Raymi Sambo, Izaline Calister en ook Collin Edson in Bijlmer Parktheater in oktober

Oktober 2013 is een bijzondere maand voor theater liefhebbers die affiniteit hebben met Curaçao. Naast producties met gevestigde namen als Raymi Sambo en Izaline Calister kan er ook genoten worden van het debuut van de performer Collin Edson. Geboren op Curaçao,  meer dan vijftien jaar werkend in Amsterdam heeft hij vorig jaar eindelijk de stap genomen zijn theatrale carrière echt serieus te nemen. Luister in dit interview hoe dat proces is gegaan. Een proces dat resulteert in de prachtige voorstelling Kompas waarin Collin Edson zingt en diverse personages speelt: een steward op Schiphol, een jong meisje, de carnavalvierende Marelva en vele anderen. En toeval of niet, Izaline Calister en Raymi Sambo zijn twee van de collega artiesten die hem inspireren.

Donderdag 10 oktober, 20.00 uur.

Collin Edson speelt Kompas

Een muziek theaterstuk over keuzes, de weg kwijt zijn, lef, Curaçao en het leven.

Donderdag 17 oktober, 20.00 uur
Het Volksoperahuis met Tambú, a Freedom Song.
Muziektheatervoorstelling over slavernij en vrijheid met o.a. Izaline Calister en andere artiesten uit Curaçao.

Vrijdag 18 oktober, 20.00 uur
Raymi Sambo's VIG speelt Op zoek naar Oom Tom

Drie acteurs zijn elkaars helden, en elkaars concurrenten. Hoe eindigt dit spectaculaire zoektocht naar de beste zwarte acteur voor de rol van een slaaf? 

www.bijlmerparktheater.nl

020- 311 39 33

Anton de Komplein 240. Amsterdam Zuidoost

Mosa Nena van vlees en bloed

Prachtige muzikale voorstelling Geen Liefde Zonder Vrijheid van Izaline Calister.
Gezien op de Parade in Amsterdam.

Tambú klanken en een strijkkwartet. In een interview bij Radio Bos di Sabana in Amsterdam vertelde Izaline Calister dat die combinatie prachtig klonk in de nummers die ze zong in haar voorsteling Geen Liefde Zonder Vrijheid. Ik kon me er iets bij voorstellen en ging het horen op de Parade. Natuurlijk had ze niet gelogen. Zowel een mooie wals als Atardi als een swingend seú klonken als nooit tevoren op deze manier. In Geen Liefde Zonder Vrijheid slaat de bekende Leyenda di Buchi Fil nieuwe wegen in. En niet alleen muzikaal.

De Mosa Nena die we hierin leren kennen is eindelijk een vrouw van vlees en bloed, een echt mens. Niet alleen een object van verlangen van de shon en de bomba aan de ene kant en de aan de andere kandt de grote liefdesobject van Buchi Fil. Niet dat het prachtige gedicht van Pierre Lauffer uit 1964 niet meerdere lagen kent. Maar alle lagen hierin betreffen een mannelijk perspectief. Pierre Lauffer was toen al een rebelse man. Als lid van de zogenaamde licht gekleurde nette mensen groep uit de stad- zijn moeder is van deels Joodse afkomst- trapte hij tegen veel zere benen aan door over het leven van de gewone zwarte man te dichten en erger nog vrijuit de liefde te verklaren aan mooie zwarte vrouwen. Zijn gedicht over de trotse tot slaaf gemaakte Buchi Fil, die weigerde te buigen voor de onmenselijkheden van de slavernij is een klassieker geworden op Curacao. Het gedicht vertelt ook de belevingen van de opzichter bomba Yendi en de witte slaveneigenaar de shon. Beide verlangen ook naar Nena, en alleen door haar te verkopen aan een ‘kapitein die spoedig zal uitvaren’ lukt het hun Buchi Fil te breken. Mosa Nena als middel om Fil kapot te maken.

Ik leerde de legende kennen via de ook al klassieke Balada di Buchi Fil van Ced Ride uit de jaren zeventig, op muziek gezet door de Salsbach Jazz trio in de jaren zestig. De eerste theatervoorstelling geïnspireerd op het gedicht die ik zag was een mooie gestileerde creatie van Rafa Rosario in 1998. In 2005 op Curacao was er weer een voorstelling hierop gebaseerd en hierin vroeg de maker Giovanni Abbath zich af hoe het Mosa Nena moest zijn vergaan. Haar verdriet was onmenselijk maar welke keuzes ze daarna maakte zien we hier niet op toneel. Izaline Calister kruipt voor het eerst helemaal in de huid van Mosa Nena en laat haar in haar nummer Lamento di Mosa Nena uit 2006 de dood verkiezen boven het verder leven zonder haar geliefde, dezelfde keuze die Buchi Fil maakte.

Met deze verwachting ging ik opgewonden naar de voorstelling Geen Liefde Zonder Vrijheid. Calister heeft in het jaar van 150 jaar afschaffing van slavernij de samenwerking opgezocht met Het Volksopera Huis die eerder heeft samengewerkt met Curacaose muzikanten en theatermakers. Hieruit is een prachtige muzikale voorstelling ontstaan, die ontroerd op meerdere manieren. Over de muziek vertelde ik eerder. Het Dudok strijkorkest nam de Europese klassieke kant voor haar rekening en de vertrouwde percussionisten Roel Calister en Vernon Chatlein zorgden voor de Afrikaanse ritme en geluid, gebruikmakend van meerdere instrumenten. Calister zingt zoals we van haar gewend zijn, maar als Mosa Nena komt er echt acteren aan te pas.

Mosa Nena is een vrouw, die op het beste manier dat ze kon overleefde op de plantage Kenepa. Via haar ogen zien we de aankomst van Buchi Fil op de plantage. Geen liefde op het eerste gezicht zoals je verwacht gezien Buchi Fil hiervoor vooral als stoere bink werd neergezet. Vooral de body builder die de hoofdrol kreeg in een studentenfilm uit 2008 -waarmee vier Antilliaanse studenten afstudeerden aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht- bevestigde dit. Nee, deze Mosa Nena had al een leven, en vermoedde dat de komst van deze trotse intrigrerende man voor problemen zou kunnen zorgen. Die komen er natuurlijk, maar ook de onvermijdelijke liefde. Dit keer maakt Mosa Nena eigen keuzes hierin tot ze de slachtoffer word van de wraakgevoelens van de witte shon en diens vrouw en van bomba Yendi. Ze word gevangen genomen, ze word verkocht en dezelfde dag nog op een schip gezet richting een ander eiland met grote suikerplantages. Maar dan nog is deze Mosa Nena een vrouw van vlees en bloed. Die niet alleen maar oneindig lijdt aan haar verdriet, maar ook kracht kan putten uit de liefde van Buchi Fil en uit de wijsheden die ze samen hebben gedeeld.

Geen Liefde Zonder Vrijheid? Klopt de titel wel dacht ik dan eerst. Maar tijdens het applaus komt alles op zijn plek. Een lach en een traan, is het cliché die hier van toepassing is. De tekstschrijver Jef Hofmeister ontroert omdat we eindelijk de stem van Mosa Nena goed kunnen horen. De regisseur Kees Scholten die ook meespeelt laat ons meerdere keren lachen als we via zijn vondsten soms de absurditeit van macht en machtsmisbruik zien en de jonge dansers van Untold laten de boel swingen als het moet.

Ga het zien.

Nog twee dagen.

Dinsdag 20 augustus
18.45
20.15
21.45

Woensdag 21 augustus
19.15
20.45
22.15

http://www.deparade.nl/programma/theater/

150 aña abolishon di sklabitut, ko’i selebrá?

E aña aki ta kumpli 150 aña ku a abolí sklabitut den Reino Hulandes promé di yüli 1863. E atenshon ku tin pa e fecha aki na Hulanda a pari hopi fruta. Tula the Revolt , e pelíkula internashonal tokante nos lantamentu di katibu por ehèmpel tin su estreno yüli awor. Pero kiko di nos mes hendenan? Paso e fecha promé di yüli no tin masha nifikashon pa nos hendenan. Na Kòrsou no ta hasi masha ku e fecha ei. Akinan ta e lantamentu di katibu di 1795 ku a kuminsá 17 ougùstùs ta inspirá pa para ketu na historia di sklabitut. Na Sürnam al kontrario promé di yüli ta un dia di fiesta grandi, pa basta aña kaba.

Djaweps 30 mei awor lo presentá plannan na Kas di Kòrsou na Den Haag. Valika Smeulders lo duna un charla basá riba su estudio di manera di para ketu na sklabitut na Ghana, Sürnam i Kòrsou.

Mas di 10 aña kaba Sürnamnan bibá na Hulanda a logra pone e fecha 1 yüli riba kalènder ofishal aki tambe. Ta p’esei tin tantu kos aña aki i no por ehèmpel na 1995, ku a selebrá 200 aña di Lantamentu di Katibunan tantu na Kòrsou komo un tiki aki na Hulanda.  Munisipio Amsterdam a pone plaka disponibel pa durante e aña aki ‘Stimulá mas tantu hende posibel na Hulanda, pero sigur na Amsterdam, pa  para ketu na e parti skur aki di nos historia komun, selebrá libertat hañá promé di yüli i traha na un futuro huntu igual i sin diskriminashon.’ .Awe mainta wethouder Andre van Es di Amsterdam den un desayuno ku prensa a pone énfasis na esaki. Su fundashon Slavernijherdenking 2013 tin e enkargo pa kordiná tur aktividat e aña aki.

John Leerdam ku ta miembro di e direktiva di Fundashon Slavernijherdenking 2013 a purba inkorporá nos hendenan tambe den e selebrashon. Último añanan aki a kuminsá lanta un tiki interes pa 1 yüli na Kòrsou pero e no tin masha forsa. No por kompar’é ku e nifikashon ku Dia di Tula, manera sa yama 17 ougùstùs tin pa Kòrsou.

Katibu di Shon na Amsterdam

Pa lanta mas interes Leerdam a boga pa tin algun aksènt antiano promé di yüli awor.

Mainta tin e konmemorashon ofishal na Oosterpark na Amsterdam, pero anochi den Stadschouwburg tin estreno di Katibu di Shon, e promé ópera na Papiamentu di Tania Kross. E kantante nase na Korsou a tuma inisiativa pa traha un ópera na Papiamentu tokante sklabitut. A basa e obra riba e novela Katib’i Shon di Carel de Haseth i eksperenshanan personal di Tania Kross. Randal Corsen a areglá e ópera ku ta primintí di bira algu eksepshonal. Di e manera aki ta purba di haña nos hendenan interesá pa bishita algu promé di yüli. Opera no ta un disiplina masha popular pero ta un komienso.

Pero komo ku henter aña e fiesta di hubileo ta sigui, a sòru pa dia 17 di ougùstùs, dia di Lantamentu di Katibu di 1795 tambe tin algu,. E aña aki e konmemorashon ofishal ta tuma lugá durante Grachtenfestival na Amsterdam. Paso banda di 150 aña abolishon di sklabitut Amsterdam ta selebrá tambe 400 aña di eksistensha di e famoso kanalnan na Amsterdam manera Herengracht in Keizersgracht. E kasnan ku ta duna e kanalnan aki nan grandesa tin un lenk direkto ku sklabitut: hopi doño di e kasnan aki a gana nan plaka ku bendementu di katibu. P’esei sigun Leerdam ta bon ku durante selebrashon di e 400 añanan aki, para ketu 17 ougùstùs na e lucha ku Tula a kuminsá  e fecha ei. Rumannan Martina lo tin un konsierto i Izaline Calster lo presentá su obra teatral musikal basá riba e leyenda di Buchi Fil I Mosa Nena.

Banda di músika lo tin mas asento di Korsou i nos islanan durante e aña aki. Durante e desayuno awe mainta por ehèmpel Olga Orman di Simia Literario a duna John Leerdam un ehemplar di nan buki di poesia Topa Tula ku a sali e aña ki.  (potret)

Ta spera ku tantu atenshon e aña aki pa sklabitut resultá den mas atenshon di públiko general na Hulanda, e Hulandesnan pa e historia aki.

Ku ki derechi?

Tele Curacao a kuminsá ku serie di Bos di Hubentut tokante abusu seksual na Aruba, Bonaire i Kòrsou.





Ku hopi orguyo mi a sinta wak e promé edishon di e serie Ku Ki Derechi, ku ta trata abusu seksual kontra mucha na TeleCuracao djadumingu anochi. Lo bo bisa, ku orguyo? No ta un kos tristu esei? Sigur ku abuus seksual ta un kos tristu. No tristu so, teribel, repudiabel. 
Pero ku nos ta papia di dje na televishon pa tur hende skucha, ta un paso pa dilanti. Un eskritor Afro Amerikano, Audre Lorde a yega di skibi: ‘Your silence will not protect you.’ ‘Bo silensio lo no protehé bo.’ Keda ketu no ta yuda ku nada. 

Bèrgwensa pa ken?
Mi no por papia di abusu seksual di propio eksperensha, pero mi sa si kiko ta ora un komunidat ke duna bo e sentimentu ku bo mester tin bèrgwensa di loke bo ta, den mi kaso un hòmber ku gusta hòmber.  E komunidat ei ku no gusta biba ku bèrdat, mi tin sigur ku ta duna víktimanan di abusu seksual un idea paresido. ‘Bo mester tin bèrgwensa di loke a pasa bo. Keda ketu, no papia nada. No hinka famia den bèrgwensa.’ Paso hopi biaha ta famia. Den e programa ayera mi a tende ku 90% di e malechornan ku ta abusá di mucha ta hende hopi yegá na e mucha. Ta tata, tio, ruman grandi, ke men famia. 
Den un komunidat chikí manera di Kòrsou, i sigur na Aruba i Bonaire ku tambe ta paresé den e programa, mi por komprondé ku hende por pensa di keda ketu. Loke nunka mi no a komprondé ta kon tin biaha mayornan ta pidi nan yu keda ketu. ‘Laga pasa numa, e kos a pasa kaba.’ Sin tene kuenta ku dor di no papia, ta duna e malechor chèns di hasi mas víktima. 

Hopi aña a keda ketu. Hopi aña no a papia. Pero a ripara ku keda ketu no a yuda ku nada, I ku muchanan a keda bira víktima. Víktima di un akto hororoso ku ta afektá henter su bida. No ta afektá solamente su desaroyo seksual. Pero mi por imaginá mi tambe ku henter su manera di mira mundu i hende ta kambia. Si komo mucha chikí, esnan ku mester protehá bo, bo tata por ehèmpel, na logá di hasi esei hasi bo doló i abusá di bo pa su laser. I ora bo mama ripara, ora bo kere ku e si ta bai yuda bo i protehá bo, e tambe te keda ketu i pidi bo keda ketu. Ta kon bo ta hasi konfia niun hende mas na mundu? Ta kon bo por bai habri bo mes despues pa amistat, amor, relashon? Mi por imagina mi ku e daño ta teribel. Un di e ekspertonan den e programá a bisa esei: ‘E tin konsekuensia pa henter bo bida.’

Anto paso nos a ripara ku a sigui abusá di mucha nan ora nos a keda ketu, tiki tiki hendenan a kuminsá ta habri nan boka. Ta duna keho na polis, ta akusá, mi tin sigur ku hopi mayor a kibra matrimonio o lasonan familiar ku e malechornan.
Awe na 2013, nos ekspertonan ta kibra e silensio na televishon. Den un programa di Bos di Hubentut ku algun profeshonal ku mi konosé ta trahando. Ta esaki ta yena mi ku orguyo.

Víktimanan ku kurashi
E abusu tabata tei kaba. E tabata tei semper. Podisé nos mester aseptá ku e lo tei semper tambe. Pero mi tin sigur ku si nos sigui papia, nos por aliviá, podisé prevení, protehá. Òf konsolá. Paso esnan ku ta yena mi ku mas orguyo i un gratitut enorme ta e víktimanan ku a tuma e kurashi di bin konta nan historia na televishon. Bosnan a kibra e kadena di miedu i bèrgwensa. Bosnan a lanta kabes ku hopi kurashi. Un di e víktimanan, un hóben, ta bisa ku el a disidí di partisipá na e programa aki pa podisé yuda otronan. Bosnan por tin sigur ku bosnan ta yuda otronan. Bosnan ta yudando henter komunidat. Ounke podisé nan no sa, òf ke sa. E promé hende ku bin reklamá bosnan ku bosnan a daña nòmber di famia, òf daña nòmber di Kòrsou, laga mi sa. Mi mes ta bin pa nan!
Lo ta un bèrgwensa di bèrdè mes si nos komunidat paga bosnan kurashi i grandesa ku aktitut asina. 
Ami, ta yama bosnan mil di danki, pa yuda nos kuminsá siña biba ku bèrdat.  

Marlon Reina

Film by Sharelly Emanuelson in Africa in the Picture

Sharelly Emanuelson is a young filmmaker from Dutch Caribbean descent with a big urge to make documentaries involving here place of birth and it's people. She was interviewed for a local radio station in Amsterdam in Papiamentu (the vernacular of Curacao) due toe the featuring of her first released docu during the Africa in the Picture Filmfestival in Amsterdam. The documentary Su solo i playanan tells the different stories of people living on the island of Curacao, told alongside the beautiful beaches of the island. In the interview Emanuelson tell us she wanted to contrast the cliché image of the sunny island with beautiful beached with the reality of the people which in those cases also included their worries about the future. Emanuelson also explain in the conversation why she founded Uni Arte, a collective of Caribbean artists working and living in Holland, which will later also include artists living on the islands.

Su solo i playanan in Africa in the picture:
Saturday, October 27, 19.30. SMART Project Space.
Arie Biemondstraat 111. 020- 4275951 

Jeffrey Wammes geeft Roze Maandag kleur in de Bijlmer

Maandagavond half tien uur veranderde het Bijlmerplein tijdelijk in een professionele turnarena. Topturner Jeffrey Wammes, samen met de acrobaten van Olympia Circus Dynamite, gaven op het plein een indrukwekkende turnshow, gadegeslagen door een steeds toenemend publiek. Waarschijnlijk wist een groot deel van de Bijlmer-mannen, die even hun stamcafé verlieten om naar de show te kijken, niet dat deze grote, maar jonge sportman daar was als toonbeeld van Homo-emancipatie. Café 100% Zuidoost haalde Wammes namelijk naar de Bijlmer als hoofdgast van hun maandelijkse Roze Maandag, die voor deze oktober- editie het thema ‘sport en homoseksualiteit’ had.

De Roze Maandag in Zuidoost biedt al meer dan een jaar een maandelijkse ontmoetingplek aan de gay gemeenschap uit Amsterdam Zuidoost. Tijdens vorige edities werden de bezoekers, die voor een belangrijk deel van buiten Zuidoost kwamen, entertained met optredens van zangers, strippers en vooral travestieten. De DJ zorgde er met haar Caribische urban klanken voor dat de sfeer er altijd goed in zat. Maar de organisatie wilde iets meer inhoud aan de avond bieden en startte dit streven met het oktober sportthema.

Na de demonstratie van de turners, buiten op het Bijlmerplein, vonden binnen in het café gesprekken plaats n.a.v. het thema. Chanella, een soort Zuidoost variant van tante Es -het travestie alterego van cabaretier Raymann - sprak met gasten zoals de voorzitter van Stichting Tijgertje. Deze vertelde dat de stichting was opgericht als zelfverdedigingsclub na een uit de hand gelopen Roze Zaterdag jaren geleden, maar nu vooral een sportvereniging is. Hij kreeg een van de hamvragen van de avond: waarom moeten homo’s apart sporten? ‘Het is heel belangrijk om jezelf te kunnen zijn’ was zijn antwoord en jezelf kunnen zijn bij het sporten is iets wat een vereniging als Tijgertje biedt.

Jezelf kunnen zijn is ook het streven van Emile Jaensch, onder andere portefeuillehouder Sport van Stadsdeel Amsterdam Zuidoost, die de avond mocht openen. Hij hield een mooi pleidooi voor sport in Zuidoost en somde de vele takken van sport op die beoefend kunnen worden in zijn stadsdeel. Trots voegde hij eraan toe dat er ook een turnvereniging is, waar echter nog niet veel jongens op zitten. Hij riep jongens op om een voorbeeld nemen aan de hoofdgast Jeffrey Wammes en hun sporttalent te ontplooien. Jaensch onderstreepte ook het belang van jezelf kunnen zijn, in zijn stadsdeel en ook op het sportveld.

Leuke sprekers, maar de meeste bezoekers kwamen toch echt voor hoofdgast Jeffrey Wammes die net niet naar de Olympische Spelen in London mocht. De Roze Maandag bezoekers in Zuidoost moesten zich vereerd voelen met Wammes als hoofdgast want vertelde hij Tante Chanella: ‘Toen ik uit de kast kwam wilde ik niet elke week ergens komen opdraven voor de homostrijd.’ Het uit de kast komen gebeurde april vorig jaar in een speciale editie van L’Homo, de homo-editie van het blad Linda die het thema sport behandelde. Hier ging Wammes voor de covershoot uit de kleren samen met onder andere Kenneth Perez, Ronald de Boer en Demy de Zeeuw. Omdat er al een tijdje in de sportwereld roddels over hem gaande waren besloot Wammes de kans te grijpen om meteen landelijk uit de kast te komen. Zijn familie had hem al geaccepteerd; trots vertelt hij dat zijn moeder en zussen ook in de zaal zitten.

Wammes vindt het wel belangrijk dat de sportwereld open staat voor homo’s en lesbiennes maar vindt voor de rest dat zijn homoseksualiteit niet zo relevant is in zijn sportcarrière.

Echter Wammes beoefent de turnsport wat een individuele sport is. Met name de teamsporten zijn voor homo’s vaak andere koek. Het café is maar een paar meter van de Amsterdam Arena verwijderd maar op deze avond over homoseksualiteit en sport niks gehoord van Ajax of andere vertegenwoordigers van de grootste sport, het voetbal. Misschien had Wammes zijn medemodellen van de cover Kenneth Perez en Ronald de Boer mee kunnen nemen. Aan de andere kant is het voorstelbaar dat Ronald niet op zo’n plek wil worden herinnerd aan de uitspraken van zijn broer over het gebrek aan motoriek bij homo’s. Nee, Roze Maandag in Cafe 100% Zuidoost had met de veel jongere maar moedige turner Jeffrey Wammes de best mogelijke hoofdgast.

Marlon Reina

Foto's : Ron Feautaux.

Can you be to old for “Love & Revolution?’

Cinnamon Wednesdays says goodbye but continues
Cinnamon Wednesdays closed their two year existence as cultural gathering in Amsterdam with a bang! The monthly evening which always stages poetry, music and sometimes visual arts closed with the traditional jam session with rappers and singers cheering the crowd. I was not a regular, but consider myself a big fan.

Cinnamon Wednesdays embodies a lot of things I believe in and enjoy. The music never lacks soul and most times is brought by real talented musicians. This closing night was no different. I was already a fan of Shisani but saw her performing for the first time with her band. Normally it’s her and her guitar but she is one of those singer songwriters that makes her appearance much more than a intellectual composer with a guitar. She really touches her audience, mostly with her powerful and always very personal words. Beautiful melodies carrying poetic words about love, the environment and about the struggle to be yourself.
And that has been something I’ve struggled for here in Amsterdam. As a black gay man I joined groups trying to create spaces for migrant gays and lesbians to meet each other and have had my own initiatives the last years with for example my sexual divers poetry program Black Talk. And what a relief to see all kinds of people mingling and enjoying arts at Cinnamon Wednesdays. It is not about being gay or lesbian, but about we all being together and respecting each other. But still without for example Shisani hiding her love for her female partner with a beautiful love song.

Most of the audience could easily be our children
I travelled to the event accompanied by a friend my age after seeing each other at a gathering in the Bijlmer. In the subway we met a young artist from the neighbourhood who was also heading to Cinnamon. My friend doubted if he would join us. I warned him we would probably be the oldest persons around. Most of the audience could easily be our children. Me, I don’t have a problem with that because in a way I consider events like this my offspring. Some of the organisers have been mentored by me or programmed in my shows in the past.
I see the torch being passed to this generation. But honestly I didn’t feel like a dad being proud of how good the children has done the task. I just enjoyed the evening, I saw people I like and admire and was touched by Kno'Ledge’s poem claiming back the Netherlands I also experienced in the 1990’s.
And I danced. I danced and sang mostly to the live music from Shisani and her band. This just cannot and won’t be the last Cinnamon on Wednesdays.

To old for Love & Revolution?
When Shisani announced the song Love & Revolution she wrote after being in a very inspiring space in Johannesburg, I remembered when I was in my twenties and met people from South Africa here in Amsterdam and the long conversations we had. Then it was always about Love & Revolution and it seems not much have changed.
Dancing and singing this song I felt on top of the world and after the challenging summer I had this year- struggling with my health and business- I knew it for sure. I don’t know about you, but I’m not to old for love and revolution.

Support my friend Ajamu's photography project!

ALL the Caribbean Olympic Champions

I've experienced London 2012 with a lot of Caribbean Pride. It is amazing how much Olympic triumphs those tiny islands in the Caribbean sea has experienced. Beside the excepted but anyway exceptional three times gold medals win by Usain Bolt the biggest surprise was of course:

The biggest surprise

The surprising gold medal by Keshorn Walcott from Trinidad and Tobago. The nineteen year old surprised the Europeans by becoming the first none-European Olympic javelin throwing Olympic champion in like 60 years! Walcott threw a national record 84.58m to claim the Olympic gold medal in the men's javelin.

The sensation

Bahamas wrote history by winning the 4 X 400 meter relay gold in men’s athletics. The USA had win the title 16 times in a row but was defeated in London by these four from the Bahamas.

The youth!

Kerani James fullfilled the expectation by winning the Olympic Gold medal after becoming World Champion in 400 meter men Athletics, the first Olympic medal for Grenada! Like the Trinidadian champion Walcott he's only nineteen years old.

Boxing Cubans

Roniel Iglesias from Cuba became Olympic Boxing Champion in the Men Light Welterweight.

Robeisy Ramirez Carrazana got the Olympic Boxing title in the Men Flyweight category.

Our own Caribbean legend

It's common knowledge:
Athletics
100 meter men GOLD
200 meter men GOLD
4 X 100 meter realy men GOLD
A repeat of his 2008 glorious performance with the same three gold medals.

That's not all folks. More to come:

Shelly Ann Fraser Pryce- Jamaica Athletics 100 meter women GOLD
She defended her 2008 Olympic title.

Mijain Lopez Nunez- Cuba Wrestling Men's Greco-Roman 120kg GOLD

Idalys Ortiz- Cuba Judo Women +78kg

Felix Sanchez- Dominican Republic Athletics 400 meter hurdles men GOLD His second Olympic gold, he also won in 2004.

Mister Bolt didn't do the 4 X 100 by his own. The other gold medalist in4X 100 meter athletics: Nesta Carter, Yohan Blake and Michael Frater.

Leuris Pupo- Cuba Shooting Men's 25m Rapid Fire Pistol GOLD

Caribbean Sport Pride!

Young & Diverse ta topa otro na Kòrsou

Hóbennan homo, lesbiana, biseksual i transgender di diferente islana di antias Hulandes a topa otro na Kòrsou den luna di aprel pa papia di diferente tóptiko i nan lucha pa rèspèt i rekonosementu na nan pais.

Lees in Antilliaans Dagblad waarom je op mij moet stemmen!

Er zijn nog een paar dagen om te stemmen voor de Connecting Differences Award.

Ik ben hiervoor voorgedragen.
De Award is voor een persoon die zich aan de hand van concrete activiteiten inzet om homoseksualiteit bespreekbaar te maken bij groepen waar dit gevoelig ligt, zoals bij etnische en religieuze groepen.

Lees hier een artikel hierover in het Antilliaans Dagblad van 24 februari 2012.

De Connecting Differences Award is bedoeld om deze persoon in het zonnetje te zetten, te waarderen en te eren voor de gedane arbeid en te inspireren om hiermee verder te gaan. Nu kan jij ervoor zorgen dat ik in de top drie komt door op mij te stemmen!

Stem via deze link

Connecting Differences Award

Ik ben voorgedragen voor de Connecting Differences Award.
De Award is voor een persoon die zich aan de hand van concrete activiteiten inzet om homoseksualiteit bespreekbaar te maken bij groepen waar dit gevoelig ligt, zoals bij etnische en religieuze groepen.

De Connecting Differences Award is bedoeld om deze persoon in het zonnetje te zetten, te waarderen en te eren voor de gedane arbeid en te inspireren om hiermee verder te gaan.

Als lid van de OCaN homo emancipatie commissie zet ik me in voor het bespreekbaar maken van homoseksualiteit en seksuele diversiteit in de Antilliaanse gemeenschap in het hele land. In deze hoedanigheid deed ik mee aan een TV uitzending van de NTR over Amsterdam Pride, samen met collega Ramona Pikeur.

Samen met Ulrich Daniel ben ik mede-organisator van Pinkstage, een evenement om homo's en lesbos en biseksuelen in Amsterdam Zuidoost met elkaar in contact te brengen en zichtbaar te maken.

Als Nederland vertegenwoordiger van FOKO, de Curacaose homorechten organisatie probeer ik te werken aan acceptatie en meer rechten op mijn geboorte-eiland Curaçao en de het hele Caribische deel van het Koninkrijk.

Daarnaast breng ik elk jaar tijdens Amsterdam Pride poëzie en muziekliefhebber bij elkaar: wit en zwart, homo en hetero, met het internationale poetry event Black Talk.

Ik geloof in diversiteit en de kracht van cultuur. Daarnaats geloof ik de kracht van het eigen persoonlijke verhaal!


Nu kan jij ervoor zorgen dat ik in de top drie komt door op mij te stemmen!
Stem via deze link.

To tell or not to tell

This year after attending the queer gathering Queeristan about homosexuality, queerness, politics and racism in the Netherlands, I decided to summarize my thoughts about some of the discussions in a poem. The organization gave a chance to perform it too at the closing of the workshop session.

To tell or not to tell
‘I felt in love with my teacher’
Solange said in the ZAMI* women workshop
Me too:
In First grade: Juffrouw Hoogwoud
A very kind and beautiful woman
I didn’t tell.

Queeristan wants to know
What’s wrong
What’s right.
Should we support
the queers in Palestina?
Should we talk
About race or ethnicity?
Should we come out?
Should we tell?

At the age of fourteen
I mutually masturbated
With another guy
in a public toilet:
I didn’t tell.

Being gay, being mariku, being queer..
To tell or not to tell.
Twenty years ago I started telling…

Who I fuck
Who I suck
I really no one’s business
But…..

A twenty year old Surinamese guy
Jumping in front of a train
Because his parents
Hated him being gay
Was my business.

Another 23 years old Surinamese guy
Trying to take his life
Here in Amsterdam
Was my business.

That’s why I tell.
That’s why I tell.

What do I tell?
That I’m a man sexually attracted to other man.
That I have sex with them
And fall in love with them too.
But that I’m still a man.

A man respected
In my community, in my family, in the Bijlmer.

I tell, and tell, and keep on telling.





ZAMI: black and migrant women organisation in Amsterdam.

Pinkstage presents ROLEMODEL

Pinkstage met Rolemodels
Een swingende avond met muziek en gesprekken over rolemodels


Wat is een rolemodel? Hebben zwarte homo’s en lesbo’s eigen rolemodels nodig of kunnen zij het ook doen met Paul de Leeuw en Lady Gaga? Wie zijn de mensen die multicultureel en seksueel divers Amsterdam inspireren? Deze thema’s komen aan bod op de derde Pinkstage, het ontmoetingsevent voor zwarte LGBT in Amsterdam Zuidoost.
Pinkstage is een samenwerking tussen Pinkstage/ St Alma en Respect2Love.

Jongerenplatform Respect2Love presenteert spoken columns als inleiding waarin hun jonge leden het verhaal van hun rolemodel met ons delen. Pinkstagepresentator Lerone Tilborg praat met hun en het publiek door over het thema en de Surinaamse soulzanger Bryan B zal de avond muzikaal afsluiten. Bryan B is bekend van de Soul& Discobrothers en is al jarenlang een muzikaal rolemodel in de Surinaams Amsterdamse gemeenschap.

Naast dit podiumprogramma wordt er ook lekker geswingd op de muziek van DJ Sigi, met een soulfull mix van urban, funk en caribische muziek.

Pinkstage

Zondag 19 juni
19.00 uur
Grand café Het Vervolg, achter Pathé Arena
Corridor 2, Amsterdam Zuidoost
Entree: 5,00

The Prime Ministers of the Netherlands Antilles (some)

On the verge of the desmanteling of the Netherlands Antilles, we remember the prime minsters of the country, where the amount of female leaders is remarkable.


Emily de Jongh Elhage
2006- 2010


Mirna Louisa Godett
2003- 2004


Etienne Ys
2004-2006
2002-2003


Suzy Römer
1998- 1999


Miguel Pourier
1999-2002
1994-1998


Maria Liberia Peters
1988-1993
1984-1986


Don Martina
1986-1988
1979-1984


Boy Rozendal
1977-1979


Lucinda da Costa Gomez
Augustus 1977


Juancho Evertsz
1973-1977


Ciro Domenico Kroon
1968-1969


Ernesto Petronia
1969-1971



Efraïn Jonckheer
1954-1968


Moises Frumencio da Costa Gomez
1951-1954

The Whole list

Antilliaans-Arubaanse Stop the Violence mars op zondagmiddag 3 oktober 2010

De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap in Nederland organiseert op zondag 3 oktober aanstaande een Stop the Violence mars. Het doel van de mars is een statement maken tegen het wapengeweld waar Antillianen en Arubanen als dader en slachtoffer nadrukkelijk bij betrokken waren de afgelopen zomer. De mars vertrekt vanaf het Rotterdamse Zuidplein om 14.00u en leidt door de Millinxbuurt/Tarwewijk. De mars eindigt wederom op het Zuidplein, waar van 15.30u-17.00u een manifestatie zal worden gehouden met sprekers en artiesten.

De mars moet een onderdeel zijn van een campagne met diverse initiatieven vanuit de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap om het geweld een halt toe te roepen. Zo zijn directe interventies van jongerenwerkers die ooit in dezelfde situatie zaten als de ‘Antilliaanse en Arubaanse kansarme jongens en meisjes van de straat’ echt noodzakelijk. Andere opties zijn laagdrempelige behandelingen voor probleemjongeren en (ex-)gedetineerden met psychiatrische problematiek, restorative justice (herstel van de relatie tussen dader en zijn familie en het slachtoffer/de nabestaanden), interventies in 'gebroken' gezinnen, het ondersteunen van jonge, kansarme Antilliaans-Arubaanse kinderen in probleemwijken door Antilliaans-Arubaanse studenten en het kansen creëren voor jongeren en hen helpen deze kansen te pakken.

Statements naar eilandgenoten, nieuwe Landen, ouders, Antillianengemeenten
De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap wil tijdens de mars een dringende oproep doen aan eilandgenoten die wapens in bezit hebben om deze in te leveren. Daarnaast verzoekt zij de nieuwe Landen in het Caribische deel van het Koninkrijk om gezamenlijk met Nederland op te trekken tegen het geweld. De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap vraagt aan de Antilliaans-Arubaanse ouders op de eilanden – wanneer hun kinderen naar Nederland gaan – echt te zorgen voor een stabiele opvang, school, of werk. Tenslotte vraagt zij aan Nederland en de Antillianengemeenten gezamenlijk de initiatieven vanuit de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap om het geweld te doen keren te ondersteunen.

Brede ondersteuning
De Stop the Violence mars wordt ondersteund en aangemoedigd door diverse (personen uit) organisaties, sleutelfiguren, geloofsgebaseerde initiatieven, media en ondernemers binnen de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap in Nederland, zoals OCaN, MAAPP, PAAB/beraden, VAN, PPAAA, A.W.O.R.-genodigden, NANTO, SWA, Temple of HipHop, Mikesa, Game of Life, Amarelis, the Mall/YfC, Simpla, Victory Outreach, Thugz Church, New Song, SWF, Nos TeVe, RTV-7, overheden en vele anderen.

Route
De route (o.v.) van de Stop the Violence mars (14.00u-15.30u, verzamelen om 13.30u) is als volgt: Zuidplein (parkeerplaats Woonunie, tegenover Centrum voor Jeugd en Gezin) – Wevershoek – Borselarstraat – Rijsoord – Millinxstraat – Moerkerkeplein – Moerkerkestraat – Cillershoekstraat – Hekelingenstraat – Groepstraat – Blankenburgerstraat – Van Onselenstraat – Bas Jongeriustraat – Voetjestraat – Boelstraat – Mijnsherenlaan – Goereesestraat – Zuidplein (parkeerplaats Woonunie, t.o. CJG, 15.30u-17.00u).

We roepen alle Antillianen en Arubanen – met name de vaders – en sympathisanten mee te doen met de Stop the violence mars op zondagmiddag 3 oktober aanstaande! Stop the Violence! Ta basta awó.

Tula: een vrijheidstrijder voor alle generaties
Succesvolle NiNsee herdenking Slavenopstand op Curaçao 1795

“Onze voorouders waren geen slaven…. Ze waren ‘tot slaaf gemaakten’. Tula was geen slaaf maar een leider, een vrijheidsstrijder. En voor ons een leermeester. Ook zijn wij geen slachtoffer. Wij zijn sterk. Net als Tula, een man die voor alle generaties voor ons een bron van inspiratie is geweest. En dat is hij ook voor de jongeren van nu. Daarom moeten wij de geschiedenis herschrijven. Wij mogen de strijd van Tula niet laten eindigen met zijn dood.”

Deze woorden waren een deel van het antwoord van keynotespeaker Joceline Clemencia op de centrale vraag van de Tula Herdenking op 17 augustus 2010: Op welke wijze kunnen we de cybergeneratie 2010 inspiratie laten putten uit Tula en de slavenopstand van 1795? Het daverende applaus en de staande ovatie die ze van de bijna vierhonderd aanwezigen ontving, na afloop van haar bijzondere speech, bewees dat men het met haar eens was. Het verhaal van Tula kan ook een inspiratie zijn voor de jongste generatie.

Zingende presentatoren

Om het thema ‘Tula, pa tur generashon?’ (Tula, voor elke generatie?) verder vorm te geven kozen de organisatoren ervoor de jongere generaties nadrukkelijk te betrekken bij de Herdenking. Zo openden de twee jonge presentatoren Ruben Heerenveen en Rinchemar Martina de avond met een bijzondere zangperformance op basis van een eigen gecomponeerde tekst die eindigde met de woorden: Tula voor nu, Tula voor altijd!

Steelpan, spoken word en poëzie

De jonge Arubaanse steelpanspeler Charrisa Granger ontroerde de zaal met haar breekbare presentatie van een Caribische medley: haar eigen tribute aan de strijders. Ook dichters brachten een eerbetoon: drie poëten, wiens gedichten eind dit jaar gebundeld zullen worden in een publicatie van Stichting Simia Literario, kwamen aan het woord.
Charlton Marcos ging in op de pijnlijkheden van het slavernijverleden. De jonge artiest T. Martinus bracht een spoken word performance waarin hij Tula vroeg zijn ogen te openen en de Arubaanse Alida Kock vroeg het publiek niet blind te zijn voor de nog steeds bestaande mental slavery.


Dansend publiek
Nadat met bovenstaande optredens de tijd genomen was om te herdenken was het nu tijd om te vieren! De avond eindigde dan ook met een zeer opzwepend optreden van de band Kuenta i Tambú, onder leiding van Roël Calister, waarbij er uitbundig werd gezongen en gedanst.

Workshop voor jongeren
Eén onderdeel van de avond hebben we dan nog niet besproken: in het weekend voorafgaand aan de herdenking hebben zo’n twintig jongeren in Amsterdam Zuidoost zich op creatieve wijze bezig gehouden met de vraag: wat hebben wij met Tula?

De eerste dag vond er een inspirerende sessie plaats met Joceline Clemencia over ‘het je eigen maken’ van de geschiedenis. Tijdens de tweede dag werkte een selectie van deze jongeren, onder leiding van Rinchemar Martina, Ruben Heerenveen en Roël Calister, aan een eigen stuk. Het geheel resulteerde in een spetterend muzikaal optreden tijdens de Herdenking met een eigen rap, tekst en ritmische compositie.

Deze jongeren stalen de show en kregen een staande ovatie van het publiek. Het succes van dit optreden was dan ook het beste antwoord op de hoofdvraag van de Herdenking: Tula, pa tur generashon? Het verhaal van de slavenopstand onder leiding van Tula is relevant voor de jongere generaties: het inspireerde hen om in één werksessie al tot een muzikale productie te komen. Het is zaak deze inspiratie blijvend en structureel te maken om op deze wijze veel meer jongeren te bereiken!

Concept, uitvoering en productie: SIMPLA

HUID, nieuwe voorstelling van Raymi Sambo

Regisseur, acteur en televisiepersoonlijkheid Raymi Sambo
met zijn nieuwste voorstelling HUID!

HUID! is de titel van de nieuwste voorstelling van Raymi Sambo. Een voorstelling over discriminatie door gekleurde mensen onderling. Want wat als je niet de goeie neus, het goeie haar en niet de lichtste huidskleur van de familie hebt geërfd? HUID! gaat tevens over de universele zoektocht naar wat er ónder je huid zit. Wie je bent los van je huidskleur, afkomst en sekse. Maar, hoe kom je daar voor uit?

“Wij zijn niet zwart, wij zijn bruin.”


Raymi Sambo speelde vorig jaar in de succesvolle voorstelling Amandla! Mandela over het leven van Nelson Mandela met Kenneth Herdigein in de hoofdrol.
‘Diepgaande musical met Nelson Mandela als strijder.’ ‘Toch staat er een overtuigende cast (...) waarin naast Herdigein, ook Felix Burleson, Raymi Sambo (...) floreren (...).’ (de Volkskrant, 2009)
Sambo werd onder andere als Paul in de televisieserie All Stars bij het grote publiek bekend.
In HUID! zal Everon Jackson Hooi, bekend van zijn rol als Bing Mauricius in Goede Tijden Slechte Tijden, de rol van Steve op zich nemen.

Op zijn eenentwintigste verjaardag komt Steve, de oogappel van een Antilliaanse familie, in opstand tegen de normen van het gezin. Voor zijn dominante moeder staat zwart zijn gelijk aan zwak, lui, arm, lelijk en agressief. Steve wil zijn kleur en achtergrond niet langer ontkennen. Hij nodigt, bij wijze van verrassing, een gast uit voor het traditionele familiediner op zijn verjaardag. Daarmee dwingt hij alle gezinsleden om kleur te bekennen. Zijn actie maakt echter veel meer los dan hij had kunnen vermoeden.

Idee & regie: Raymi Sambo
Spel: Raymi Sambo, Everon Jackson Hooi, John Serkei, Urmie Plein, Jaike Belfor, Naomi Mac-Donald
Tekst: Anita de Rover, Maaike Bergstra
Dramaturgie & regieassistentie: Frederieke Vermeulen
Coach: Gerardjan Rijnders
Vormgeving: Remco Swart
Sounddesign: Dave Maengkom


Speellijst 2010, aanvang 20.30u
do 23 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater try-out 020-3113930
vr 24 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater besloten schoolvoorstelling
vr 24 sept Amsterdam, Bijlmerparktheater try-out 020-3113930
vr 1 okt Den Haag, Theater aan het Spui try-out 070-3465272
za 2 okt Den Haag, Theater aan het Spui première 070-3465272
di 5 okt Utrecht, Stadsschouwburg 030-2302023
wo 6 okt Utrecht, Stadsschouwburg 030-2302023
vr 8 okt Dordrecht, Schouwburg Kunstmin 078-6397979
za 9 okt Purmerend, De Purmaryn 0229-432205
wo 13 okt Leeuwarden, De Harmonie 058-2330233
di 19 okt Gouda, De Goudse Schouwburg 0182-513750
vr 29 okt Amstelveen, Schouwburg 020-5475175
za 30 okt Brielle, BREStheater 0181-413308
vr 05 nov Amsterdam, Podium Mozaïek 020-5800380
do 11 nov Vlaardingen, Stadsgehoorzaal 010-4340500
di 16 nov Amsterdam, Rozentheater besloten schoolvoorstelling
di 16 nov Amsterdam, Rozentheater 020-6207953
wo 17 nov Zaandam, Zaantheater 0900-3344553

Black Talk
Internationaal poetry en muziekprogramma geeft kleur aan Amsterdam Pride
Vrijdag 6 augustus 20.00 uur, Comedy Theater aan de Nes


Een eigen diverse en multiculturele podiumprogramma in Amsterdam Pride. Dat is wat Black Talk van Stichting ALMA biedt met dichters, zangers en andere podiumkunstenaars. Zowel vanuit de hetero als de homokant van het spectrum geven ze met hun poëtische woorden seksuele diversiteit een nieuwe smoel. Als inspiratie voor de minder uitgesproken dichters in Nederland halen we de ster van Black Talk 2008 terug uit London, Dean Atta die toen ontroerde met zijn rake teksten over zijn vader, seks en liefde.

Nieuw dit jaar is een poëzie competitie die wordt georganiseerd in samenwerking met Respect2love.nl en een afterparty. De avond wordt gepresenteerd door theatermaker en acteur Raymi Sambo.

De Line Up
Onze speciale gast uit London Dean Atta is een jonge schrijver en spoken-word artiest geboren van Jamaicaans/ Griekse ouders. Hij is een voorbeeld van de nieuwe Brit, die Black and British is. Daarnaast is hij proud gay en om al deze redenen een inspiratie voor Amsterdam, jong en oud, zwart en wit! Amsterdam maakte kennis met de brutale spoken word artiest met zijn scherpe en sexy teksten.

Zulile komt terug, na de eerste editie van Black talk in 2008. Maar dit jaar laat ze een nieuwe kant van zichzelf zien: ze combineert haar poëtische woorden met beelden. De laatste tijd heeft ze haar ervaringen op de foto vastgelegd en laat ons een deel daarvan zien.

Finnegan The Poet is een Amerikaanse dichter en performer met meer dan 20 jaar ervaring. Op een scherpe en niet verhullende wijze snijdt hij zaken als raciaal seksueel fetisjisme, pornografie en liefde aan, in meerdere talen zoals Engels, Duits, Nederlands.

Raja Felgata is scherp en soms controversieel. Haar womanist approach van ‘sexual diversity’ zal menige verassen. Dit is een aankomend ster in het Nederlands woordkunstfirmament die aan Black Talk een andere kleur kan geven.

Het muzikaal intermezzo is dit jaar in handen van Esperanza. Na haar rol bij Onderweg naar morgen is ze met haar theater en zangcarrière doorgegaan en heeft nu een eigen repertoire: soulful en funky. In de pauze en na afloop zal DJ Sjeazy Pearl het publiek van haar muziek voorzien. Sjeazy Pearl is een geboren entertainer, begon als rapper en danser en is nu DJ.

Black Talk. Vrijdag 6 augustus 2010, 20.00 uur
Toegang € 5,00 – te koop aan de deur vanaf 19.00 uur
Locatie: Comedy Theater aan de Nes, Nes 110 (halte Spui met trams 9, 14, 24, 25)

Facebookpagina: http://www.facebook.com/#!/pages/Black-Talk-Amsterdam/109296902450472?ref=ts

Black Talk is een initiatief van Stichting AMA. Stichting Alma is een stichting opgericht om activiteiten op het gebied van culturele expressie van vooral zwarte gemeenschappen in Amsterdam te organiseren en ondersteunen. Black Talk is mogelijk gemaakt met financiële ondersteuning van het Amsterdams Fonds voor de Kunst, Respect2Love van COC Nederland en Stichting ProGay.

FOKO- chair Mario Kleinmoedig in TV talkshow Moru Bondia

Mario Kleinmoedig den Mòru Bondia

Mario | MySpace Video