Can you be to old for “Love & Revolution?’

Cinnamon Wednesdays says goodbye but continues
Cinnamon Wednesdays closed their two year existence as cultural gathering in Amsterdam with a bang! The monthly evening which always stages poetry, music and sometimes visual arts closed with the traditional jam session with rappers and singers cheering the crowd. I was not a regular, but consider myself a big fan.

Cinnamon Wednesdays embodies a lot of things I believe in and enjoy. The music never lacks soul and most times is brought by real talented musicians. This closing night was no different. I was already a fan of Shisani but saw her performing for the first time with her band. Normally it’s her and her guitar but she is one of those singer songwriters that makes her appearance much more than a intellectual composer with a guitar. She really touches her audience, mostly with her powerful and always very personal words. Beautiful melodies carrying poetic words about love, the environment and about the struggle to be yourself.
And that has been something I’ve struggled for here in Amsterdam. As a black gay man I joined groups trying to create spaces for migrant gays and lesbians to meet each other and have had my own initiatives the last years with for example my sexual divers poetry program Black Talk. And what a relief to see all kinds of people mingling and enjoying arts at Cinnamon Wednesdays. It is not about being gay or lesbian, but about we all being together and respecting each other. But still without for example Shisani hiding her love for her female partner with a beautiful love song.

Most of the audience could easily be our children
I travelled to the event accompanied by a friend my age after seeing each other at a gathering in the Bijlmer. In the subway we met a young artist from the neighbourhood who was also heading to Cinnamon. My friend doubted if he would join us. I warned him we would probably be the oldest persons around. Most of the audience could easily be our children. Me, I don’t have a problem with that because in a way I consider events like this my offspring. Some of the organisers have been mentored by me or programmed in my shows in the past.
I see the torch being passed to this generation. But honestly I didn’t feel like a dad being proud of how good the children has done the task. I just enjoyed the evening, I saw people I like and admire and was touched by Kno'Ledge’s poem claiming back the Netherlands I also experienced in the 1990’s.
And I danced. I danced and sang mostly to the live music from Shisani and her band. This just cannot and won’t be the last Cinnamon on Wednesdays.

To old for Love & Revolution?
When Shisani announced the song Love & Revolution she wrote after being in a very inspiring space in Johannesburg, I remembered when I was in my twenties and met people from South Africa here in Amsterdam and the long conversations we had. Then it was always about Love & Revolution and it seems not much have changed.
Dancing and singing this song I felt on top of the world and after the challenging summer I had this year- struggling with my health and business- I knew it for sure. I don’t know about you, but I’m not to old for love and revolution.

Support my friend Ajamu's photography project!

ALL the Caribbean Olympic Champions

I've experienced London 2012 with a lot of Caribbean Pride. It is amazing how much Olympic triumphs those tiny islands in the Caribbean sea has experienced. Beside the excepted but anyway exceptional three times gold medals win by Usain Bolt the biggest surprise was of course:

The biggest surprise

The surprising gold medal by Keshorn Walcott from Trinidad and Tobago. The nineteen year old surprised the Europeans by becoming the first none-European Olympic javelin throwing Olympic champion in like 60 years! Walcott threw a national record 84.58m to claim the Olympic gold medal in the men's javelin.

The sensation

Bahamas wrote history by winning the 4 X 400 meter relay gold in men’s athletics. The USA had win the title 16 times in a row but was defeated in London by these four from the Bahamas.

The youth!

Kerani James fullfilled the expectation by winning the Olympic Gold medal after becoming World Champion in 400 meter men Athletics, the first Olympic medal for Grenada! Like the Trinidadian champion Walcott he's only nineteen years old.

Boxing Cubans

Roniel Iglesias from Cuba became Olympic Boxing Champion in the Men Light Welterweight.

Robeisy Ramirez Carrazana got the Olympic Boxing title in the Men Flyweight category.

Our own Caribbean legend

It's common knowledge:
Athletics
100 meter men GOLD
200 meter men GOLD
4 X 100 meter realy men GOLD
A repeat of his 2008 glorious performance with the same three gold medals.

That's not all folks. More to come:

Shelly Ann Fraser Pryce- Jamaica Athletics 100 meter women GOLD
She defended her 2008 Olympic title.

Mijain Lopez Nunez- Cuba Wrestling Men's Greco-Roman 120kg GOLD

Idalys Ortiz- Cuba Judo Women +78kg

Felix Sanchez- Dominican Republic Athletics 400 meter hurdles men GOLD His second Olympic gold, he also won in 2004.

Mister Bolt didn't do the 4 X 100 by his own. The other gold medalist in4X 100 meter athletics: Nesta Carter, Yohan Blake and Michael Frater.

Leuris Pupo- Cuba Shooting Men's 25m Rapid Fire Pistol GOLD

Caribbean Sport Pride!

Young & Diverse ta topa otro na Kòrsou

Hóbennan homo, lesbiana, biseksual i transgender di diferente islana di antias Hulandes a topa otro na Kòrsou den luna di aprel pa papia di diferente tóptiko i nan lucha pa rèspèt i rekonosementu na nan pais.

Lees in Antilliaans Dagblad waarom je op mij moet stemmen!

Er zijn nog een paar dagen om te stemmen voor de Connecting Differences Award.

Ik ben hiervoor voorgedragen.
De Award is voor een persoon die zich aan de hand van concrete activiteiten inzet om homoseksualiteit bespreekbaar te maken bij groepen waar dit gevoelig ligt, zoals bij etnische en religieuze groepen.

Lees hier een artikel hierover in het Antilliaans Dagblad van 24 februari 2012.

De Connecting Differences Award is bedoeld om deze persoon in het zonnetje te zetten, te waarderen en te eren voor de gedane arbeid en te inspireren om hiermee verder te gaan. Nu kan jij ervoor zorgen dat ik in de top drie komt door op mij te stemmen!

Stem via deze link

Connecting Differences Award

Ik ben voorgedragen voor de Connecting Differences Award.
De Award is voor een persoon die zich aan de hand van concrete activiteiten inzet om homoseksualiteit bespreekbaar te maken bij groepen waar dit gevoelig ligt, zoals bij etnische en religieuze groepen.

De Connecting Differences Award is bedoeld om deze persoon in het zonnetje te zetten, te waarderen en te eren voor de gedane arbeid en te inspireren om hiermee verder te gaan.

Als lid van de OCaN homo emancipatie commissie zet ik me in voor het bespreekbaar maken van homoseksualiteit en seksuele diversiteit in de Antilliaanse gemeenschap in het hele land. In deze hoedanigheid deed ik mee aan een TV uitzending van de NTR over Amsterdam Pride, samen met collega Ramona Pikeur.

Samen met Ulrich Daniel ben ik mede-organisator van Pinkstage, een evenement om homo's en lesbos en biseksuelen in Amsterdam Zuidoost met elkaar in contact te brengen en zichtbaar te maken.

Als Nederland vertegenwoordiger van FOKO, de Curacaose homorechten organisatie probeer ik te werken aan acceptatie en meer rechten op mijn geboorte-eiland Curaçao en de het hele Caribische deel van het Koninkrijk.

Daarnaast breng ik elk jaar tijdens Amsterdam Pride poëzie en muziekliefhebber bij elkaar: wit en zwart, homo en hetero, met het internationale poetry event Black Talk.

Ik geloof in diversiteit en de kracht van cultuur. Daarnaats geloof ik de kracht van het eigen persoonlijke verhaal!


Nu kan jij ervoor zorgen dat ik in de top drie komt door op mij te stemmen!
Stem via deze link.

To tell or not to tell

This year after attending the queer gathering Queeristan about homosexuality, queerness, politics and racism in the Netherlands, I decided to summarize my thoughts about some of the discussions in a poem. The organization gave a chance to perform it too at the closing of the workshop session.

To tell or not to tell
‘I felt in love with my teacher’
Solange said in the ZAMI* women workshop
Me too:
In First grade: Juffrouw Hoogwoud
A very kind and beautiful woman
I didn’t tell.

Queeristan wants to know
What’s wrong
What’s right.
Should we support
the queers in Palestina?
Should we talk
About race or ethnicity?
Should we come out?
Should we tell?

At the age of fourteen
I mutually masturbated
With another guy
in a public toilet:
I didn’t tell.

Being gay, being mariku, being queer..
To tell or not to tell.
Twenty years ago I started telling…

Who I fuck
Who I suck
I really no one’s business
But…..

A twenty year old Surinamese guy
Jumping in front of a train
Because his parents
Hated him being gay
Was my business.

Another 23 years old Surinamese guy
Trying to take his life
Here in Amsterdam
Was my business.

That’s why I tell.
That’s why I tell.

What do I tell?
That I’m a man sexually attracted to other man.
That I have sex with them
And fall in love with them too.
But that I’m still a man.

A man respected
In my community, in my family, in the Bijlmer.

I tell, and tell, and keep on telling.





ZAMI: black and migrant women organisation in Amsterdam.

Pinkstage presents ROLEMODEL

Pinkstage met Rolemodels
Een swingende avond met muziek en gesprekken over rolemodels


Wat is een rolemodel? Hebben zwarte homo’s en lesbo’s eigen rolemodels nodig of kunnen zij het ook doen met Paul de Leeuw en Lady Gaga? Wie zijn de mensen die multicultureel en seksueel divers Amsterdam inspireren? Deze thema’s komen aan bod op de derde Pinkstage, het ontmoetingsevent voor zwarte LGBT in Amsterdam Zuidoost.
Pinkstage is een samenwerking tussen Pinkstage/ St Alma en Respect2Love.

Jongerenplatform Respect2Love presenteert spoken columns als inleiding waarin hun jonge leden het verhaal van hun rolemodel met ons delen. Pinkstagepresentator Lerone Tilborg praat met hun en het publiek door over het thema en de Surinaamse soulzanger Bryan B zal de avond muzikaal afsluiten. Bryan B is bekend van de Soul& Discobrothers en is al jarenlang een muzikaal rolemodel in de Surinaams Amsterdamse gemeenschap.

Naast dit podiumprogramma wordt er ook lekker geswingd op de muziek van DJ Sigi, met een soulfull mix van urban, funk en caribische muziek.

Pinkstage

Zondag 19 juni
19.00 uur
Grand café Het Vervolg, achter Pathé Arena
Corridor 2, Amsterdam Zuidoost
Entree: 5,00

The Prime Ministers of the Netherlands Antilles (some)

On the verge of the desmanteling of the Netherlands Antilles, we remember the prime minsters of the country, where the amount of female leaders is remarkable.


Emily de Jongh Elhage
2006- 2010


Mirna Louisa Godett
2003- 2004


Etienne Ys
2004-2006
2002-2003


Suzy Römer
1998- 1999


Miguel Pourier
1999-2002
1994-1998


Maria Liberia Peters
1988-1993
1984-1986


Don Martina
1986-1988
1979-1984


Boy Rozendal
1977-1979


Lucinda da Costa Gomez
Augustus 1977


Juancho Evertsz
1973-1977


Ciro Domenico Kroon
1968-1969


Ernesto Petronia
1969-1971



Efraïn Jonckheer
1954-1968


Moises Frumencio da Costa Gomez
1951-1954

The Whole list

Antilliaans-Arubaanse Stop the Violence mars op zondagmiddag 3 oktober 2010

De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap in Nederland organiseert op zondag 3 oktober aanstaande een Stop the Violence mars. Het doel van de mars is een statement maken tegen het wapengeweld waar Antillianen en Arubanen als dader en slachtoffer nadrukkelijk bij betrokken waren de afgelopen zomer. De mars vertrekt vanaf het Rotterdamse Zuidplein om 14.00u en leidt door de Millinxbuurt/Tarwewijk. De mars eindigt wederom op het Zuidplein, waar van 15.30u-17.00u een manifestatie zal worden gehouden met sprekers en artiesten.

De mars moet een onderdeel zijn van een campagne met diverse initiatieven vanuit de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap om het geweld een halt toe te roepen. Zo zijn directe interventies van jongerenwerkers die ooit in dezelfde situatie zaten als de ‘Antilliaanse en Arubaanse kansarme jongens en meisjes van de straat’ echt noodzakelijk. Andere opties zijn laagdrempelige behandelingen voor probleemjongeren en (ex-)gedetineerden met psychiatrische problematiek, restorative justice (herstel van de relatie tussen dader en zijn familie en het slachtoffer/de nabestaanden), interventies in 'gebroken' gezinnen, het ondersteunen van jonge, kansarme Antilliaans-Arubaanse kinderen in probleemwijken door Antilliaans-Arubaanse studenten en het kansen creëren voor jongeren en hen helpen deze kansen te pakken.

Statements naar eilandgenoten, nieuwe Landen, ouders, Antillianengemeenten
De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap wil tijdens de mars een dringende oproep doen aan eilandgenoten die wapens in bezit hebben om deze in te leveren. Daarnaast verzoekt zij de nieuwe Landen in het Caribische deel van het Koninkrijk om gezamenlijk met Nederland op te trekken tegen het geweld. De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap vraagt aan de Antilliaans-Arubaanse ouders op de eilanden – wanneer hun kinderen naar Nederland gaan – echt te zorgen voor een stabiele opvang, school, of werk. Tenslotte vraagt zij aan Nederland en de Antillianengemeenten gezamenlijk de initiatieven vanuit de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap om het geweld te doen keren te ondersteunen.

Brede ondersteuning
De Stop the Violence mars wordt ondersteund en aangemoedigd door diverse (personen uit) organisaties, sleutelfiguren, geloofsgebaseerde initiatieven, media en ondernemers binnen de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap in Nederland, zoals OCaN, MAAPP, PAAB/beraden, VAN, PPAAA, A.W.O.R.-genodigden, NANTO, SWA, Temple of HipHop, Mikesa, Game of Life, Amarelis, the Mall/YfC, Simpla, Victory Outreach, Thugz Church, New Song, SWF, Nos TeVe, RTV-7, overheden en vele anderen.

Route
De route (o.v.) van de Stop the Violence mars (14.00u-15.30u, verzamelen om 13.30u) is als volgt: Zuidplein (parkeerplaats Woonunie, tegenover Centrum voor Jeugd en Gezin) – Wevershoek – Borselarstraat – Rijsoord – Millinxstraat – Moerkerkeplein – Moerkerkestraat – Cillershoekstraat – Hekelingenstraat – Groepstraat – Blankenburgerstraat – Van Onselenstraat – Bas Jongeriustraat – Voetjestraat – Boelstraat – Mijnsherenlaan – Goereesestraat – Zuidplein (parkeerplaats Woonunie, t.o. CJG, 15.30u-17.00u).

We roepen alle Antillianen en Arubanen – met name de vaders – en sympathisanten mee te doen met de Stop the violence mars op zondagmiddag 3 oktober aanstaande! Stop the Violence! Ta basta awó.

Tula: een vrijheidstrijder voor alle generaties
Succesvolle NiNsee herdenking Slavenopstand op Curaçao 1795

“Onze voorouders waren geen slaven…. Ze waren ‘tot slaaf gemaakten’. Tula was geen slaaf maar een leider, een vrijheidsstrijder. En voor ons een leermeester. Ook zijn wij geen slachtoffer. Wij zijn sterk. Net als Tula, een man die voor alle generaties voor ons een bron van inspiratie is geweest. En dat is hij ook voor de jongeren van nu. Daarom moeten wij de geschiedenis herschrijven. Wij mogen de strijd van Tula niet laten eindigen met zijn dood.”

Deze woorden waren een deel van het antwoord van keynotespeaker Joceline Clemencia op de centrale vraag van de Tula Herdenking op 17 augustus 2010: Op welke wijze kunnen we de cybergeneratie 2010 inspiratie laten putten uit Tula en de slavenopstand van 1795? Het daverende applaus en de staande ovatie die ze van de bijna vierhonderd aanwezigen ontving, na afloop van haar bijzondere speech, bewees dat men het met haar eens was. Het verhaal van Tula kan ook een inspiratie zijn voor de jongste generatie.

Zingende presentatoren

Om het thema ‘Tula, pa tur generashon?’ (Tula, voor elke generatie?) verder vorm te geven kozen de organisatoren ervoor de jongere generaties nadrukkelijk te betrekken bij de Herdenking. Zo openden de twee jonge presentatoren Ruben Heerenveen en Rinchemar Martina de avond met een bijzondere zangperformance op basis van een eigen gecomponeerde tekst die eindigde met de woorden: Tula voor nu, Tula voor altijd!

Steelpan, spoken word en poëzie

De jonge Arubaanse steelpanspeler Charrisa Granger ontroerde de zaal met haar breekbare presentatie van een Caribische medley: haar eigen tribute aan de strijders. Ook dichters brachten een eerbetoon: drie poëten, wiens gedichten eind dit jaar gebundeld zullen worden in een publicatie van Stichting Simia Literario, kwamen aan het woord.
Charlton Marcos ging in op de pijnlijkheden van het slavernijverleden. De jonge artiest T. Martinus bracht een spoken word performance waarin hij Tula vroeg zijn ogen te openen en de Arubaanse Alida Kock vroeg het publiek niet blind te zijn voor de nog steeds bestaande mental slavery.


Dansend publiek
Nadat met bovenstaande optredens de tijd genomen was om te herdenken was het nu tijd om te vieren! De avond eindigde dan ook met een zeer opzwepend optreden van de band Kuenta i Tambú, onder leiding van Roël Calister, waarbij er uitbundig werd gezongen en gedanst.

Workshop voor jongeren
Eén onderdeel van de avond hebben we dan nog niet besproken: in het weekend voorafgaand aan de herdenking hebben zo’n twintig jongeren in Amsterdam Zuidoost zich op creatieve wijze bezig gehouden met de vraag: wat hebben wij met Tula?

De eerste dag vond er een inspirerende sessie plaats met Joceline Clemencia over ‘het je eigen maken’ van de geschiedenis. Tijdens de tweede dag werkte een selectie van deze jongeren, onder leiding van Rinchemar Martina, Ruben Heerenveen en Roël Calister, aan een eigen stuk. Het geheel resulteerde in een spetterend muzikaal optreden tijdens de Herdenking met een eigen rap, tekst en ritmische compositie.

Deze jongeren stalen de show en kregen een staande ovatie van het publiek. Het succes van dit optreden was dan ook het beste antwoord op de hoofdvraag van de Herdenking: Tula, pa tur generashon? Het verhaal van de slavenopstand onder leiding van Tula is relevant voor de jongere generaties: het inspireerde hen om in één werksessie al tot een muzikale productie te komen. Het is zaak deze inspiratie blijvend en structureel te maken om op deze wijze veel meer jongeren te bereiken!

Concept, uitvoering en productie: SIMPLA

HUID, nieuwe voorstelling van Raymi Sambo

Regisseur, acteur en televisiepersoonlijkheid Raymi Sambo
met zijn nieuwste voorstelling HUID!

HUID! is de titel van de nieuwste voorstelling van Raymi Sambo. Een voorstelling over discriminatie door gekleurde mensen onderling. Want wat als je niet de goeie neus, het goeie haar en niet de lichtste huidskleur van de familie hebt geërfd? HUID! gaat tevens over de universele zoektocht naar wat er ónder je huid zit. Wie je bent los van je huidskleur, afkomst en sekse. Maar, hoe kom je daar voor uit?

“Wij zijn niet zwart, wij zijn bruin.”


Raymi Sambo speelde vorig jaar in de succesvolle voorstelling Amandla! Mandela over het leven van Nelson Mandela met Kenneth Herdigein in de hoofdrol.
‘Diepgaande musical met Nelson Mandela als strijder.’ ‘Toch staat er een overtuigende cast (...) waarin naast Herdigein, ook Felix Burleson, Raymi Sambo (...) floreren (...).’ (de Volkskrant, 2009)
Sambo werd onder andere als Paul in de televisieserie All Stars bij het grote publiek bekend.
In HUID! zal Everon Jackson Hooi, bekend van zijn rol als Bing Mauricius in Goede Tijden Slechte Tijden, de rol van Steve op zich nemen.

Op zijn eenentwintigste verjaardag komt Steve, de oogappel van een Antilliaanse familie, in opstand tegen de normen van het gezin. Voor zijn dominante moeder staat zwart zijn gelijk aan zwak, lui, arm, lelijk en agressief. Steve wil zijn kleur en achtergrond niet langer ontkennen. Hij nodigt, bij wijze van verrassing, een gast uit voor het traditionele familiediner op zijn verjaardag. Daarmee dwingt hij alle gezinsleden om kleur te bekennen. Zijn actie maakt echter veel meer los dan hij had kunnen vermoeden.

Idee & regie: Raymi Sambo
Spel: Raymi Sambo, Everon Jackson Hooi, John Serkei, Urmie Plein, Jaike Belfor, Naomi Mac-Donald
Tekst: Anita de Rover, Maaike Bergstra
Dramaturgie & regieassistentie: Frederieke Vermeulen
Coach: Gerardjan Rijnders
Vormgeving: Remco Swart
Sounddesign: Dave Maengkom


Speellijst 2010, aanvang 20.30u
do 23 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater try-out 020-3113930
vr 24 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater besloten schoolvoorstelling
vr 24 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater try-out 020-3113930
vr 1 okt Den Haag, Theater aan het Spui try-out 070-3465272
za 2 okt Den Haag, Theater aan het Spui première 070-3465272
di 5 okt Utrecht, Stadsschouwburg 030-2302023
wo 6 okt Utrecht, Stadsschouwburg 030-2302023
vr 8 okt Dordrecht, Schouwburg Kunstmin 078-6397979
za 9 okt Purmerend, De Purmaryn 0229-432205
wo 13 okt Leeuwarden, De Harmonie 058-2330233
di 19 okt Gouda, De Goudse Schouwburg 0182-513750
vr 29 okt Amstelveen, Schouwburg 020-5475175
za 30 okt Brielle, BREStheater 0181-413308
vr 05 nov Amsterdam, Podium Mozaïek 020-5800380
do 11 nov Vlaardingen, Stadsgehoorzaal 010-4340500
di 16 nov Amsterdam, Rozentheater besloten schoolvoorstelling
di 16 nov Amsterdam, Rozentheater 020-6207953
wo 17 nov Zaandam, Zaantheater 0900-3344553

Black Talk
Internationaal poetry en muziekprogramma geeft kleur aan Amsterdam Pride
Vrijdag 6 augustus 20.00 uur, Comedy Theater aan de Nes


Een eigen diverse en multiculturele podiumprogramma in Amsterdam Pride. Dat is wat Black Talk van Stichting ALMA biedt met dichters, zangers en andere podiumkunstenaars. Zowel vanuit de hetero als de homokant van het spectrum geven ze met hun poëtische woorden seksuele diversiteit een nieuwe smoel. Als inspiratie voor de minder uitgesproken dichters in Nederland halen we de ster van Black Talk 2008 terug uit London, Dean Atta die toen ontroerde met zijn rake teksten over zijn vader, seks en liefde.

Nieuw dit jaar is een poëzie competitie die wordt georganiseerd in samenwerking met Respect2love.nl en een afterparty. De avond wordt gepresenteerd door theatermaker en acteur Raymi Sambo.

De Line Up
Onze speciale gast uit London Dean Atta is een jonge schrijver en spoken-word artiest geboren van Jamaicaans/ Griekse ouders. Hij is een voorbeeld van de nieuwe Brit, die Black and British is. Daarnaast is hij proud gay en om al deze redenen een inspiratie voor Amsterdam, jong en oud, zwart en wit! Amsterdam maakte kennis met de brutale spoken word artiest met zijn scherpe en sexy teksten.

Zulile komt terug, na de eerste editie van Black talk in 2008. Maar dit jaar laat ze een nieuwe kant van zichzelf zien: ze combineert haar poëtische woorden met beelden. De laatste tijd heeft ze haar ervaringen op de foto vastgelegd en laat ons een deel daarvan zien.

Finnegan The Poet is een Amerikaanse dichter en performer met meer dan 20 jaar ervaring. Op een scherpe en niet verhullende wijze snijdt hij zaken als raciaal seksueel fetisjisme, pornografie en liefde aan, in meerdere talen zoals Engels, Duits, Nederlands.

Raja Felgata is scherp en soms controversieel. Haar womanist approach van ‘sexual diversity’ zal menige verassen. Dit is een aankomend ster in het Nederlands woordkunstfirmament die aan Black Talk een andere kleur kan geven.

Het muzikaal intermezzo is dit jaar in handen van Esperanza. Na haar rol bij Onderweg naar morgen is ze met haar theater en zangcarrière doorgegaan en heeft nu een eigen repertoire: soulful en funky. In de pauze en na afloop zal DJ Sjeazy Pearl het publiek van haar muziek voorzien. Sjeazy Pearl is een geboren entertainer, begon als rapper en danser en is nu DJ.

Black Talk. Vrijdag 6 augustus 2010, 20.00 uur
Toegang € 5,00 – te koop aan de deur vanaf 19.00 uur
Locatie: Comedy Theater aan de Nes, Nes 110 (halte Spui met trams 9, 14, 24, 25)

Facebookpagina: http://www.facebook.com/#!/pages/Black-Talk-Amsterdam/109296902450472?ref=ts

Black Talk is een initiatief van Stichting AMA. Stichting Alma is een stichting opgericht om activiteiten op het gebied van culturele expressie van vooral zwarte gemeenschappen in Amsterdam te organiseren en ondersteunen. Black Talk is mogelijk gemaakt met financiële ondersteuning van het Amsterdams Fonds voor de Kunst, Respect2Love van COC Nederland en Stichting ProGay.

FOKO- chair Mario Kleinmoedig in TV talkshow Moru Bondia

Mario Kleinmoedig den Mòru Bondia

Mario | MySpace Video

Black Talk back in Amsterdam

Finding Me. Wat maakt een film een goede film?

Soms klagen we dat we onszelf, als zwarte Nederlanders, als gay en lesbische mensen, en helemaal als zwarte gays niet herkennen in de media, in films etc. In de VS nemen steeds meer filmakers het heft in eige handen en maken hun eigen films. De techniek om films te maken word steeds goedkoper, en daardoor kunnen mensen steeds makkelijker zelf aan de slag, zonder te hoeven wachten op het geld van grote filmstudio's. Het goede hiervan is dat Roger Omeus zijn film Finding Me heeft kunnen maken. Voor het eerst naar mijn weten een speelfilm met een gay hoofdthema die draait om een Caribisch gezin, in dit geval als immigranten in Amerika. Omeus is zelf van Haitiaanse afkomst en maakt een film over zelf-acceptatie en vader/ zoon relaties. Dat is het grote pluspunt van deze film. Aan de andere kant betekent het op eigen houtje maken van films, dat de nodige begeleiding op het bijvoorbeeld het gebied van scriptschrijven wegvalt. En dat is iets waar deze film heel erg onder te lijden heeft. Basiszaken als spanningsboog en uitgewerkte personages zijn hiedoor zwakker, wat de te tragge film niet ten goede komt.

Blijft het een goede film, in een tijd dat we ook al dingen als Noah' s Arc hebben gezien? Al was Noah's Arc the movie naar mijn smaak net iets te zoetsappig, het zat voor de rest technisch perfect in elkaar.
Waanneer vinden we en film een goede film? Alleen als het gehaald is door de 'perfectie'-machine van Hollywood? In dat geval blijven we kijken naar veralen die misschien niks met onze levens te maken hebben. Of vragen we authenticiteit en originaliteit? En nemen we dan de minder goede kanten van de film voor lief aan?


Lees hier een recensie van Finding me van Jeff Walsh

Poetry: Bula bai, inspired by art work

Bula, bula bai
Bula, bula bai

Ik droom nooit
Van vleugels waarmee
Je wegvliegt uit
Je huis, je stad, je leven
Vlieg, vlieg weg
Vlieg, vlieg weg!

Alanan grandi
Om mij, en la mijn dromen
Om mij, en al mijn boeken
Om mij, en ook mijn zorgen
Weg te dragen, zijn nodig:
Grote vleugels, grote vleugels

Pia monstruoso
De vele nare ervaringen
Verdienen het
Om vertrapt te worden
Vepletterd
De grond in geboord door
Monsterlijke voeten

Wowo limpi
Vanuit mijn vijfde etage
Kijk ik ver
Ver over de Bijlmer
Ver over mijn leven
Het leven dat nog komen moet
Wil ik vanuit grote hoogte
Aanschouwen.
Aanschouwen met
Frisse blik.

Boka, masha skèrpi
Eenmaal gevlogen
Demonen vertrapt
Een nieuw leven ziend
Bescherm ik mijn nieuw leven
Mijn nieuwe ik
Met een messcherpe navel.


Bula, bula bai
Meerdere malen ook echt gedaan
8000 kilometer over de oceaan
Het leven, bleef hetzelfde
Het zicht klaarde niet altijd op
Ik heb het gedaan,
Gevlogen, weggevlogen.

Alanan kolorido
Ik vlieg naar mijn eigen leven
Ik vlieg naar mezelf
en neem mee
Toch de zorgen opgelost
Toch de demonen vertrapt
Dit leven
Goed gezien
Een nieuw leven
Goed beschermd
Mijn leven
Gedragen op
Kleurrijke vleugels.

Bunita reportahe

'Un hende di tur hende'
Loudrieth 'Mai' Leocaria (1938) ganadó di premio MAAPP 2010 pa su trabou inkansabel pa antiano na Almere, ta 'hende di tur hende'. 'Asina un persona ku konosé Mai di aserka ta deskribíé. Kaminda mester di orashon, dibèrtí mucha, kompartí ku hende muhé, yuda hende den problema, Mai tei. 'Nan por yama mi any time' asina Mai ta bisa.

Mai no por sinta ketu. E ta asina apnegá ku e ta mas prekupá ku bienestar di otronan ku esun di su mes. Pero pa Mai esei no ta niun problema. E ta bisa ku e ta purba kòrda riba su mes salú tambe pero ku esei no ta bai fásilmente.'

Dios mes ta kuidámi. T'e sa ki dia ta mi dia.' Mai tin 71 aña. E ta bsia ku tanten un hende no kaba di kumpli ku e mishon ku a pone p'e ora el a bini na mundu, e ta keda aktivo. 'Bo por kai i bolbe lanta pasó E mes ta lantábo.'

Skucha mas den e reportahe aki ku mi a traha pa Radio Nederland Wereldomroep akinan

Talks about black gay characters on (American) television

In march in Los Angeles, the Writers Guild West hosted a panel discussion on homophobia in black Hollywood and the state of black gay imagery in entertainment. "Flipping The Script: Beyond Homophobia in Black Hollywood" .
The panel included Quincy LeNear and Deondray Gossett (The DL Chronicles), actor Wilson Cruz (the cute Junito in Noah's Arc) and my favourte black gay filmer Maurice Jamal (Dirty Laundry and The Ski Trip.

Double Dong: theatre about being gay in the hip hop scene

DOUBLE DONG van theatermaker Tjon Rockon is een confronterende, visueel heftige voorstelling over een rapper die worstelt met zijn homoseksualiteit.
WIN 2 tickets voor de voorstelling als je de volgende vraag kan beantwoorden? Waar haalde theatermaker Tjon Rockon de inspiratie voor deze voorstelling? Stuur een mail naar nopanopa[at]hetnet.nl met het juiste antwoord.

DE voorstelling is te zien van 30 maart tm 3 april 2010 rond 21.45 te zien in het nieuwe theater van MC op het terrein van de Westergasfabriek.
MC is een productiehuis voor nieuwe verhalenvertellers. Makers en schrijvers die een binding hebben met de nieuwe stad: kosmopolitisch, dynamisch en grenzeloos – www.mconline.nl

En wat is dat ' No Homo' ding dat die rappers steeds schreeuwen?