je hoofd
Over de liefde
Genegenheid
Van mij naar-
Ook een man.

Papia ku mi
Zeg wat je denkt
Papia ku mi,
Luister ook naar mij!

End of months of debate in Curacao referendum.

2009-05-16T16:05:00.000-07:00

'Yes' vote wins in Curacao
Voters in Curacao have chosen to accept the conditions under which the island will form a new constitutional relationship with Holland.

A referendum on Friday saw the ‘yes’ vote winning with 52 per cent of the votes cast against 48 for those against.

The turnout was 67 per cent of the 119 thousand people eligible to vote.

Curacao had negotiated for a ‘country status’ within the Dutch Kingdom, giving it direct relations with Holland as part of the dismantling of the Netherlands Antilles.

However, among the key conditions demanded by the Dutch government were; having a oversight over the island’s judicial and financial affairs in return for cancelling Curacao’s debt (to Holland) of around a billion dollars.

The ‘no’ campaign opposed that deal.

The victory for the ‘yes’ vote now means that the process of dismantling the Dutch Caribbean federation can continue towards the target date of 2010.

Curacao and St Maarten will each be accorded ‘country status’ but with Holland having final say on financial management and judicial issues.

The other islands – Bonaire, Saba and St Eustatius – have agreed to be integrated into provinces in Holland.

The other Dutch Caribbean island, Aruba, opted for ‘country status’ in 1986 when it broke away from the Netherlands Antilles group.
Source: BBC Caribbean

I participated in a debate yesterday about the referendum, waiting the results in Amsterdam and was interviewed by the national radioprogram Dichtbij Nederland. (starting around 27 minutes)

Anousha N'Zume question reaction in Dutch media on novel dealing with black woman

2009-05-12T05:34:00.000-07:00

Anousha N'Zume, a very intelligent and conscious actress, performer and TV producer I've been working with, is very furious about the reactions in Dutch media and literature circles on a book by author Robert Vuisje. In this award winning book, the author describes the search of a Jewish upper-class man for his ideal 'black woman'. He concludes that the black intellectual is as boring as the Jewish girls of his community, so he need the 'black Rowanda' living in a black neighbourhood and having sex for a bottle of breezes. The same old stereotype of the black woman as a sex object and loving giving sexual pleasure to white man.

Anousha really succeeded in making a point and making the presenter of the program think about his own role in this. In a interview in his program, he called black woman 'the beast', a term not even the author uses in the book.

Marlon in debate Radio Netherlands

2009-05-11T16:47:00.000-07:00

I participated in a radio debate of the Radio Netherlands Worldservice about the upcoming referendum about constitutional chances in Curacao of May 15. The debate is in Papiamentu.

Mi a partisipa den un debate di Radio Nederland Wereldomroep tokante e referendum di 15 mei awor na Kòrsou. Den e debate aki mi a purba aklara algun opinion.
1. Ku tur dos kampaña ta husa miedu pa konvense hende di nan opshon. E kampo NO kada bes ta woòrdu tilda di ta usa emoshon i miedu, mientras honestamente bisá mi ta haña nan websait mas alkaso ku esun di kampo SI. Na websait ta trata e asuntunan ku a wordu palabrá den e konferensha di mesa rondi desember 2008. E websait di kampaña si ta regala karchi pa konsierto i otro kosnan, pero kasi no ta papia di struktura estatal. Kampo NO ta purba spanta hende pa vota NO, nan ta hasi uso di un miedu pa 'dominio'Ulandes. Un miedu irashonal ku ta bini huntu den e palabra 'rekolonisashon'. Pero e kampo di SI tambe ta usa miedu. Nan ta usa e miedu di pèrde 'siguridatnan ekonomiko' ku hende tin. Nan kampaña ta dirihi kompletamente riba miedu di pobresa.
2. Ami no te ker eku plaka ta soloshona nos problemanan na Kòrsou. No ta plka lo perkura pa 'bienestar di e pueblo', pero un otro maneho. Si gobiernu tin ma splaka disponibel dor di saneamentu di debe peo keda gasta e plaka na mesun manera, e pueblo lo no bai dilanti. Na luga di un edifisio nobo di Banko Sentral di marmer, lo traha unu ku pilar di oro. Bienestar dje pueblo?
Skucha e debate akinan.

From the archives: Reggie Williams about Essex Hemphill

2009-05-09T18:46:00.000-07:00

Activist Reggie Williams has lived in Amsterdam from 1994 till his death in 1999. He was a very inspiring friend, colleague and tutor to me and more black and white gay men and lesbian women in Amsterdam. He introduced us to a lot of African American gay cultural products which wouldn't have reached us through the mainstream channels.

Marlon Riggs, Reggie Williams and Essex Hemphill

When Essex Hemphill died in 1995, he was a guest at the local radio-program Global Perspective to pay tribute to this great poet and his beloved friend. He is joined by Jerry Haime reading a poem in this interview with Andre Reeder.

Reggie Williams about Essex Hemphil 23-11-1995 by MarlonReina

Dutch Memorial Day

2009-05-05T04:34:00.000-07:00

The Dutch Kingdom pay tribute to all casualties of WWII in the Kingdom on May 4. The last years the scope of the remembrance has been broaden with other war victims and victims of terror. In Amsterdam there is also a ceremony at the Homomonument, to commemorate the homosexual victims of the Nazi regime during WWII and other LGBT victims of terror and violence. I have visited the ceremony a couple of years and it was very nice to be there yesterday together with friends I made during my black gay activist years in Amsterdam in the organisation Strange Fruit. My radio program colleague Antoine (whom I also met at Strange Fruit) presented a flower arrangement on behalf of our program Global Perspective and gaystation MVS. And a couple of us were there in his support and really enjoyed seeing each other again as a group, which hasn't occurred in a couple of years.
The pictures were taken by our British colleague and friend Ajamu

Mi ta na Kòrsou! I'am on Curacao

2009-04-13T09:12:00.000-07:00

Here I am, enjoying my short stay in Curacao.

I didn’t have a lot of plans but I’m experiencing the island life at full extents. The referendum about the upcoming constitutional changes is dominating everything, from the whole media till birthday’s parties. The topic of the referendum is the approval or disapproval of the political agreement on the new constitutional status of Curaçao achieved by the Curaçao government with its partners in the Kingdom, Bonaire, St. Eustatius, Saba, St. Maarten, Aruba and the Netherlands in Europe. This political agreement generally entails the following two issues: (1) de constitutional status of Curaçao and (2) the national debt of the Netherlands Antilles and Curaçao.

My first day I saw friends and we talked a lot about the referendum. How the discussions about it are dividing the island in two camps: the YES and the NO camp. I have heard some people also saying that they will boycott the whole thing, because they think it shouldn’t have been organised in the first place.
My second day on Curacao I also went out. A friend took me to Madamme Jeanette, a monthly get together organised by Curacao Gay Plasa, the local gay events organiser. It’s held in a new venue called Central Park on the business outskirts of the city. The party started very slow but got nice at the end. The DJ was not cooperating with me neither. I just do not like house beats and they really annoy me at that he was playing at the beginning. That meant talking outside with friends (about the goddamn referendum again) and of course gossiping. The local gay scene isn’t really big, so people living on the island know everyone and some times also some details about their personal lives. I saw some people I knew and danced a lot mostly at the end on the Caribbean tunes that the DJ played then.
Because the music played a party is one of the defining way to select the audience. I heard that at this party Madame Jeannete there is not a lot of local music played. This is done to attract a higher class audience.

I have the feeling that the class/ racial divide has widen on the island the last ten years. This is on of the explosive things underneath all the referendum debates and this divide is always denied by the island establishment and the coalition. Eastern Sunday I went ot a local party with the famous Arubian band Claudius Phillips and Oreo and that was a really local affair: no tourists and a mostly black audience. The party was nice and I danced nearly the whole night and saw my cousins, old schoolmates and other people I knew.
The contrast with the party the day before could not have been bigger. Not the gay/ straight contrast but more the cultural difference felt the bigger. I was not the only one who attended both, so there are more people that can bridge those differences. Such a small island and so different worlds!

At the family lunch I attended during the day also the discussion turned around the referendum. I noticed that there are people convinced about NO, and other people feel that there are not another option than go for YES, to take the offered package that could give some relief to the burden of the big financial debt that the island has accumulated the past decades.
But the whole things shouldn’t have been about this, it was suppose to be about he constitutional changes and now it only revolves about the financial bail out. A missed chance.
I am curious what more I will encounter on my next days on the island.

My radiocolumns in Papiamentu for AFO

2009-02-14T16:27:00.000-08:00

More then 10 years I wrote columns for the black gay radio program Global Perspective in Amsterdam through MVS radio (www.mvs.nl)
I decided to translate them in Papiamentu due to the launching of the first Papiamentu gay website AFO. By FOKO, Fundashon Orguyo Kòrsou, the Curacao Pride Foundation. I wanted to support their work here from Amsterdam with my thoughts and writings. The first column is called Duna’mi un pal’i hòmber, and deals with the traps of wanting a so called ‘real man’ and letting a ‘good man’ pass by.

Duna’ mi un pali hòmber

Un pali’ hòmber, manera Roy.
Roy a nasé na Kòrsou meskos ku mi, i tabata sòlda na Yugoslavia.
Roy ta pretu, kòrtiku, muskulá i bon proporshoná.
Nos a bai un guera feros
Kasi pa kibra kama.
Sèks ku ne tabata bon.
Masha bon mes.

Mi a konsiderá un relashon.
Pero un anochi huntu ta wak televishon,
m’a ripara ku ami ku Roy no por a ni papia di mi interesnan.
Esaki si no por den un relashon.
Pa bon ku e sèks por tabata.

Duna’mi un pal’i hòmber.
Un pal’i hòmber manera Tito.
Kurpa grandi, pero menos muskulo i un tiki mask kla.
No dje bunita ei, pero hopi mas amabel
Ami ku Tito tabata papia di karnaval- su gran pashon.
E tabata traha spich pa su subrina
pa e bai kompeti den elekshon di reina di karnaval.
Mi tambe gusta karnaval. I hopi kos mas
Tito no tabata dje interesá den eseinan.

Tito tabata un hende hopi sensibel
Ku tabata stima su mama masha ku a fayese algun aña promé.
Tito ta un pal’i hòmber sensibel.

Pero ami tabata ke un pal’i hòmber.

Te ora m’a topa un bon hòmber.
Un bon hòmber no semper tin kurpa grandi, muskulá i un bestia den kama.
Ounke e tambe tabata sende mi kandela.
M’a lag’e bai…..

Un bon hòmber no tin e mesun interesnan ku mi.
Pero e ta habrí pa komprondenan si.
Un bon hòmber ta sensibel i amabel.
Un bon hòmber ta esun ku ta pensa riba mi tambe.

Un bon hòmber tambe ta un pal’i hòmber.
Me ke un pal’i bon hòmber.

Gay families ad refused at Californian TV station during Obama Inauguration

2009-01-26T03:29:00.000-08:00

Bon Aña 2009! Happy New Year!

2009-01-04T13:40:00.000-08:00

Inspiration

2008-11-07T10:12:00.000-08:00

I was asking myself, did I cry when Nelson Mandela got elected President of South- Africa? I did not. I was very touched, moved and proud. This great man has overcome a lot and became the first black president of the democratic South Africa. But tears did flow last Wednesday 5.00 AM (Netherlands time, a night without sleep) when CNN announced Obama President Elected and I saw Rev. Jesse Jackson in tears. When people say ' we have come a long way', he knows what they' re talking about. We all cried. We, not only black people in this world.
I think there are a lot of differences between Mandela's day and Obama' s election. But maybe the most personal one for me is the fact that I am also a black man from the Americas (The Caribbean in my case). Communities which had experienced colonialism (in one from or the other), slavery, racism and other ways of oppression. Barack Obama could have been me, my nephew, our children.
I cried because I was touched, thinking about our whole history, struggles and pain. Mister Obama applied and got ne job, President of the United States. But by becoming that, he served the whole world as a new source of inspiration. YES WE CAN.
And people, please take time to listen to the way he thinks about leadership, politics and the world.

HOPE

2008-10-27T15:56:00.001-07:00

The biggest hit of the 80's?

2008-10-13T10:41:00.000-07:00

Esaki ta pa mi kompatriotanan di Antia Ulandes, i sigur Kòrsou.
Kua tabata e eksito mas grandi di dekada ochenta?
Ami tin dos nominadó. Ta kua di nan dos? Of bo tin un otro?

Juan Gabriel
Querida

Kassav
Zouk La Sé Sel Médikaman Nou Ni

Respect to the Black brothers and sisters in London

2008-10-07T14:22:00.000-07:00

London is one hour flying away from Amsterdam, so not very far. That’s also the way I experience it. I feel very well attached to the black gay scene in London, even though I don’t know lots of people there. Especially through my acquaintance with black artists and activists feed this feeling. So I really though I had to be present at the Black LGBT Community Awards ceremony last month. Especially with my friend Ajamu and artist Dean Atta (who performed with big success in Amsterdam at Black Talk) were nominated.

Together with my sister we took the car and put the given address on the site, Embankment in the car's navigator system. It brought us to the Embankment, but not the one where the ship on which the ceremony was taking place was leaving. Thanks to the idea of my sister that it’s maybe next to the Parliament Buildings at the patience of the organisers that we made it to the boat for the ceremony.

Here me with Ajamu's nice friends Antoine and Mudia

It was a beautiful evening with a nice dinner, typical British very expensive drinks and after he dinner the announcement of the prices. The fact that the Awards s called Black didn’t meant all the organisations nominated were exclusively black. It also meant organisations working in the benefit of the black lgbt community.

To my big joy Ajamu won the Man Of The Year Award! I quote the website why.
Ajamu is an internationally acclaimed fine art photographer, community archivist and the co –founder of rukus! Federation- an arts company dedicated to celebrating and showcasing the best in challenging, provocative works by black Lesbian, Gay, Bisexual and Trans Artists nationally and internationally. Ajamu is the currently the Archive Manager of the rukus! Black LGBT Archive, which seeks to collect, preserve, exhibit public, cultural, and artistic materials related to the Black Lesbian, Gay, Bisexual and Trans heritage, history and lived experience in the UK. Ajamu has initiated various projects in 2008, including Outside Edge: A Journey through Black British Lesbian, and Gay History at the Museum in the Docklands, Glorious Outpourings at Brixton Library, and this year rukus! was awarded The Archives Landmark Award for In this Our Lives: The Reunion, which marked the 20th anniversary of the first and only national Black Gay Mens conference and he was this years creative director for Outburst UK. www.rukus.co.uk.

The man and woman of the year

If there is a man of the year, for sure there was a woman of the year. Mz Fontaine reacted very touched when she was crowned Woman of the Year. According ot the organisers:
Mz Fontaine is a highly successful recording artist. In 2008 she released her latest album ‘Spoken Thoughts’, and appeared at Bootylicious, Pride London, ILGFA World Cup, Outburst and UK Black Pride. Her performances are electric and empowering. In addition to being an artist, Mz Fontaine is also a business entrepreneur having founded an independent Label “Fondation Entertainment” catering for Lesbian, Gay, Bisexual and Transsexual (LGBT) artistes in 2001. This label is now housed under the “Fondation Group of Companies“. Through Fondation Entertainment, Mz Fontaine has challenged homophobia and racism through working in schools and with youth groups, and worked to support young LGBT artists and musicians.
www.myspace.com/naechane

Our young spoken word artist Dean Atta won the Awards in the Arts category and all of you who have visited Black Talk back in August in Amsterdam know he is very special. Young, bold and very talented. Keep up the good work.

Yes, I really am part of this community. Matter of fact is that I there isn’t visible black gay community like this in Amsterdam. Of course I know the ‘children’ and so on, but right now we aren’t working together, organising ourselves and supporting each other. Here in Amsterdam we talk about different ethnic communities, that sometimes comes together, but sporadically.
Rob Berkley who is the chairman of the organising body The Black Gay Men Advisory Group announced in his speech that he is quitting. I really want to congratulate him with the job he and his organisation has done.
I also want to give my respect to all the Awards winners, the nominees and really the whole British Black LGBT Community.. I wish we could have people to nominate for something like a Black LGBT awards in the Netherlands. Please count your blessing the next time you feel disappointed and not acknowledged. This black gay brother from the Caribbean, living in Amsterdam really does!

All pictures by Ajamu

Juan Luis Guerra in Amsterdam was tremendoooo!

2008-09-06T13:21:00.000-07:00

After more then 15 years I saw a concert of the big Caribbean star Juan Luis Guerra form the Dominican Republic. It was very great. I was there with my friends and we danced the whole night. Thanks to new technology and visitors turned filmers here some clips.

Not very good sound, but one of his most beautiful songs:

And here some pictures of a concert I visited, Juan Luis Guerra i 4.40 in Curacao in 1991. And a signed sticker my sister gave as a present. Once during a high school hotel-stay, she stayed in the same hotel as the band in Curacao and got this sticker signed for me.

Could have been beautiful in Beijing

2008-08-28T02:25:00.000-07:00

The two rivals on the 110 m hurdles, would have been a beautiful final.

Bo ta keda nos kampeon!

2008-08-20T15:05:00.000-07:00

Fuck the Americans!

Tula inspiradó

2008-08-11T04:25:00.001-07:00

Tula was the leader of a great slave revolt in Curacao in 1795. This year the revolt will be commemorated with the theme Mi ta lucha pa mi humanidat; I fight to regain my human dignity. With this theme we want to present Tula to the world as a leader who had a vision of human right at the end of the eighteen century, who can be an inspiration for al of us now fighting for human rights.

Wij nodigen je uit voor de herdenking van de Grote Slavenopstand op Curaçao, op zondag 17 augustus 2008, van 18.30 tot 21.00 uur in de Muiderkerk te Amsterdam.

Ik strijd om weer mens te zijn!
Mi ta lucha pa mi humanidat!
Met dit thema herdenken we in 2008 de strijd van Tula en de zijnen. Laat de strijd van Tula een inspiratie zijn voor eenieder die strijdt voor menselijke waardigheid. Tula, groot inspiratiebron die internationale erkenning verdient net als Martin Luther King, Nelson Mandela, Ghandi en anderen.

Programma
- Presentatie door Nathaly Mercera
- Keynote speach Tula, inspiradó -de vrijheidsidealen van een Curaçaose verzetsleider- door sociaal-geograaf en historicus drs. Charles do Rego.
- Banderita Live, gesproken columns door Glenn Helberg, Igma van Putte, Nkosazanna Illis en Rinchemar Martina
- Afro-Caribische muziekgroep Mi Kueru i Rais o.l.v. Marven Snijders
- Persoonlijke voordracht door Laurindo Andrea

Wij hopen je te mogen ontvangen op zondag 17 augustus aanstaande in de Muiderkerk,
Linnaeusstraat 37 te Amsterdam. De kerk is te bereiken met tram 9 en bus 22 vanaf Amsterdam Centraal Station

Gibi Basilio: 'Tula-viering' (op Curacao) gaat toch door
bron nieuwsdienst Radio Hoyer 2

De Dag voor de Strijd voor de Vrijheid, in de volksmond 'Tula-viering' genoemd gaat gewoon door bij het vrijheidsmonument op het Rif aanstaande zondag 17 augustus om 7 uur ’s avonds. Dat zegt Gibi Basilio, voorzitter van de vereniging Historisch Bewustzijn, die de jaarlijkse herdenking normaal gesproken organiseert. Formeel heeft het Bestuurscollege de subsidie voor deze herdenking ingetrokken omdat de aanvraag te laat is binnengekomen. Maar de gedeputeerde van Onderwijs & Cultuur, Marilyn Alcala-Wallé heeft eerder aangegeven dat zij ontevreden is en verwijt de vereniging de onafhankelijkheid te bevorderen. Reden voor haar om de subsidie in te trekken.

Dick Drayer sprak met Gibi Bisilio en vroeg hem allereerst wie de vrijheidstrijder Tula, nu eigenlijk was (6'34"). Luister

Black Talk

2008-07-20T06:16:00.001-07:00

Poetry, music, books & sexual diversity
Friday August 1, 8.00 PM.

This year Amsterdam Pride will experience it’s first black pride event that I'm organising: Black Talk with poetry perfromances by black artists from Europe. Dean Atta will be the special international guest on stage coming from London. Local artist Zulile will spit her powerful words, Collin Schorea will be entertaining with humor and tenderness and the young lady SpringIls will let you fall in love with her style!
With a small musical intermezzo by rapper Lewellyn.

So be there!
Admittance: E 5,00 (one drink included)
Location: De Eggertzaal by De Nieuwe Kerk
On the Damsquare.
Stichting Alma, BLAAC.
More info: www.blaac.com

Touched

2008-07-20T06:08:00.001-07:00

This is the painting Listen by the Surinamese born artist Frank Creton.
I looked at it and was touched. I see a simple but effective use of forms and colors. And of course my own imagination, fueled by my background as a African Caribbean man, who does enjoy the music, the beauty and the spirit of other black men.

De Antillen en ik

2008-05-28T16:43:00.000-07:00

The Antillean MP John Leerdam published a book with personal stories by people about their connection to the Netherlands Antilles. I was asked too to write a piece in this Dutch publication.

Politicus, theater- en filmmaker John Leerdam, geboren op Curaçao, nodigde vijfenveertig succesvolle Antillianen uit om in een persoonlijk verhaal over hun band met de Antillen te schrijven. Van zelfstandige ondernemers tot kunstenaars, van sporters tot medici, van politici tot schrijvers, ze kozen allemaal een foto, vaak uit het eigen familiealbum, die illustratief is voor hun verhouding tot de Antillen.

De Antillen en ik geeft, door het snoer aan persoonlijke verhalen en het unieke beeldmateriaal, een nieuw en onvermoed beeld van de Antillen.

Ik schreef een verhaal die leest als een hallucinatie, over de verhalen die ik heb gehoord over mijn vader en oma, die ik beide op heel jonge leeftijd heb moeten missen. Hun verhalen zijn een belangrijk deel van mijn verbondenheid met Curacao.

Met bijdragen van onder meer David Bade, Noraly Beyer, Felix de Rooy, Randal Corsen,
Helen Kamperveen, Gert Oostindië, Joost Karhof, Raymi Sambo, Jessica Dikmoet, Izaline Calister en Paulette Smit.

De Wereldomroep besteede ook aandacht aan de presentatie. Luister hier.

Tongues Untied Re- discovered

2008-05-03T03:26:00.000-07:00

More then 15 years ago I saw the experimental documentary Tongues Untied by Marlon Riggs. This was on of the first films I saw addressing issues of African American gay men and I am very happy it was of this depth. In a way Tongues Untied changed my life: I saw so many similarities between my life as a Afro- Caribbean men living in Amsterdam by that time and also differences. Differences that challenged me to try to develop our own Afro Caribbean gay identity. Looking for writers, artists and other icons as examples, which weren’t that much to be found. Me and friends started creating our own examples and discovering we had to do it our self, like those African American like the filmmaker Marlon Riggs and poet Essex Hemphill were doing it in the States. I was very happy to be able to order the DVD of Tongues Untied and to share it with my friends with the same result: we were inspired and knew we have to start creating and telling our own stories. In one way or the other we were doing it, but now we have to do it for sure!

Choose your Curacao Inspiration

2008-03-11T16:55:00.000-07:00

Curaçao gaat binnen afzienbare tijd als autonoom land verder. Daar is een bevolking voor nodig die opgewassen is tegen de nieuwe verantwoordelijkheden, een bevolking die gelooft in haar eigen kunnen. En wie kan daarbij beter als inspiratiebron optreden dan de Curaçaonaars zelf, vindt Stichting Fudsek. Ze startte een multimediaal project. Minister Vogelaar gaf gisteren het startsein voor het eerste onderdeel, de website Curaçao Top 100. Wereldwijd kan iedereen hier inspirerende Curaçaoenaars nomineren of stemmen op één van de genomineerden. Een jury beoordeelt of de nominering en verkiezing eerlijk verlopen.

In een tv-show worden de 100 personen die de meeste stemmen hebben behaald, bekendgemaakt. In het najaar 2008 verschijnt een boek in het Nederlands en Papiaments, waarin zij hun inspirerende verhaal vertellen. Het streven is om 50.000 exemplaren weg te geven aan alle Curaçaose jongeren tussen de 15 en 24 jaar, ongeacht waar ze wonen. Van degenen die in de top 10 staan komt een speciale televisie-documentaire, Portretten Curaçao Top 10.

Meer informatie over de spelregels is te vinden op de website.

Dance from Barlovento

2008-03-11T16:46:00.000-07:00

Una Sola Voz

A world music theatre festival brought the Venezolan music-theatre group Teatro Negro de Barlovento performed in Amsterdam this week. I visited it with friends and of course we were amazed and by the performance. The group perform Afro Caribbean dance from the region Barlovento, were one f the biggest population of African descent resides in Venezuela. Even though we are aware of the Pan African Caribbean connection which exists in most countries in the Caribbean and Americas, it is always nice to see similarities and so on. The great thing with Venezuela is the fact that it’s a neighbour country of my island Curacao. Enslaved Africans that succeed in escaping from the slavery system in Curacao, had to flew to Venezuela. That means that those young people there performing were family, our people. We talked to them about the dances and similarities. It was amazing to see them using a seashell as a instrument, something that’s also done on Bonaire and sometimes Curacao in the harvest celebration the simadan or seú.

Here a video clip of the performance on You Tube.

Questions

2008-01-27T14:33:00.001-08:00

Curacao in 2008.
Going forward?

Bling Malu: youth theatre december 2007

2007-11-22T14:23:00.000-08:00

I was asked to write a theatre script to be performed by some Antillean youth to raise awareness about STD and HIV. The well known actor Raymi Sambo developed the idea for the show and is also the director. The show will be performed the weekend of 7,8 and 9 December in Amsterdam and 14 and 15 in Dordrecht.

Ban Bòltu e Blachi

2007-11-22T14:01:00.001-08:00

The national gay organisation COC and the national anti discrimination organisation Artikel 1 are stimulating talks about sexual diversity in ethnic communities in the Netherlands. My company Simpla developped a program called Ban Bòltu e Blachi in which we used theatre as a mean to start talks in the community about homoseuality. The youth group A- Talents from Den Haag mad a special theatre piece for this program and the audience was invited to talk with the guidance by the famous Antillean TV personality Mavis Albertina.

We made a short report about the project, which took place in four cities in the Netherlands, with the most important results. The most important thing to mention is the fact that at the end the Antillean community isn't totally ready to support things like gay rights and gay marriage, but they recognise gay rights as human rights: everyone should be treated with respect.

Antillianen en Arubanen begrijpen het woord Respect wel!

Onder de titel Ban Bòltu e Blachi –laten we het van een andere kant bekijken- organiseerde Simpla vier bijeenkomsten waarin de Antilliaanse en Arubaanse gemeenschap met elkaar in gesprek ging over seksuele diversiteit.
De serie van bijeenkomsten werd georganiseerd in het kader van Respect 2 Love, het project waarmee COC Nederland en Artikel 1 proberen homoseksualiteit bespreekbaar te maken onder etnische minderheden.

De Antilliaanse en Arubaanse gemeenschap kennende, koos Simpla ervoor hen te verleiden tot gesprek middels theater. De jongeren van de Haagse theatergroep A-Talents brachten hilarische scènes waarbij het publiek mee kon leven met een homofobe jongen die veel moeite heeft de gay vriend van zijn vriendin en met de angst van een homoseksuele jongeman om zijn gay zijn bekend te maken aan zijn ouders. In alle vier steden genoten de volle zalen van de voorstelling en overal liet men zich overhalen tot een gesprek erna onder leiding van de bekende Antilliaanse TV persoonlijkheid Mavis Albertina.

Lachen om homo’s en een enkele lesbienne is één ding, erover praten is een tweede, maar ook dat is gelukt. Op de bijeenkomst in Den Haag wilde het publiek duidelijk maken dat de Antilliaanse/ Arubaanse gemeenschap in Nederland anders is dan hun landgenoten overzee. Hier heeft men haar blik verruimd en vindt men dat iedereen zichzelf mag zijn, homo, hetero het maakt niet uit. Maar de tolerantie kende haar grenzen. ‘Ik lach altijd met mijn homo vrienden, het zijn leuke mensen, geen probleem ermee. Maar, twee mannen getrouwd? Nee, dat vind ik vreemd. Dat kan ik niet accepteren’ waren de woorden waarmee een jonge vrouw haar moeite met het homohuwelijk kenbaar maakte, terwijl de zaal duidelijk afkeurende geluiden maakte.
Jongeren hebben meestal lak aan sociaal wenselijk gedraag en dat liet de overvolle zaal in Rotterdam zien. De merendeel jonge bezoekers reageerden het heftigst op de theatervoorstelling en reageerden ook pittig in het gesprek. ‘OK, er zijn homo’s. Ik heb niks tegen ze. Maar kunnen ze niet naar een aparte plek?’ vroeg een jongen onder grote instemming van zijn vrienden en vriendinnen. De sfeer was bepaald en er kwam een echt gesprek op gang waarin uiteindelijk een volwassen dame de moeite, die wij als gemeenschap met het thema hebben, verwoordde als angst, angst voor onszelf, angst voor seksualiteit. ‘Onze ouders zijn bang. Ze moeten hun kinderen respect bijbrengen. Respect voor zichzelf, en respect voor andere mensen. Dus ook voor homo’s en lesbiennes’. Dezelfde jongeren die enthousiast klapten voor de verbanning van homo’s naar een andere plek waren het hier weer helemaal mee eens.

Het vragen naar respect, dat is iets waar iedereen achter kan staan. Homoseksualiteit, homorechten, homohuwelijk. Daar heeft men nog echt moeite mee. Vooral het heersende machismo in de gemeenschap biedt weinig ruimte om te snappen dat een echte man zich aangetrokken kan voelen tot andere mannen. De vrouwelijke seksualiteit wordt hierin helemaal onzichtbaar. Deze eerste serie gesprekken over seksuele diversiteit binnen de Antilliaanse en Arubaanse gemeenschap hebben in ieder geval bereikt dat men snapt, dat het gaat om respect. Met dank aan de Antilliaanse en Arubaanse zelforganisaties in de gemeentes Den Haag, Amsterdam, Rotterdam en Almere waarmee Simpla de serie Ban Bòltu e Blachi heeft georganiseerd is het wel gelukt om bijna 600 mensen aan deze gesprekken deel te laten nemen.

De lokale bijeenkomsten kregen een landelijk en later tevens Koninkrijksbereik, middels radioreportages van Tambú (NPS radio) en de Radio Wereldomroep. Zowel in Nederland als op de Antillen en Aruba kon men, via de radio, luisteren naar eerlijke verhalen van Antilliaanse en Arubaanse homoseksuelen en lesbiennes over hun strijd voor respect binnen de eigen gemeenschap.

September 2007: Curacao

2007-11-22T13:34:00.000-08:00

I visited my birth island Curacao last september where I was present at the Christening of a niece and nephew, I visited the Curacao gay tourism week Get Wet Weekend and also a drag queen playbackshow.

The playbackshow was a big inspiration to me and I wrote a piece about that in Dutch, which i sent to my friends.

Papa Dios no por ta rabiá!
God Onze Vader kan niet boos zijn!

Papa Dios no por ta rabiá, met deze woorden onderstreepte Lugenne haar speech op de Drag Queen Playbackshow Curaçao 2007 vanavond in cultureel centrum La Tentashon op Curaçao. Lugenne organiseerde de travestietenshow en is op het hele eiland bekend als make- up artiest verbonden aan de TV programma Before and After, de lokale make over programma die eigenlijk een grote reclame boodschap is.
Lugenne mocht haar speech uitspreken net voordat de winnaars bekend zouden worden gemaakt van de playbackshow en in haar speech riep ze de lokale gay gemeenschap op om samen te werken. Samen te werken en zich niet voor zichzelf te schamen. Een grote dankwoord was er voor zijn/ haar moeder, die altijd achter haar zoon stond en haar accepteerde. En Lugenne eindigde met een dankwoord aan God. Aan alle Christenen die zouden kunnen denken dat God niet zijn steun zou verlenen aan zo een show had hij een duidelijke boodschap: De enige persoon die leven kan scheppen is God. Ik leef, dus God heeft mij (en alle gays op Curaçao en de wereld) gemaakt. Hij schiep ons en gaf ons talenten. Daarom staan we vanavond hier op dit podium. Niemand kan me komen vertellen dat God boos is op wie we zijn. God Onze Vader kan niet boos zijn!
Deze woorden ontlokten een daverend applaus van het publiek dat voornamelijk bestond uit heterovrouwen uit het volk. Het past ook. In het volk is dit de ruimte die er is voor homoseksuele mannen: een dragqueen op een podium tot hun vermaak.
Vaak hebben wij, zogenaamde ‘normale’ gays moeite met deze ruimte in de samenleving. De eerste uitnodiging om naar deze show te gaan sloeg ik eigenlijk ook af. Maar ik was heel blij dat ik de tweede aannam. Na deze avond was ik meer overtuigd van de kracht hiervan en dat we ook deze ruimte moeten koesteren. Want deze ruimte geef een opening voor meer ruimte.

En Lugenne heeft dat door. Hij plaatste voor de playbackronde een speechronde Dunami un chèns, naar een gelijknamige talkshow op TV die ook meteen de prijs van 500 gulden voor de beste speech sponsorde. De tien kandidaten, waarvan twee Jamaicaansen, hadden elk hun eigen woorden en velen vroegen letterlijk een kans om vanavond hun talenten te showen. Nummer 1 begreep de ernst en had een prachtige speech waarin hij het publiek duidelijk maakte zich overdag niet meer te gaan verbergen en schamen voor wie ze is, waar er alleen in de avond ruimte voor was. Ze eiste een kans op om een mens te zijn.
De uit Jamaica afkomstige speechwinnaar ging een stap verder en stak een heldere speech af tegen homofobie en discriminatie in het Engels en maakte aan iedereen duidelijk dat het gaat om het respect voor iedereen om zichzelf te zijn: we all need a chance!

Maar de meeste mensen kwamen om te genieten van de playbackende travestieten en ze kregen onder anderen twee Beyoncé’s, Shakira, Jennifer Lopez, en twee Whitneys te zien. Maar later werd het feest echt Caribisch toen een Celia Cruz langskwam die wel een beetje Azucar miste: het met je voeten laten dansen van een jurk is echt een gave van de overleden salsa koningin.
De tent ging helemaal uit haar dak met een Las Chicas del Can show, waarin de zangeres tussen de nummers door kleren uittrok om aan het einde te moeten rennen voor El Tiburon, die ook met blote borst het podium op kwam rennen!
Maar de Jamaicaanse duo weet echt wat playback is en ze gingen er met de eerste en tweede prijs vandoor, zeer tegen de zware been van Shakira, die vond dat na haar heupbewegingen er geen discussie meer kon zijn: ik danste echt als Shakira.
De tweede Whitney, die ook de speechcontest won won terecht de eerste prijs. Het blijk dat steeds meer mensen uit Jamaica naar het eiland komen. Ook hiv geïnfecteerden omdat als eenmaal je papieren in orde zijn hiv remmers beschikbaar zijn. Het zou kunnen dat nu ook de gays het harde gewelddadige homofobie van hun eiland ontvluchten. De winnares ging ervan door met nogmaals 500 gulden, een TV toestel en een ticket naar Sint Maarten en nog vele gesponsorde prijzen. De 1000 gulden prijzengeld moeten een steun zijn in het opbouwen van een eigen leven op het eiland.

Schattig waren de woorden waarmee de juryvoorzitter, de bekende Radio en TV persoonlijkheid Keke Williams de strijd van de gays op Curaçao meende te ondersteunen. Hij vertelde dat alle strijden voor meer respect en gelijkheid gepaard gaan met veel obstakels. Maar het was belangrijk om niet op te geven. Geef niet op!

Na de show was er een afterparty in de lokale gaybar Lyrics die deze avond afgeladen was. Bij aankomst al zag je de jongens en meiden buiten aan het flaneren en kijken. Dezelfde taferelen als voor de Reality tijdens Koninginnedag of Amsterdam Pride. Eenmaal binnen heb ik echt genoten: er werd leuk geswingend en geshanst. Het dansen wel meer door de vrouwen die de helft van het publiek uitmaakten. De jongens waren voornamelijk aan het praten en kijken. En ik had genoeg te zien: er lopen mooie mannen rond op Curaçao! En deze vakantie ben ik vrijgezel. Jammer dat hier de duidelijke scheiding hetero/ homo niet zo duidelijk is als in Nederland. Wat deed de vriend van mijn nicht bijvoorbeeld daar?
Met meer tijd zal ik ook deze codes leren ontcijferen.
Het is duidelijk. De gays zijn echt bezig meer ruimte op te eisen voor zichzelf op Curaçao. En in tegenstelling tot bijvoorbeeld in Nederland, rekenen ze daarbij ook op de steun van God! Wie kan daar tegenop?

Marlon Reina

Churandy Martina 5th in 100 m men World Championship

2007-08-27T03:27:00.000-07:00

Churandy Martina, (with red suit in lane 8) the young athlete from Curacao finished in 5th position at the 100 m men final at the IAAF athletic world championships in Osaka. Tyson Gay, the only American in the final became the world champion beating his rival, world record holder Asafa Powell from Jamaica, who ended third. Surprisingly Derrick Atkins from the Bahamas got silver to complete our Caribbean party!

Kerwin Conmemoration 2007

2007-08-20T15:17:00.000-07:00

Each year the racist murder of the young Kerwin Duinmijer is held in Amsterdam. This year I talked to Polly, one of the persons who is there each year about her motivation.

The Vuyo Raymond Matinyana Fund

Poisen Ivy is ayoung singer and MC who performs each year at the conmemoration with her own band. Please check here music ou at her site.

More about the Kerwin organisation at their site.

My Black History Month Message

2007-08-05T13:50:00.000-07:00

In 2004, a couple of days before my 34th Birthday I performed at a Black History Month celebration with this piece in Dutch, aimed at young black Dutch people.

De lustrum van Marlon

Toen ik vijf jaar oud was
Leerde jufrouw Marlene ons
liedjes zingen van Doble R: E sopi- de soep.
Mooi vond ik het.
Dezelfde liedjes die mijn vader thuis speelde.
We hebben ook mijn oma Chita begraven.
Een vrouw die als schoonmaakster en kindermeisje
Zonder man mijn moeder opvoedde:
“Ik maak hun poeptoilet schoon,
Was mijn lichaam en blijf
Mens!”

Toen ik tien jaar oud was
Schreef ik een opstel in de vierde klas
Marlon, heel goed!
Zei mijn onderwijzeres over de titel
Die ik bedacht voor de opstel,
Bij de les over de Grote Slavenopstand op Curacao.
‘De Ontevreden Slaven,’
Was mijn titel.
Heeeeel goed, vond de juffrouw het.

Toen ik vijftien jaar oud was.
Werd ik eerst verliefd op Monique
De blanke dochter van een rijke arts.
Later vroeg ik aan Jessica,
Krioyo krioyo in een briefje:
Can I be your loverboy?
Nee!!!
Ze schold me uit op de speelplaats.
Misschien goed
omdat Swandy mij ook bezighield.

Toen ik twintig jaar oud was.
Had ik een IDENTITEIT.
Ik ben Marlon Reina
Antilliaan uit Curacao, en homo.
Ja, dat moest je zeggen,
Ik woonde nu in Enschede, in Nederland.

Toen ik vijfentwintig jaar oud
Werd ik, in Amsterdam: ZWART.
De liedjes van Doble R en opstellen over opstanden
Zijn vervangen door Malcom X, Alice Walker,
Essex Hemphill en Marlon Riggs.
Verliefd werd ik alleen op een zwarte man.
An African Brother,
no matter from which corner of the world:
New York, Zuid- Afrika, vaak Suriname.

Toen ik dertig jaar oud werd.
In een relatie, niet met een zwarte,
Werkte ik hard aan kunst en cultuur,
Emancipatie en politiek.
Voor zwart, homo, Antilliaan
Voor Krater en Strange Fruit,
Aids, radio…………………. (PFFF)

Volgend jaar, als ik vijfendertig word….,
Misschien is het leuk het vervolg te maken
Op ‘De Ontevreden Slaven’ van toen,
Gewoon, Marlon schrijft iets voor zichzelf,
Over zichzelf en zijn leven.
Over de verdriet van de dood,
Over de verliefdheden op ….
Werken aan iets mooi van Mi Mes.
Zo mooi en zo belangrijk,
Dus voor iedereen.
Voor de mens.

Atlete from Curacao wins gold medal 100 m Pan American Games!

2007-07-25T03:57:00.000-07:00

Nos atleta a bolbe gana Oro!. Biba Churandy Martina. Biba Kòrsou!

Martina gives tiny Netherlands Antilles big gold medal
By Steve Keating

RIO DE JANEIRO (Reuters) - Diminutive sprinter Churandy Martina powered to victory in the Panamerican 100 meters on Tuesday to give the tiny Netherlands Antilles its first medal of the Games.

Sandwiched between the two towering U.S. medal hopes Darvis Patton and James Samuels in the starting blocks, the 5-feet 8-inch, 150-pound Martina led from the gun, narrowly seeing off the American challenge with a winning time of 10.15 seconds.

Patton, the 200m silver medalist at the 2003 world championships, was once again forced to settle for runnerup honors, clocking 10.17 while Antigua's Brendan Christian took the bronze with 10.26 on drizzly night at Joao Havelange Stadium.

Martina's gold medal is only the fourth ever for the tiny group of Caribbean Sea islands at a Panam Games, and their first athletics triumph.

"It's very special," said Martina, who carried the flag to lead his country's three-member team into the stadium at the 2004 Athens Olympics opening ceremony.

"It's my first big title and I equaled the record in the heats and that was good too."

In a Games marred by bad crowd behavior, the 100m final became the latest event disrupted by Brazilian spectators.

JEERING CROWD

As runners settled into their blocks, spectators in the end zone, whistled and jeered the sprinters causing two false starts.

"I was trying to get better than my 10.06 yesterday but there was too much noise," said Martina, who will run at the world championships next month in Japan. "On the second start I could barely hear, it was very distracting."

Zwarte Man Quincey

2007-06-18T13:17:00.000-07:00

In het kader van een radioproject maakte ik het volgende radioportret.

Subscribe Free
Add to my Page

MultiMediaTalk June 2007

2007-06-12T05:42:00.000-07:00

CHOOSE YOUR LIFE
Multimediatalk over school, carrière en hosselen om overeind te blijven
Donderdag 21 juni, 19.00 uur

Je bent jong en hebt een gouden toekomst. Of niet?
De één maakt zijn school af, studeert en droomt van een goede baan. De ander leeft op straat en ván de straat. De derde traint en zingt. Biedt de samenleving jongeren nog wel een kans of kan je alleen maar rijk worden in Nederland met muziek of sport? Kortom heb je nog wel een eigen keus als jongere?

Met:
- Rap van de rapper en businessman Wen Regal
- Minchenu Maduro, gespreksleider
- Videoboodschappen van Streetboys & girls en carrièretypes
- Rap van de Zuidoostgang Apo- clipz
- Fragmenten uit films en clip, zoals Shottas, City of God en de documentaire Untold, the story

Global Perspective 7 juni 2007

2007-06-08T01:53:00.000-07:00

My radio show Global Perspective, aired June 7 2007. Global Perspective is my radio program on the local Amsterdam radio by MVS, the Amsterdam gay and lesbian broadcast group. In this show: a report on a speech by the COC Amsterdam chairman about growing intolerance, announcement of a comedy night and a personal column about sex and sexuality.

Subscribe Free
Add to my Page

Mi Tributo na Brigida

2007-05-30T09:48:00.000-07:00

My tribute to Mrs. Brigida Meyer- Cratz.
I met her during conferences about the Antillean society in The Netherlands and was inspired by her as a fellow poet. Se died at the age of 69 on May 27 in Amsterdam.

Hende Grandi
Gran Hende

Hende Grandi,
Paso mi a hisa kabes mira Brigida
Mucha yòn mané mi tabata
Ami kla pa yuda drecha mi komunidat
Sin a desaroyá sensibilidat

Hende Grandi,
Oranan ku mester a papia
Buska saber i interkambiá
Pa duna nos hóbennan
Mas noshon di nan identidat

Hende Grandi
Brigida ta ku di dje si
Mi a aseptá korekshon i estímulo
Buskando palabra i frase
Kreando mi poesianan

Hende Grandi
Un Gran Hende Brigida Meyer- Cratz
Plantando bida nobo na su isla
I aseptando final di esun di dje

Un Gran Hende a bai sosegá
No tin preteksto mas
Gran Hende nos tur por ta
Gran Hende manera Brigida.

Marlon Reina
30 mei 2007

Radio Netherlands paid attention to her death on ther site.

Global Perspective: music & coming out stories

2007-05-20T16:43:00.000-07:00

Ik maak een radioprogramma voor MVS radio, Global Perspective. Global Perspective is het zwarte gay & lesbian radioprogramma van Amsterdam e.o.
Donderdag 17 mei had ik een uitzending met muziek en ik las stukjes voor uit een Coming Out verhalenbundel.

Subscribe Free
Add to my Page

Conmemoration War victims, attn gays and lesbians in Amsterdam Southeast

2007-05-07T14:48:00.000-07:00

Op vrijdag 4 mei, legde ik samen met Sandra een bloemstuk namens de homo/ lesbische gemeenschap in Amsterdam Zuidoost tijdens de Dodenherdenking in Holendrecht in Amsterdam Zuidoost. De Dodenherdenking is voor mij een speciale dag om stil te staan bij de gevolgen van oorlog en ander geweld. In de eerste week dat ik in Amsterdam woonde, in 1992 bezocht ik de Dodenherdenking op het Homomonument en vanaf dat moment voelde ik me een onderdeel van een ‘Amsterdamse homogemeenschap’. Dat is intussen wel veranderd.

In Amsterdam Zuidoost, waar ik al meer dan tien jaar woon staat men bewust stil bij de vele dimensies van de Tweede Wereld Oorlog en andere oorlogen, maar niet zo bij het aspect seksuele geaardheid. Om die reden vond ik het belangrijk om namens de homo/ lesbische gemeenschap daar te zijn. Ik hoorde van iemand die erbij was dat op het moment dat we aangekondigd werden als Homo Lesbische Platform Zuidoost, er gegiechel was onder andere bij de aanwezige jeugd. Toen ik dat hoorde vond ik het des te belangrijk dat ik er, als zwarte man zichtbaar was zodat de jeugd en de andere aanwezigen onze presensie in de gemeenschap niet kunnen negeren. Tijdens het drinken van thee later kwamen twee vrouwen naar me toe om me te bedanken ‘dat je ons zo goed heb vertegenwoordigd’. Het was blijkbaar de eerste keer dat er een homo/ lesbische uitgesproken zichtbaarheid was tijdens de herdenking in Zuidoost. COC Nederland ondersteunde deze actie van het Homo Lesbisch Platform, waarvoor onze dank.

Marlon Reina

Artists at B Multi Jam

2007-03-08T15:53:00.000-08:00

Krater Theater started the monthly program B Multi Jam, a jamssession for musicians, poets, dancers and singers in the Bijlmer. On March 8 the rapartist Kiddo Cee performed among others.

The next jam will be on thursday 12 april, 8.00 PM at Krater Theater, Hofgeest 139.

Article on decolonization of the Netherlands Antilles

2007-02-26T18:00:00.000-08:00

For the leftwing magazine Grenzeloos I was asked to write an article about the process of constitutional reforms in the Netherlands Antilles. I focused more on the developments in Curacao. The article is in Dutch.
Check it out!.

On the picture: the leaders of 3 so called Leftist parties in Curacao (ltr Errol Cova of the PLKP, Anthony Godett from Frente Obrero and Charles Cooper from the MAN)

Who do you love

2007-01-10T07:46:00.000-08:00

Due to a big storm, this event was rescheduled to thursday March 15.

I had an radio- interview with Dennis Boutkan, chairman of the COC Amsterdam about the multimediatalk Who do you love (March 15, 7.00 PM. Imagine IC- Bijlmerplein 1006)

Imagine IC en COC Amsterdam presenteren: Who do you love?
Multimediatalk over liefde, seksuele diversiteit en relaties

Hoe denk je over liefde? Welke eigenschappen heeft je ultieme lover ennog belangrijker val je op mannen of vrouwen?
Datum: 15 maart 2007
Tijd: 19:00 uur – 21:00 uur
Locatie: Imagine IC
Toegang: gratis

Het is moeilijk om ervoor uit te komen dat je homo en om overhomoseksualiteit te praten. Daarom gaan we het er over hebben: overpartnerkeuze, relaties, culturele verschillen en seksuele diversiteit.Hoe reageert jouw omgeving op jouw nieuwe liefde? Hoe denk je dat jeouders reageren als je uit de kast komt en maakt dan hun achtergrondiets uit?Onder leiding van Andrew Makkinga gaan jongeren aan de hand vanfilmfragmenten, spoken word en live chatsessies met elkaar in gesprekover liefde, gemengde relaties, homoseksualiteit en homofobie. Jong en oud spreken videoboodschappen in overliefde-tegen-beter-weten-in.
Via MSN geven anonieme en internationalegasten antwoord op who do you love.
Met oa:
- Spoken Word van Zulile
- Videotalks van jongeren over liefde en gemengde relaties
- Filmfragmenten van de Roze Filmdagen, IDFA enAfrica in the Picture
- Live Chat met de Antillen

Imagine IC, Bijlmerplein 1006-1008, 1102 ML Amsterdam, 020 489 43866,www.
ImagineIC.nl.

Dennis Boutkan

Happy New Year!

2007-01-01T06:20:00.000-08:00

Bon Aña i tur kos bon!
Mi ta spera tur boso deseonan keda kumplí.
Ami lo sòru pa esei ta e kaso ku esnan di mi.
Dios Bendishona bosnan tur den 2007!

I wish you all a Happy New Year.
May all your wishes come out.
I will make sure mine do.
God Bless you in 2007!

I ringed in the new year at my friend Laurindo's new place, where he will launch his fashion bussiness in 2007.
The picture was made by another friend, Ajamu, who moved to Amsterdam this month. Ajamu is a fine arts photographer and cultural activist with more then 20 years of experience in London, and now wants to invest his knowlegde here in the Netherlands.

Class reunion

2006-11-30T12:56:00.000-08:00

Some of the people I graduated with in 1989 form the Maria Immaculata Lyceum in Curacao. We had a small reunion this month in Utrecht.

My radio feature: Habri, ik kom terug Curacao

2006-11-30T11:57:00.000-08:00

Last September I was in Curacao where I worked on my first radio feature: Habri, ik kom terug Curacao- I’m coming back Curacao. I got an assignment by the Humanistische Omroep to go to Curacao and research how it would be to return home as an openly gay man. I talked to my then boy friend Mario and my mum about our relationship and the island.

Another thing I had to deal with on Curacao was the sudden death of my father when I was six years old. I wanted to know if he would have accepted a gay son. But talking to my uncle the conversation turned in a totally other direction.

The feature is in the Dutch language.
See for more information about the feature on Radio Atelier.
Click here to listen to my documentary.

Debate on integration, race and fiction

2006-10-10T14:52:00.000-07:00

Yesterday I visited a debate organised by the Forum 2020 with the title:
'How urban societies disintegrate and become a breeding ground and a battlefield of extremism' .
For this evening Mr. Trevor Phillips, Chairman of the Commission for Equality and Human Rights (CEHR) was invited form the UK to give his view on the matter of ‘integration and migration’ in Europe.

Mr. Phillips gave a very detailed expose on the conflicts raised by the changing societies in most Europe states today. The reason I really admired his views is the fact that he really states what I also believe: the most important thing that should happen in order for all of us to live peacefully together is for the indigenous (Autochtonen in the Netherlands) to accept the fact that their society has changed: we are all here and nobody is going to leave. That mean that your society will have to have laws and institutions that are capable to cater to a diver society. The law will have to be there to impose equality, to create a situation in which no ones ethnic background should dictate it’s chances in live. Our institutions should be able to give all members of society equal chances, in education, health care, housing, political participation etc.

Paul Scheffer, a so called intellectual of the Left was asked to react on Mr. Phillips speech together with the young diplomat Arthur Kibbelaar, member of a advisory group for the Antillean Community.
Mr. Scheffer became famous in the Netherlands when he proclaimed the country was facing a ‘multicultural drama’. In the days of the uprising of rightwing anti- immigration atmosphere, he stated that because a lot of people of the so called ethnic minorities in Holland weren’t doing OK in the education and employment rates was a drama. The integration has failed! In the Fortuyn time the whole establishment agreed with this twisted view on the reality. Figures showed that more people pf ethnic origins were doing better in school and more young black and migrant students were attending higher education. It is true that the unemployment figures among ethnic minorities was still very high. But something like institutionalised racism by employers never came to his mind.

Of course, because he didn’t believe in ‘race’. This he said as a reaction to Mr. Kibbelaar very good contribution to the debate, in which he criticised the way the Dutch society treated citizens on different ways, based on their ethnic background. For example he mentioned the case of the Antillean community, which is constantly under attack of Dutch policy makers because of the criminal behaviour of a group of young Antilleans. The Dutch government wants to take the travelling rights away from young people of the Antilleans with a Dutch passport to prevent them from emigrant to the Netherlands from the islands. Also Mr. Kibbelaar pointed out the racism in the society.

Mr. Scheffer blatantly said he have to put ‘race’ behind us to get ahead. He gave us the scientific history about race as a construction which has been destroyed by the same science which invented it. In a debate about the future of Europe, he calmly said something like that. I was exploding on my chair with indignation. In my last trip to Curacao I was again pointed out as a possible drug trafficker at the air port and was asked questions and hold back for half an hour. I said: ‘they should stop one or two white people, too, just to pretend they’re not racist’ . But when confronted with this accusation, the Dutch minister of Justice just said it was a fact most drug traffickers were black. And Paul Scheffer has the audacity to say ‘race’ doesn’t exists. It is always the same story in which we see that Dutch society just simply denies racism and except us to go along to believe in the fairy tale. We just cannot, because reality knock on our door each day.

I left the debate very satisfied because a lot of people contra- attacked these statements and Mr. Phillips really gave me an impression the UK is really ahead of the ‘always knowing better’ Dutch! I really enjoyed his speech and the way he debated with the opponents. He was also very personal, using his own personal life in his speech.
Ten years ago that could have given me the will to relocate to London. The beautiful big city with much bigger and stronger black communities. I’m 35 now, and I know each story has different sides. The Netherlands also had for me the opportunity to study for example, and Amsterdam enriched me in so many ways. It is time to open our months now here in Amsterdam and Holland.

Visit to Curacao

2006-09-26T15:58:00.000-07:00

I just came back from Curacao where I passed two very nice weeks. I rested, partied, visited friends and family and worked on a very exiciting project. I will inform you about that project in the future.

My mom together with my niece Jaylienne. After she stared at me for three days when I arrived, we became best friend. I'm already missing this nice girl, whom I have know since here birth in Almere. Now she is living in Curacao.

Here my mom with the children, Jaylienne and the youngest one Jurion.

My cousin Robert, who moved back to Curacao last year visited a couple of times with his son Jayven.

My dear friend Mario toured me on the island and took me parties during the Get Wet Weekend organised by local gay organisations.

I also visited the house where my father grew up, the central house of the Reina family.

I stayed in the house where I grew up. Now my mother's house.

The Kerwin Duinmeyer conmemoration

2006-08-21T12:20:00.000-07:00

On August 20th 1983 the young Kerwin Duinmeyer was killed in Amsterdam. The killer was a fascist who killed him because of the colour of his skin. Duinmeyer became the symbol for anti-fascism in the Netherlands. Each year, his death is remembered with a manifestation, cultural performances and a quiet moment at a the sculpture Mama Baranka (Mother Earth) in the Vondelpark.

This year the demonstration took part for the 23rd time and people are always guessing about the public attendance. Is the amount of people a sign that people don’t care any more, or is it to much time ago, 23 years.
I visited the event together with friends. Our friend Christa Toppenberg, a very talented and renowned poet from Curacao performed with her own poems and with work of other authors.

The fact that Dijnmeyer was form the Antillean, always inspire the question why there aren’t more people from the islands taking part in the event. I think there are a lot of reasons as to why the participation of Antilleans is low in the Kerwin Duinmeyer- commemoration. At the other hand, a big part of the performers were Antillean, some, like some members of the drumming band Kalentura were very young Antilleans.

Each year when I visit the commemoration I feel a need to get involved. Fact is I have not!
I must find a way to get involved because of a lot of reasons.
I think it’s important to pay attention to the killing of a young, innocent man by a racist lunatic.
I think it’s important to make a big stand against racism in the Netherlands, a country which arrogantly have the idea they’re not racist. The French are, The Germans are, Italians, Spanish, American. The whole world could be racist, but they… not.
I still believe in the power of activism. I believe that another world is possible, if we can convince the people of it!

Listen to a radio-report (Dutch spoken) by the Radio Nederland Wereldomroep.

Churandy Martina making Curacao proud!

2006-08-19T08:41:00.000-07:00

Netherlands Antilles' Martina can be the best, says coach Kitchens
Tuesday, April 18, 2006
by Gary SmithCaribbean Net News Sports Correspondent

EL PASO, USA: Following impressive performances in the outdoor campaign so far this season, Bob Kitchens, head coach at the University Texas at El Paso, believes with a little maturity and technical work Netherlands Antilles' world-rated athlete Churandy Martina can become the best sprinter in the world."Churandy (Martina) is further along at this point than I thought he would be," Kitchens told Caribbean Net News on Monday, "but I do believe he has a lot left that he can do."I believe he has a chance to be one of the best sprinters, if not the best sprinter in the world."At the UTEP Invitational at the Kidd Field in El Paso, Texas on Saturday, Martina improved his personal bests on his way to winning the sprint double with record breaking performances. He clocked 10.04 seconds to claim the 100m and 20.27 for the 200m title, but despite blowing away the field in both races, Kitchens said technically the Islander still has a lot of work to do - noting this will only make him faster."None of the races (this season) have been technically correct and therefore it would lend oneself to believe that he can run faster in both races (100m, 200m)," Kitchens said. "I think he is further along in the 100m and it is probably his best event. He definitely has more than one gear, but again for these things to happen he has to mature as a runner and that will take a little time."Martina has already run 10.17 and repeated 10.04 performances for the 100m in addition to his 20.27, which left many track and field supporters with the belief that he will burn out early and struggle to keep his present form in the future.However, Kitchens told Caribbean Net News that the sprinter's performances are a result of his talent and assured the public that the Antilles star is in good hands."We do have a history of good sprinters in this program," he confirmed. "He (Martina) has as much talent as any sprinter we have had here and that includes (Olapade) Adeniken (of Nigeria) and (Andrew) Tynes (from the Bahamas."We do quite a bit of base work in the fall and I don't believe he will burn out any time soon."He is an exceptional young man that has his head down to earth and is easy to coach."Martina is now the second fastest over the 100m this season behind Jamaican world record holder Asafa Powell's 10.03. After claiming top in the 200m with his 20.27 performance, Martina now trails American Xavier Carter, who leads the world with a 20.13sec run achieved in a head-wind."The atmosphere is very good for training and I am doing my best," Martina said. "I just want to keep improving in both the 100 and 200 every week."In the meantime, at the UTEP Invitational Erma Gene Evans also of the University Texas at El Paso, broke the Saint Lucia national record and improved on her personal best to win the women's Javelin Throw with a mark of 54.19m. Evans' performance ranks her as the second best thrower in the school's history and is fifth in the NCAA in this year.

My ol' bud Bongane wins gold medal!

2006-08-11T13:05:00.000-07:00

In this edition of "Keeping It Real" Joe Hawkins interviews two-time Gold medalist Bongane Nyathi, who won a Gold and a Bronze medal in the 2006 Gay Games in Chicago. Bongane also discusses his inspirational journey from South Africa to America and the motivation behind his winning attitude.

See the interview, thanks to 'Keeping it Real'
Marlon Reina

Go for your dreams!

2006-07-30T11:48:00.000-07:00

Today a the Kwakoefestival, (annual Afro Surinam festival with sports, food and music) I met Manolito, a guy I’ve known since kindergarten in Curacao. I haven’t seen him for more then ten years and after talking about our lives he asked me what I was doing.
When I told him I was working at a theatre, he was very surprised. He told me he remembered me as a very young guy drawing theatre curtains, theatre lightning, microphones and singers and dancers performing. He said ´You are realising your dreams´.

It was very touching to hear him say that, because I never realised that. I ´forgot´ about those dreams as a young boy. But I truly believe that at the end, what really make us happy is realising our dreams. And I think that as a young child, you can dream more freely, so to everyone go back to the dreams you had as a little child and realise them. You didn’t have those dreams just to have them. Dreaming is the way you can see everything you can become and realise in the future.
Thank you very much Mano and please do the same!

Modern dance from Africa

2006-07-11T14:33:00.000-07:00

Last week I visited the program called Danse Afrique in the dance festival Julidans here in Amsterdam. During Dance Afrique we saw three performances by modern dance performers form Africa, whoa are touring Europe after winning an African modern dance concourse. The three pieces were very inspiring, beautifully danced and original.

The second piece we saw was called by the choreographer Andréya Ouamba from Senegal. She danced in it too. On stage there were a couple, seemingly living on the street in cartons. The dance was a kind of a battle between the man and the woman, with expressions of fear, loneliness, attraction and reclaiming own identities. The way they moved was very staccato, with short movements with strange bowing of arms and legs. I liked it very much. This was for me the best dance of the evening.

I also liked the group Mona- Mabu (Li Sangha company) from Congo a lot. They danced a choreography by Orchy Nzaba about daily life in the community, with a lot of familiar things like drinking beer together, playing and having small discussions. All of this danced in a nice rhythmical choreography by a group of five dancers. The group was completed with a storyteller who narrated and performed with the group.
It was nice to see professional dancers from Africa doing their modern dance, with a very own style. It was modern dance, but it wasn’t a copy of what you will see in Europe. And it was African, but it was not the traditional African dance we all know so good, and like a lot too. It was something new and beautiful, modern and African.

Ghana out- Brasil only people of African descent in Worldcup

2006-06-28T15:34:00.000-07:00

The Brazilian selection after the match with Ghana.

Appiah after the match.

Bob Harms: praise for Oduber's public admiration for President Chavez his social policy

2006-06-18T12:29:00.000-07:00

Today I post a column by the journalist and columnwriter Bob Harms about the way the Venezuelan president Hugo Chavez is potrayed in the media. He praises the Aruban prime minister Nelson Oduber for not letting the lies told in the media keep him for expressing his admiration for Chavez' social politics.

Bob Harms in La Prensa
Un pal’i hòmber!

No ta tur biaha mi por uni mes ku pensamentunan di promé minister di Aruba, Nelson Oduber. Pero un kos ta sigur. E ta manera ta bisa den bon papiamentu, un pal’i hòmber!

Miéntras ku na Kòrsou tur hende ta bira “diplomátiko” ora nan ta papia di presidente di Venezuela, Hugo Chavez i su gobièrnu, promé minister Oduber si ta sali i para manera un hòmber pa loke e ta pensa. E loke e presidente demokrátikamente eligí di Venezuela ta hasiendo pa e klase marginá di su pais, ta kos di apresiá, punto! Inkreibel ku na aña 2006 ainda tin hende spantá pa e zumbi di komunismo. Ainda tin hende ta kana rònt den e reino ku nos ta biba aki ku pensamentu di temp’i kouchiboulo ku si un hende ekspresá palabranan di apresio pa un persona òf movementu di tendensia sosialista, e persona aki ta un komunista òf anti Merka.

Loke ètól no ta yuda ta prensa internashonal dominá pa interesnan komersial merikano. Esun ku ta limitá su mes na sigui notisia for di fuentenan manera CNN, FOX News, Venevision, etcetera lamentablemente ta haña informashon parsial i distorsioná di loke realmente ta pasa na Venezuela. Un ehèmpel klásiko ta e supuesto persekushon di periodistanan na Venezuela. Direpente prensa internashonal ta yen di informe tokante supuesto persekushon di periodistanan na e pais bisiña. Sin ku niun hende por produsí un gota di prueba verídiko, tòg ta reina e impreshon ku na Venezuela no tin libertat di prensa.

Wèl, nada ta mas leu di bèrdat. For di dia ku Chávez a sinta kasi 8 aña pasá, nunka ainda a arestá un periodista venezolano pasobra ela skibi kontra Chávez. Ta bon pa menshoná, ku grupo Cisneros, doño di medionan di komunikashon gigantesko manera entre otro Venevision i DirectTV, ta operando ketu bai for di Venezuela, sin ningun estorbo di parti di gobièrnu venezolano. Anto tur hende sa ku Venevision ta enemigu deklará di Hugo Chávez, su gobièrnu i movementu polítiko.

Loke tur hende aparentemente a lubidá tabata kon eks presidente Carlos Andres Perez si tabata pèrsigui periodistanan na Venezuela. No laga nos lubidá 1992, tempu di e gòlpi di estado frakasá ku Chávez mes a enkabesá. Desena di periodista a bai sera i hasta torturá e tempu ei pa funshonarionan di polis sekreto DISIP, bou di mando di e ‘famoso’ comandante Henry Lopez Sisqo riba órden di Carlos Andres Perez. Si, e mesun Lopez Sisqo ku a fusilá e dos sekuestradornan di e avion di Aeropostal den e mardugá dramátiko di djamars 1 di òktober 1984 na Hato. Por sierto ku Carlos Andres Perez ta e úniko dirigente polítiko, “demokrátikamente eligí” ku Sosiedat Interamerikano di Prensa (SIP) a kondena pa e manera kon e la pèrsigui periodistanan na Venezuela.

No shonnan. Si Chávez ta usa rekursonan ku suela di su pais ta produsí pa aliviá e situashon di esnan ku mas tin mester, ta kos di elogiá. Ta p’esei Dios ta bendishoná un pueblo ku rikesanan natural. No pa e grupito ku pa siglo i siglonan a prosperá ku sanger, sodo i lágrima di esnan pober. I si Nel Oduber tin e kurashi pa bisa esaki sin miedu, e ta un pal’i hòmber!

Te otro siman ku poder di Dios (Bo opinion, opservashon òf krítika ta bonbiní: bobharms@setarnet.aw )

Gainan Fini: Transvestism on stage

2006-05-18T15:28:00.000-07:00

Starting May 27, Gainan Fini will be playing at Teatro Luna Blou in Curacao. Gainan Fini is a Caribbean La Cage aux Folles. I know a lot of so called 'straight acting' gay man on the island will feel the need to keep on stating that they're not like that. That they're not 'women 'and will complain about the fact that only effeminate gay men get public space in the Curacao popular culture. It is true, that in popular culture there is 'space' for men to be homosexual if they act (and sometimes dress) in a feminine way. But it's also true that most 'normal' gay men wouldn't dare to go public with their sexuality. It's always the same discussion. It also happened in New York during the so called Stonewall Riots. The men that could pass for straight did that and blended in the crowd, and the transvestites stood there and fought with the police.

The same five courageous guys from Antillean descent did when they told their own story in the documentary Marival, by Felix the Rooy. At a viewing of the documentary in Rotterdam, again someone in the audience made the remark about this portrayal of gay men. The filmmaker De Rooy was present and remarked correctly that those guys were ready to tell their story in front of the camera, something most other wouldn’t.

Gainan Fini will be entertainment making fun of transvestites, but also a stage for some transvestites on the island to express themselves. I would go if I was on the island.
I must confess that another reason to publish about this play is the fact that my friend Vincent designed the poster, which I found very good!

Gainan Fini:
Gainan fini di Eligio Melfor ta e vershon di 'cage aux Folles' di Kòrsou. Den e komedia sumamente humorístiko aki, e mayornan di e pareha ku ta bai kasa, mester bin huntu pa sera konosí. Komo tata di e brùit ta un funshonario públiko di gobièrnu di masha haltu kategoria i kontakto, nan no por pèrmití, pa e haña sa ku e yònkuman ku ta bai kasa ku su yu muhé, su mayornan ta un pareha hòmber homoseksual. Pa e motibu aki un di nan dos mester bisti na muhé pa hunga ròl di mama. Aki tur e situashon di hilaridat ta kuminsá. Un komedia ku bo no por pèrdè.

Controversial gay soap opera grips Cuba

2006-05-08T02:51:00.000-07:00

By Fernando Ravsberg BBC Mundo, Havana
A TV soap opera is generating controversy on the streets of Cuba and attracting a record number of viewers. The reason? It is about what until now has been a taboo for Cuban TV: homosexuality.

Rafael Lahera faced discrimination after acting in the soapIt seems to be the sole topic of conversation in the workplace and the neighbourhoods, even though many men insist angrily that they do not watch "that telenovela in which a married man 'discovers himself' through a sexual relationship with a male friend".
It is the first time that television in Cuba has dared to broach the subject. It never even screened Strawberries and Chocolate, a classic Cuban film about the marginalisation of gay people.

The soap - The Dark Side of the Moon - shows the problems a bisexual man faces in today's Cuba, including his friends' revulsion and rejection by his parents.
Yaser, the bisexual character, says: "Everything I sacrificed myself for, I have lost."
His friend and partner tells him he understands.

It is good for the people to be informed, so that youngsters are not tricked or trapped into that kind of thing, that homosexual thing
Raimara Casas
"I also lost the affection of my parents and siblings," he says.
It is dialogue like this that is creating a stir across the island. The two men are not shown having any physical contact "so as to avoid offending viewers".
However, some do feel offended, including members of a group of retired men who I spoke to in a Havana park.
"I don't watch it. My wife does, but I don't like it because of the rude things they say," one says.
Another says: "I cannot get used to it, because what we were taught when we were young was morally different."
Discrimination
A different view on the soap opera comes from Raimara Casas, who thinks it serves as a warning.

Some Havana residents say they find the soap opera offensive
"It is good for the people to be informed, so that youngsters are not tricked or trapped into that kind of thing, that homosexual thing," she says.
There are also people like Maria Nora, who think The Dark Side of the Moon is important because "it shows an openness on this issue that is not even found in foreign soap operas".
Actor Rafael Lahera, who plays Yaser, says that to broach "such a delicate subject in such a macho society" is an important step for Cuban TV.
But playing the leading role has not been without problems.
"People think I'm gay," he says. And, he adds, he has been turned down for acting jobs because employers do not want a role to be played by a homosexual.
Such discrimination is not unusual in Cuba, where in the 1960s and 70s homosexuals were sent to labour farms.
Today, gays and lesbians are socially isolated, the police harass transvestites and the government is refusing to authorise sex changes for transsexuals.
Maybe this soap opera will contribute towards changing that.

Role Models

2006-04-12T13:37:00.000-07:00

The Antillean community in the Netherlands is largely portrayed as criminals, rapists and irresponsible parents. It must not be easy to grow up as an Antillean in Dutch cities those days. A lot of people are putting their time available to give the youth good examples and teach them a lot for their own development. So is the project Luna Ku Solo, a musical program in the Bijlmer, where different Antillean music teachers give lessons to young children that wouldn’t normally go a music school. Praise to Mr.Eugene Boereveen, the initiator of this project. Today, April 12, the young musicians were visited by two big singers of Antillean descent, Edsilia Rombley, who represented Holland in the Eurovision song festival and the jazz diva Izaline Calister. It was very good to see the youngsters talking to their own role models.

The singing group singing traditional children songs from Curacao together with Izaline Calister, who told them she began singing at the age of seven in the children group Perlitas in Curacao.

Saint Gregorio Hernández

2006-04-10T15:16:00.000-07:00

I was asked to present a poem at a Buddhist meeting about relationships. I looked through my writings and found this poem, or prayer. I called it San Gregorio Hernández.

Jose Gregorio Hernández ( 1864- 1919) was a priest from Venezuela who was very famous for his medical achievements and religiosity. He wasn’t declared saint by the Catholic Church, but a lot of people pray to him for health. So did my mother when I was born very weak, and she named me after him, Marlon Gregory. Funny thing is, that when I was lonely and put messages on so called sex lines, I used my second name: Gregory. That is what this poem is about.

San Gregorio Hernández

San Gregorio Hernández
Abo ku ta kura enfermonan
San Gregorio Hernández
Na abo nos ta roga
San Gregorio Hernández
Dòkter pa riku i pober
San Gregorio Hernández
San Gregorio Hernández
Mi por puntra bo un kos?
San Gregorio Hernández
Mi tin sanger den mi kurpa
San Gregorio Hernández
Mi ke sinti..
San Gregorio Hernández
Brasa brutu rondó di mi.

English translation
Saint Gregorio Hernández
Thou, a man with a cure for our illness
Saint Gregorio Hernández
I address this prayer to you
Saint Gregorio Hernández
Thou, healer of the poor
Saint Gregorio Hernández

Saint Gregorio Hernández
Can I ask you a question?
Saint Gregorio Hernández
Blood is going through my veins
Saint Gregorio Hernández
I wanna feel...
Saint Gregorio Hernández
The embrace of strong arms.

Spike Lee's new film

2006-04-02T14:13:00.000-07:00

The director talks about making his biggest-budget film ever; his long working relationship with Denzel Washington; and his next project: a documentary on the response to Katrina.
Listen at National Plubic Radio.

Semana Gay Latino

2006-03-29T15:48:00.000-08:00

Ojalá presenta: a program about youth and homosexuality in Latin Amerika.
The program is organised by Rebeldía Rosa, from the youth-organisation Ojalá from 3 arpil till 9 april. For this program 4 young queer activists from Latin Ameria have been invited to the Netherlands. All are figthing in their countrys for gay, lesbian, bisexual and transgedner rights. In the Semana Gay Latino there will be films, debates and a party.

Ojalá presenta: een week van activiteiten over jongeren en homosexualiteit in Latijns-Amerika. In de week van 3-9 april organiseert de groep Rebeldía Rosa van jongerenorganisatie Ojalá een week van activiteiten met het thema: Jongeren en homosexualiteit in Latijns-Amerika: GayLatino. We hebben hiervoor 4 jonge queer activisten uit Latijns Amerika uitgenodigd voor een bezoek aan Nederland. Allen zijn in hun land actief bij jongeren-organisaties die strijden voor de emancipatie van lesbo's, gay's, bi's en transsexuelen (LGBT's).

The program:
• Tuesday April 4/ Dinsdagavond 4 april 20:00-23:00: Discussionmeeting at the Political Cafe/politiek café De Klinker at De Grote Broek in Nijmegen. Adress: Van Broeckhuysenstraat 46, Nijmegen. Entrance: free.

• Wednessday April 5/ Woensdagavond 5 april 20.00-23.00 april: Discussionmeeting at Het Broeinest in the Plantage Dok Amsterdam. Adress: Plantage Doklaan 8-12, Amsterdam. Entrance: free.

• Thursday April 6/ Donderdagavond 6 april 20.30-23.00: Discussionmeeting in cooperation with Outsite at the space of Delftse Werkgroep Homoseksualiteit Adress: Lange Geer 22, Delft. Entrance: free.

• Friday April 7/ Vrijdagavond 7 april 22:00-04:00: Rebels Latin Queer Party with DJ Tía, Alternatieve Latino sounds (oa, salsa, regguetón, pachanga) among others. This is a benefitparty: so give extra money and drink a lot to support the Latin American LGBT- struggle. Location Club COC at Rozenstraat 14 in Amsterdam. Entrance : 5 euro.

• Sunday April 9/ Zondagmiddag 9 april 16:00-20.00:00: Salon Cine GayLatino with GayLatin films and a photo exhibition about crossdressing in La Paz Bolivia. After the movies there is space for conversation with the Latino activists. Location: Latijns-Amerika Centrum, Nieuwe Herengracht 29, Amsterdam. Entrance: free.

Macros Cipriano da Silva is 21 jaar en woont in Brasilia, hoofdstad van Brazilië. Brazilië is het land waar de meeste homofobe moorden per jaar plaats vinden (3 moorden per week). Marcos werkt hij aan een jongerenproject Cre Ser van organizatie Estruturação. Estruturação is vooral gespecialiseerd in het geven van rechtenonderwijs en het oprganiseren van de jaarlijkse Gay Pride.
Maria Zamora is 23 jaar oud en woont in Managua, hoofdstad van Nicaragua. Nicaragua is het enige land in Latijns-Amerika waar homoseksualiteit nog officieel bij wet verboden is. Maria werkt voor organizatie Grupo Safo. Grupo Safo richten zich voornamelijk op de emancipatie van jonge lesbische vrouwen en de strijd om het verbod op homoseksualiteit uit de grondwet te halen.
Jorge is 26 jaar en komt uit Lima, hoofdstad van Peru. Hij is werkzaam voor de organizatie Raiz para la Diversidad Sexual. Deze organizatie probeert studenten te motiveren zich op politiek vlak in te zetten voor de homo-strijd. De homostrijd is vooral een onderdeel van een bredere politieke strijd voor een betere wereld volgens Raiz. Ze proberen daarom aansluiting te vinden met Peruaanse vakbonden en politieke partijen.
Pedro is 29 jaar en komt uit La Paz, Bolivia. Hij is daar lid van de organizatie La Familia Galan. La Familia Galan is een groep transformistas oftewel transgenders en travestieten. Zij proberen door hun aanwezigheid in het openbare leven de samenleving de tolerantie ten opzichte van travo's te vergroten. Mocht je ooit in La Paz in een van de vele demonstraties een travo op stelten tegen komen dan weet je: es La Familia Galan.

Deze jonge LGBT activisten zullen samen met Ojalá proberen de problematiek van LGBT jongeren in Latijns Amerika onder de aandacht te brengen. Daarom woren in de GayLatino-week een aantal info-avonden georganiseerd met als afsluiting een Super-Cool-Queer-Latino-Party op vrijdag 7 april. Ieder info-avond zullen de activisten vertellen over hun werk en in discussie gaan met Nederlandse homo-activisten. Natuurlijk is er uitgebreid de ruimte hen vragen te stellen. Ook is er iedere avond een Latino-Gay film en een foto expo over travestie in La Paz. Kortom: een unieke kans op een ontmoeting met de Latijns-Amerikaanse queer-actie scene! Viva la primavera con la Rebeldia Rosa!

My first staged play

2006-03-29T15:35:00.000-08:00

I've written different pieces for magazines, the radio, and a lot of poetry. But last weekend my first piece of theatre was satged by a group of young people in Amsterdam, directed by Raymi Sambo. The story was an idea of Raymi Sambo. I thank him a lot for his trust.

Karnaval 2006

2006-03-02T16:01:00.000-08:00

I was raised with Carnival, called Karnaval in my native Curacao, and will allways adore this celebration!

Rio de Janeiro

Curacao

Trinidad & Tobago

Curacao

Rio de Janeiro

Aruba

Curacao

What kind of a rebel are you?

2006-01-21T17:06:00.000-08:00

Last week I visited a ‘performance’ of the theatre organisation Urban Myth, where the organisation’s founder, the young actor Jörgen and a DJ receive guests in the lobby of the prestigious Municipal theatre Stadsschouwburg. The program this time was dedicated to Revolutions. Talking with young and more experienced rebels the two hosts explore the reasons why till the eighties people seemed to rebel more easily then during the last years. The audience could participate too in a photo shoot. There were three prepared figures of a kind of rebel on a board, and the audience could choose which kind of rebel or Revolution they felt more attached to. I choose this one:

Later we got an envelop with a description of the kind of rebel we were. I will translate for you what mine said, and gave my comments on it in yellow.

Power
To survive
I suppose I have this kind of power, I have never thought seriously about suicide for example. But I don’t see my self as a model of Power, which I connect more with physical strength.

Powerful rebel,
Freedom, equality and brotherhood (Liberté, Equalité et Fraternité) are very important to you.
That is true, these were also one of the inspirations for the Big Slave Rebellion of 1795 in Curacao which I’ve been commemorating in Amsterdam.

You are a born leader, but can also be a good follower. For you there is no mountain too high, you will do your utmost to achieve your goals.
This is more the person I’m becoming today. In the past I wasn’t always good in touch with my dreams and goals, so I didn’t always try hard to achieve them.

Your body is your temple and for that reason you take very good care of you. Exercise, drinking a lot of water, each day evolves around yourself. Because the best men wins!
Wish this was true. Today I got home after working at 10.30 PM and had to cook my dinner at that time. I was tired, cold and miserable. I really have to learn yet to take good care of myself.

Some people sees this as a bad thing. But that is because they don’t realise you also need power and knowledge to be able to take care of others. Keeping the harmony can be trusted to you. Just Do It.
I think I’ve been doing this one.

Your role model: Oprah Winfrey
I have a hatred-love thing with Oprah. Sometime she really annoy me with her to obvious commercial praise for artist: ‘Oh, you are the best actor I know…’. But in other shows she reacts on people in the most mature way possible, and guide them to see their own realities in such a honest and profound way. No, Oprah is Top.

Your Link: nl.wikipedia.org
This is new to me .

Your action: adopt a chicken.
No, no no! In those senses I will always be a Curacao man. Animals are important, but don’t exaggerate.

I have to say Big Up to Hidde Simons who organised this part and sent me the picture I asked him.

Tania Kross sings Curacao

2006-01-14T14:54:00.000-08:00

Curacao born mezzo-soprano Tania Kross will perform a special program with songs of her native island Tuesday 17 January at the Muziekgebouw aan het IJ in Amsterdam.

Mezzosopraan Tania Kross is bijna altijd alleen maar te horen in allerlei operatheaters met de prachtigste aria’s. Maar er is nog een andere kant : haar Antilliaanse roots.
Juist omdat haar carriere zo voorspoedig verloopt, heeft het splinternieuwe en schitterende Muziekgebouw aan het IJ in Amsterdam Tania de kans gegeven om een programma samen te stellen met repertoire dat haar na aan het hart ligt, en dat hier in Nederland bijna nooit te horen is : muziek uit haar ‘eerste thuisland’: de Caraïben.

Ze heeft een pracht programma samengesteld met o.a. Bo tin ku bolbe (van René Clemencia), Soño di anochi en Nenita (van Emilio Prudencia), Chuchubi en Sunú (van Oswin “Chin Behilia), en natuurlijk Tantan Meri en Nonze su kantika di tambu, waarin allerlei mooie muzikale kanten van de Antillen belicht worden.

Tania zou niets liever willen dan al deze liederen te zingen voor mensen, die dezelfde warme gevoelens bij deze muziek krijgen als zij zelf. Voor mensen die weten waar de muziek over gaat. De warmte van de Antillen wordt dan ook voelbaar in de zaal, zodat iedereen ongetwijfeld blij naar huis gaat. Juist omdat deze muziek bijna nooit in een dergelijk mooie setting wordt uitgevoerd, zou Tania het geweldig vinden juist dit concert met u te delen.

Randal Corsen en Roel Calister en nog veel meer musici spelen mee. Tania kreeg hiervoor carte blanche van het Muziekgebouw.

Dit eenmalige concert vindt plaats op dinsdag 17 januari a.s. om 20.30 uur in Muziekgebouw aan het IJ in Amsterdam. Er zijn vast nog wel last minute kaartjes te krijgen, maar om goede plaatsen te krijgen is het verstandig van te voren de kassa te bellen op tel. 020-788 2000, en te reserveren.

Muziekgebouw aan het IJ ligt vlak achter het Centraal Station, en is uitstekend per auto te bereiken. Vlakbij is een ruime parkeergarage.

The best of 2005

2006-01-04T14:05:00.000-08:00

On January 24 2005, my first niece was born: Jaylienne, daugther to my older brother Julien.

And on July 16 2005, my sister Sibelle married her long term friend, boyfriend and fiance Siji.

The worst of 2005

2006-01-04T13:56:00.000-08:00

Two young men were killed in Iranbeacuse they were gay Authoroties declared they were punished for a rape case, a excuse oftenly used in cases where sons of rich and influential people get caught in homosexual acts. Read more at the site of the International Gay and Lesbians Human Rights Commission.

Christian Homophobia

2005-12-09T11:57:00.000-08:00

In Holland, with the general anti-islam tendencies in society, a lot of right-wing people seem to be lying waiting for an act of homophobia done by Muslim people to publish it and start condemning Muslims. Fact is that homophobia has been and will stay in most societies. In some cases done by young men trying to proof their virility, in other cases by sexist men trying to own the sexuality of women in their surroundings, and in other cases it is condoned by religion. The three monotheist religions all condemn homosexuality, and people for different reasons will be aggressive towards homosexual people. In some cases people will be killed because of their sexuality. This happened this year a couple of times in Iran, which was given big exposure in the Dutch (gay) media. But December 1st this year for the second time this year an active gay men, Steve Harvey, has been killed in Jamaica, by people claiming to be Christians. Steve Hardy has been working in the HIV and Aids field in Jamaica.
Vey often, the murderers in Jamaica use the same arguments homophobic people in Muslim societies do: our religion doesn’t accept that and that gives us the right to kill a homosexual person. It is wrong, in all cases. Normal thinking people, like me, would say that each person has the right to live his life the way he chooses. And religious people that read the Holy Books should know that ‘thou shall not kill’ is also a very important passage in the same book.

Mr. Harvey, thanks for your courage and good work during this life. May God and all saints receive your spirit!

More information at Christian Aid

UNAIDS Condemns Killing of AIDS Activist in Jamaica
Geneva, 7 December 2005 -- UNAIDS condemns the recent killing of Lenford “Steve” Harvey, a Jamaican AIDS activist who, since 1997, worked tirelessly with the Jamaica AIDS Support to contribute to the response to the AIDS epidemic.
Steve Harvey’s death is a profound shock and loss not only to the AIDS movement in Jamaica and the Caribbean, but to the whole world. UNAIDS expresses its sincere condolences to his family, friends, and colleagues.

Steve Harvey will be remembered as an extraordinarily brave and committed activist, who, irrespective of the dangers of his work, represented the interests of people living with HIV and those at risk of infection. His courage was inspiring and his capacity to reach out to those in need outstanding, providing them one on one counseling, and access to HIV and AIDS information and services.

UNAIDS is confident that the Government of Jamaica will investigate Steve’s death to ensure that those who committed this hideous crime are brought to justice.
UNAIDS reiterates its support for the strengthening of efforts by the Jamaican government to address homophobia and other causes of stigma and discrimination, which are fuelling the spread of AIDS not only in Jamaica but across the Caribbean.

Legal and policy reform have an important role to play in ensuring that human rights of all are respected, and also in helping to change broader social values and in setting standards. It is freedom from fear and discrimination that will finally empower individuals and communities to act, to mobilize their resources, and to respond collectively and positively to the AIDS epidemic.

How I got to know Aids

2005-12-04T17:27:00.000-08:00

On May 22 1997, during the "3rd International Conference on Home and Community Care for Persons Living with HIV/AIDS, Amsterdam, 21-24 May 1997" I had a retransmission of the radio program I was doing called Global Perspective at the local lesbian gay radio station MVS. Due to that reason, my colleague Andre and I decided to have the program in English and invited a participant at the conference as our studio guest. I had a personal column each month and for this special retransmission I wrote my column about how I learned about Aids as a teenager in Curacao. A couple of days later I do my share for the World Aids Day.

How I got to know Aids
It must have been during the ‘school vacations’ in July, when school closes for six weeks in Curacao. The year must have been 1983 or 1984. My cousin Sharela was spending the holidays with us. While all of us, my brother, sister and me, were young and innocent and just leaving primary school, Sharela was already at the ‘big children school’. She knew about things like sex and masturbation. And about how to get pregnant, or preventing that of happening. One night I was reading the evening newspaper and saw a picture of a man in a hospital bed. Another man was holding his hand. Sharela, our big cousin, read the article with the picture and lectured us in her way: ‘Oh, that man there is dying of Aids. He got ill!’

I asked Sharela what Aids was. She told me: Aids is a disease man that are homosexuals get!’ We put the newspaper away and continuing dancing, at the beat of Michaels Jackson’s Billie Jean. At the age of thirteen I was more interested in trying to imitate the dance moves of the video clip of Billie Jean then in a ‘disease man that are homosexuals can get’.
I didn’t know at that moment that the fact I loved watching other boys in swimming suits made me a homosexual. Aids became familiar to me before homosexuality did.

Maybe one year after the newspaper incident the Aids prevention campaign of the Curacao government started. A cartoon was published in the newspaper picturing a man and a woman flirting. At the end the woman says to the man that she would only do it with a condom. Because of Aids. Later the famous youth band Name made a song about it: Para Sida, e ta kibra bo bida/ Stop Aids, it ruins your life.

( Gabriello Cruz, singer Name)

I got acquainted with the disease, and the fact you could get it through sex.

It must have been years later, maybe after my migration to Holland in 1989, that I heard about risk groups affected by Aids etc. I became a homosexual and became sexually active and learned to use condoms. Sometimes I still remember the newspaper incident.
It is funny to see at this moment, that in my voluntary work, I’m working with the black gay group Strange Fruit, trying to set up a support group for black and migrant people infected and affected by HIV and Aids. The support group has started with social meetings and is called Together We Live!. Strange Fruit organized it together with the Amsterdam section of of the Dutch HIV Association.

I know now that Aids is not ‘a disease man that homosexuals are get’. But any way, Sharela, the cousin who knew it all, later became pregnant at a moment she didn’t wanted it. Even people that knows a lot, have more things to learn. So do I.

May 22 1997

35 th Birthday part 2

2005-11-23T13:15:00.000-08:00

My dear friend Andre, whom took a lot of pics left early, so was missing on the picture on the first post about my 35 th Birthday. Here's Andre with me.

And below my bestfriend Judith, whom also left early with our Vincent.

Power, hard to handle?

2005-11-12T14:11:00.000-08:00

Talking about power-abuse and suppression has always been a tricky thing. One moment you're a victim, the next one you can be the perpetrator. It's wise to also take the next issue in account.
Amerindian fury at discrimination
Amerindians in Guyana have said they are being racially discriminated against by the country's two main ethnic groups, Afro and Indo-Guyanese.
These claims of racial discrimination come against the backdrop of a long history of strife between the two main ethnic groups which make up the majority of GuyanaÂs 700,000 citizens.
The Amerindians, Guyana's indigenous people have taken their claims of sexual, social, economic and political exploitation to the Ethnic Relations Commission.
Toney Jones, the Chief of Chiefs for Upper-Takutu/Upper Essequibo Administrative Region in southern Guyana nearer Brazil told BBC Caribbean Radio the alleged sexual exploitation of Amerindian females by Afro and Indo Guyanese, who they call coastlanders, is a major problem.
"When these police from outside - even our own indigenous brothers - come here, we need to know if they are single or if they are married," he said.
"Because they come here and say, 'I don't have a wife' and the next thing you know three or four children will come and the woman is left with the children for her to fend for them and this is not fair."
This raises the issue of whether the Amerindian women who are allegedly exploited are underage or are adults are engaging in consensual sex.

Education campaign
Ethnic Relations Commission chairman Juan Edghill said the allegations will be investigated but he doubts whether the Commission can do much if two adults have agreed to sexual intercourse.
He believes that much will depend on public awareness and education, targeting the Amerindian communities.
"That will be out of our jurisdiction. We can't get into adults' lives and tell people who to sleep with or not to sleep with," he said.
"If you like the headmaster or the police officer, the ERC can't come in and determine that if itÂs consensual," Edghill said.
"But if it's a case that we're seeing a widespread situation where men come in to communities, make children, disappear and it's a burden on the social services of that community to take care of those children then education and internal mechanisms would have to be approached, it canÂt be an ERC approach."
Mr Jones said the Amerindians are also tired of being exploited by politicians in the run-up to general elections a time he calls the 'Mango Season'.
His comments come as the country gears up for the 2006 General Elections and politicians are visit Amerindian communities to try and secure votes by making promises and showering communities with gifts.
"Politicians come here and all you hear is 'who bad, who this, who that' all the time in our communities, election after election," the Chief of Chiefs said.
"What you find is you have a divide, so in between elections, we're ok but when the elections are coming near, the divisions begin and that is not a healthy situation."
The Chairman of the Ethnic Relations Commission wants to see this practice come to an end, and urged the Amerindians to cast their votes based on issues.

Source: BBC.com

35 Birthday and Black Magic Woman Festival

2005-11-09T15:45:00.000-08:00

I celebrated my 35 Birthday last November 8 the. I was joined by my good friends and brother for this occasion. On the picture best friend Judith is missing and also Andre. They left earlier.
From left to right, back: Julien (bloodbrother), Ytel, Laurindo, me and Alexis; front: Collin, Barbara and Vincent, who was one week visiting from Curacao. The picture was taken by Jessica, with the blue shirt on the second picture below.

This Friday the Black Magic Woman Festival is starting on Friday with a concert by jazzsinger Denise Jannah with three singing guests. The festival, this year celebrating it's tenth anniversary, is the only festival in Holland with black women on the stage presenting different art forms: theatre, music, literature, visual arts, film and debate. More info

A very special guest this year is Valerie Mason-John, visiting from London. She has been invited to the festival due to her fiction debut Borrowed Body, a novel about a young black girl, growing up in fosterhomes in white Great Britain. She will be reading on the Poetry and Literature evening Tuesday November 15th. Tickets only 5,00 euro's, 020- 695 29 11

Antillianen spelen De Zwarten

2005-10-15T16:18:00.000-07:00

Antillianen spelen de Zwarten: The Antileans play The Blacks. The following piece is about a new intepretation of the famous play from Jean Genet. A play about the thoughs of whites about blacks and vice versa. The play is shown October 21 and 22 in Holland.

Antillianen spelen de Zwarten is een bijzonder stuk in de regie van Helene Pieter, waarin een groep Antilliaanse theaterspelers een absurdistisch stuk van Jean Genet op de planken zetten. Een stuk over zwarten over witten, en witten over zwarten. Ik heb het stuk kunnen zien april dit jaar en was aangenaam verrast. Niet alleen om de vaak aangrijpende spel van de (voor een deel) onervaren spelers, maar ook om de prachtige vormgever. De bekende beeldend kunstenaar Juan Carlos Tajes maakte voor deze voorstelling bijzondere maskers.

Onder de spelers zitten een paar bekenden. Mijn Tambú- collega Desiree Martis speelt erin, Sergio Belfor, de jongeman uit Rotterdam die zich kandidaat stelde voor het jongerenraad bij de Verenigde Naties en de beknde beeldend kunstenaar Rudy Martina.

De Antillianen spelen de Zwarten op vrijdag 21 oktober in Concordia in Den Haag.
Voor de voorstelling in Den Haag zijn er vanaf donderdag 13 oktober kaartjes à 13 Euro verkrijgbaar bij Toko Gouw, Rijswijkseweg 680, in Den Haag. Tel.: 070-4157755.

Op zaterdag 22 oktober spelen ze in Rasa in Utrecht.

U kunt luisteren naar een reportage van een repetitie, uitgezonden april 2005 bij de NPS Radio. Met dank aan journalist Mike Baal, die zijn site beschikbaar stelde, kunt u de reportage horen. Ga daarvoor naar http://www.mikebaal.nl/marlon.htm

Mike Baal werkt als journalist. Bezoek http://members.chello.nl/a.baal/index.html om meer over zijn journalistiek werk te zien.

To be a terrorist!

2005-10-06T14:48:00.000-07:00

Wednesday I visited a debate on the treatment of minorities by the Chinese government.
Mrs Rebiya Kadeer (centre with picture) was one of the speakers that intrigued me a lot. This lady was a respected businesswomen in the autonomous region where the Uguir people lives. The Chinese government call her a terrorist. This because she stands for the right of her people to talk their own language, have their own religion, and educate their children the why they choose.

On August 22 we commemorated the Slave rebellion of the slaves in Curacao that started on August 17th, 1795. The main leader was known as Tula. One speaker at another commemoration stated that if Tula lived today, he would be called a terrorist. I'm sure that would happen. It happened to Mrs Kadir. The people in power decide which acts are terrorists ones, and which are official 'performance'. Mrs Kadeer was put into prison for her activities (as was Nelson Mandela, to mention just one). The Chinese rulers have the legal right to label her activities as terrorism, to judge her and they also imprisoned her. The same happened to the slave rebellion leader Tula. At the end he was killed. The Dutch colonial rulers in Curacao at that time had the right to call him a 'rioter', to judge him and his companions and to kill him, in a very cruel way.

I was impressed by Mrs Kadeer because of her stance. She stood there in De Balie in Amsterdam, using her own language (that had to be translated), made her statements and give examples of the things happening to her people back home. After she was released from prison this year she fleed to the US.
I hope I will have the strength and courage people like Mrs. Kadeer and Tula have, to stand for my the things I believe, even when the official rulers decide to call me a terrorist, which give them the right to punish, and at the end even kill me. Like they killed Tula.

China: The Next Generation - Forgotten minorities

Do China’s minorities celebrate? This evening you will be introduced to China's minorities. You will find out how Chinese authorities cope with minority-issues and will be informed first hand on the difficulties that these groups experience in their daily lifes.

Freedom of expression and religion continue to be a sensitive topic in China. The global war on terror has made the problems of minorities only harder. Besides Uighur human rights activists and exile community representatives, ITC (International Campaign for Tibet) and the UNPO (Organization of non Represented Peoples) will participate in this program.
Since the september 11 attacks in the United States, the Chinese authorities have used the global 'war on terrorism' to justify their crackdown on ethnic minorities who are pressing for greater autonomy over there historic regions. Arrests of so-called 'seperatists, terrorists and religious extremists' continue. Many of those charged with 'seperatist' or 'terrorist' offences face questionable trials and are reportedly sentenced to death.
One of the largest minorities - the Uighurs - live in Xinjiang Uighur Autonomous Region (XUAR), located in the Northwest of China. The region once made up the central portion of the legendary Silk Road. The Uighurs are Turkish speaking people and primarily Muslim. At the moment, millions of Chinese immigrants control the region politically, economically and culturally. The Uighurs are suffering unemployment, discrimination and restrictions on their religious and cultural freedoms. A problem similar to the situation Tibetans increasingly face.
Speakers:Uighur speaker:Mrs. Rebiya Kadeer, a prominent Uighur human rights activist.
ITC (International Campaign for Tibet) speaker:Tsering Jampa Executive Director ITC Europe
UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organization) speaker:Mr. Marino Busdachin General Secretary of the UNPO

In cooperation with:Amnesty Internationalprotest together with Amnesty on: http://www.amnesty.nl/
ITC (International Campaign for Tibet) http://www.savetibet.org/UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organization) http://www.unpo.org/
Wednesday October 5th 20:30hrs 10 euro discount 8 euro 4 euro Int. Student Discount

2005-10-01T14:33:00.000-07:00

In the following piece I talk about my visit to my island Curacao, the same week of a Cultural week, in which I saw a very nice performance by Grupo Kara. They turned the story of a very known traditional poem into a modern theatre performance. Culture is alive!

Mi a bai Kòrsou. Tabata un bishita basta kòrtiku. Mi a bai solamente un siman pa hasi un investigashon pa mi trabou. Un kolega a kompaña mi i nos a kombersá ku diferente hende. Mi isla ta keda algu bunita i tabata un eksperensha nobo di eksperensha Kòrsou dor di wowo di mi kolega ku ta Ulandes. E siman ku nos tabata na Kòrsou tabatin e tremendo Siman di Kultura, ku Kas di Kultura a organisá http://www.simandikultura.com/.

Den kuadro di e siman aki mi a bishita e obra Buchi Fil di Grupo Kara. Esaki ta un grupo di hóbennan aktor ku ta aktua den nan tempu liber bou di guia di Giovanni Abbath. Algun aña promé mi a mira e poesia konosí aki di Pierre Lauffer hibá esenario na Den Haag. Grupo Kara a hasi algu impreshonante ku e historia aki. Nan a trese na un manera nobo, ku masha tiki teksto i hopi moveshon, ku músika, ritmo i baile. Na un manera rítmiko Grupo Kara a presentá por ehèmpel e esena ora Buchi Fil mester a ‘rosa e mondi’ den un koreografía masha bunita. Mi kolega ku no ta komprondé Papiamentu por a sigui henter e obra. Ta bon pa ora bo bishita Kòrsou eksperensha e tipo di kosnan aki tambe.

Den Siman di kultura Kòrsou ta mustra orguyoso ku su tradishon i kustumbernan. Tin un enfoke basta grandi si riba folklor i arte tradishonal. Mi ta komprondé hopi bon tambe ku esaki ta importante. Di e manera aki henter e pueblo ta partisipá. Pero tabata un ‘eye opener’ di mira na ki manera moderno Grupo Kara a trese nan obra. Esaki tambe ta kultura. E kultura bibu. Giovanni Abbath a skohe tambe pa enrikesé e historia. Den e vershon aki Mosa Nena ta bira un individuo ku su mes pensamentu. Nos ta mira Mosa Nena ninga, i despues aseptá e amor di Fil. Mosa Nena no tabata solamente un muhé deseá dor di hòmbernan i despues bendé. E biaha aki nos ta mira tambe un idea di kiko Nena lo por a hasi despues ku nan a bend’é.
Tabata bon di a mira e kosnan aki ku mi mes wowonan.

From www.lunablou.org
Buchi Fil

This is a play based on the poem by Pierre Lauffer. It is the tragic story of a slave, Buchi Fil, who lived and worked on the plantation of Knip. He was known as a strong person; in body and in mind. He falls in love with his negrita Mosa Nena. The plantation owner and a man called Bomba, plan to sell Mosa Nena to an overseas buyer. Tey think that selling and sending Mosa Nena away will break Buchi Fil's heart and make him lose all his strength.

Un siman ta muchu tiki. Ta solamente un dia nos tabata tin chèns pa bai laman i mi a skohe pa kore bai Banda abou, kome na un snèk na Barber i bai landa na Kenepa, e playa faborito di mi hubentut.